ربات انساننمای Pemba با صعود به قله ۶۲۰۰ متری چیمبورازو در اکوادور توانایی خود را در شرایط سخت نشان داد و اکنون اورست را هدف گرفته است.
به گزارش سرویس رباتیک تکناک، صعود ربات انساننمای Pemba که نسخهای اصلاحشده از ربات Unitree G1 به حساب میآید بخشی از پروژهای با عنوان “Triple Crown” است. پژوهشگران در قالب این پروژه قصد دارند توانایی رباتهای انساننما را در برخی از دشوارترین شرایط طبیعی جهان آزمایش کنند.
در سالهای اخیر، شرکتهای مختلف رباتیک ویدیوهای متعددی از رباتهای انساننما منتشر کردهاند. این رباتها در این ویدیوها حرکات نمایشی انجام میدهند، میدوند یا حتی برخی حرکات آکروباتیک را اجرا میکنند. با وجود این، پروژه Pemba هدف متفاوتی را دنبال میکند. محققان میخواهند این موضوع را بررسی کنند که آیا رباتهای انساننما میتوانند در محیطهایی که حضور انسان خطرناک است، نقش عملی و کاربردی ایفا کنند یا خیر.
پابلو برلانگا بوئمار، بنیانگذار شرکت Geologic Dome، هدایت این پروژه را بر عهده دارد. او سابقه همکاری با پروژههای حفاظت از محیط زیست را در مناطق مختلف جهان از جمله جنگلهای آمازون و حوضه کنگو در کارنامه خود دارد. به گفته او، ایده ساخت چنین رباتی از نیاز به پایش بهتر مناطق حفاظتشده شکل گرفت.
در حال حاضر بسیاری از سازمانهای محیط زیستی برای رصد حیات وحش، مقابله با شکار غیرقانونی و نظارت بر تغییرات زیستمحیطی از شبکههای گسترده دوربینها و حسگرهای ثابت استفاده میکنند. نصب و نگهداری این تجهیزات در مناطق دورافتاده هزینهبر و زمانبر است. به همین دلیل، پژوهشگران معتقد هستند که رباتهای متحرک میتوانند در آینده جایگزین بخشی از این سامانهها شوند.
ربات انساننمای Pemba به دوربین، حسگرهای مختلف، سامانههای پردازش مبتنی بر هوش مصنوعی و تجهیزات ارتباطی مجهز شده است. توسعهدهندگان پروژه معتقد هستند که در آینده چنین رباتهایی میتوانند با استفاده از انرژی خورشیدی و ارتباطات ماهوارهای، مناطق وسیعی را به صورت خودکار پایش کنند. همچنین این سامانهها میتوانند دادههای ارزشمندی را از وضعیت محیط زیست جمعآوری و به مراکز کنترل ارسال نمایند.
با وجود موفقیت چشمگیر در صعود به چیمبورازو، این عملیات به صورت کامل خودمختار انجام نشد. اعضای تیم اعلام کردهاند که ربات در بخشهایی از مسیر که شیب آن کمتر از ۳۰ درجه بود، به صورت مستقل حرکت کرد. اما در قسمتهای دشوارتر و فنیتر مسیر، اعضای گروه ناچار شدند ربات را حمل کنند تا مسیر صعود ادامه پیدا کند.
عملیات صعود حدود ۱۶ ساعت به طول انجامید. با وجود این، تیم پروژه این مأموریت را موفقیتآمیز ارزیابی میکند. هدف اصلی این مرحله، آزمایش سامانههای حرکتی و بررسی عملکرد تجهیزات در ارتفاعات بسیار بالا بود.
یکی از بزرگترین چالشهای رباتها در ارتفاعات بالا، شرایط محیطی سخت است. دمای بسیار پایین، تغییرات سریع آبوهوا، کاهش فشار هوا و محدود شدن عملکرد سامانههای خنککننده میتوانند به تجهیزات الکترونیکی آسیب برسانند. باتریها نیز در چنین شرایطی با افت شدید کارایی مواجه میشوند.
مهندسان برای مقابله با این مشکلات، سامانههای اختصاصی مدیریت حرارتی را برای Pemba طراحی کردهاند. همچنین تجهیزات تهویه ویژهای در لباس محافظ ربات نصب شده است تا دمای قطعات داخلی در محدوده قابل قبول باقی بماند.
این اصلاحات بر پایه آزمایشهای قبلی Unitree G1 در منطقه آلتای چین توسعه یافتهاند. در آن آزمایشها، ربات توانست در دمای منفی ۴۷٫۴ درجه سانتیگراد نیز فعالیت کند. این نتایج نشان داد که پلتفرم مورد استفاده ظرفیت حضور در محیطهای بسیار سرد را دارد.
هدف بعدی پروژه، اعزام ربات به رشتهکوه هیمالیا و انجام آزمایشهای میدانی در کوه اورست است. شرکت Geologic Dome در همکاری با شرکت نپالی Fourteen Peaks Expedition برنامهای را برای استقرار ربات در مسیر اورست پیشنهاد کرده است.
بر اساس این طرح، ربات انساننمای Pemba در مسیر میان کمپ اصلی اورست و کمپ چهارم در ارتفاع نزدیک به ۸ هزار متر آزمایش خواهد شد. پژوهشگران قصد دارند در این مأموریت عملکرد باتریها، استهلاک مفاصل، توانایی حرکت در زمینهای دشوار و مقاومت کلی سامانه را بررسی کنند.
همچنین محققان امیدوار هستند که نسلهای آینده این رباتها بتوانند در جمعآوری زبالههای رهاشده در مسیرهای کوهنوردی، پایش یخچالهای طبیعی، عملیات جستوجو و نجات و بررسی شرایط زیستمحیطی مناطق مرتفع مورد استفاده قرار گیرند.
با وجود این، اجرای این برنامه با مانع قانونی روبهرو شده است. مقامهای نپال اعلام کردهاند که در حال حاضر قوانین مشخصی برای صعود رباتها به اورست وجود ندارد. به همین دلیل، تدوین مقررات جدید برای مأموریتهای رباتیک پیش از صدور مجوز ضروری خواهد بود.
اگرچه هنوز مشخص نیست که Pemba در نهایت موفق به صعود به اورست خواهد شد یا خیر، اما صعود موفق این ربات به چیمبورازو نشان میدهد که رباتهای انساننما به تدریج از محیطهای آزمایشگاهی خارج میشوند و به سوی انجام مأموریتهای واقعی در سختترین نقاط زمین حرکت میکنند.
