استارتآپ General Galactic قصد دارد در ماه اکتبر یک ماهواره ۱۱۰۰ پوندی را با موشک Falcon 9 پرتاب کند تا امکان استفاده از الکترولیز آب به عنوان سوخت در هر دو سامانه پیشرانش الکتریکی و شیمیایی را ارزیابی کند.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، ایده بهرهبرداری از منابع برجا (بهویژه آب در سطح اجرام دوردست) برای سنتز سوخت موشکی، مفهومی قدیمی اما راهبردی در معماری ماموریتهای فضایی است. سالها است که دانشمندان بیان میکنند یخهای قطبی ماه میتواند تضمینی برای تامین سوخت بازگشت فضانوردان آینده باشد.
اکنون به گزارش Wired، هالن متیسون، مهندس پیشین اسپیسایکس به همراه استارتآپ خود یعنی General Galactic قصد دارد این ایده را از سطح تئوری به آزمایش عملی برساند.
حتما بخوانید: موتور هیبریدی رولزرویس معادلات هوانوردی را تغییر می دهد
در پیشرانش شیمیایی، آب از طریق الکترولیز به هیدروژن و اکسیژن تفکیک میشود؛ سپس هیدروژن در حضور اکسیژن به عنوان اکسیدکننده سوزانده میشود تا رانش تولید شود. به موازات آن، در آزمایشی دیگر، اکسیژن حاصل از الکترولیز آب با اعمال جریان الکتریکی قوی به پلاسما تبدیل خواهد شد تا در سامانه پیشرانش الکتریکی به کار گرفته شود. هدف، اثبات این است که آب میتواند هم رانشهای کوتاه و پایدار و هم جهشهای قدرتمند اما مقطعی ایجاد کند.
بیشتر بخوانید: امکان سفر عمومی به ماه ادعای تازه ایلان ماسک
متیسون معتقد است این فناوری میتواند به داراییهای نظامی آمریکا در مدار زمین برتری عملیاتی بدهد؛ بهویژه در شرایطی که گزارشها از رهگیری نزدیک برخی ماهوارههای آمریکایی توسط همتایان چینی و روسی حکایت دارد. با وجود این، مسیر پیشرو بدون ریسک نیست. رایان کانورسانو، مشاور General Galactic و مهندس سابق ناسا هشدار میدهد که اکسیژن یونیزهشده میتواند به شدت باعث خوردگی سامانههای الکترونیکی شود و انتخاب مواد و طراحی مهندسی را به چالشی جدی تبدیل کند.
علاوه بر این، با احتساب جرم سامانه الکترولیز آب، مزیت رقابتی این روش نسبت به سوختهای شیمیایی متداول همچنان محل تردید است. با وجود این تردیدها، پژوهش برای استخراج آب و اکسیژن از ماه یا سنگهای مریخی در جریان است. اگر این منابع به سوخت موشکی تبدیل شوند، زیرساختی حیاتی برای ماموریتهای بلندمدت فضایی فراهم خواهد شد.
