آمریکا با سرمایهگذاری جدید روی پروژه کوارترهورس، توسعه نسل تازهای از هواپیماهای مافوق صوت نظامی و جانشین احتمالی SR-71 بلکبرد را دنبال میکند.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، شرکت هرمئوس در مسیر توسعه هواپیمای مافوق صوت کوارترهورس، حمایت مالی قابل توجهی از وزارت دفاع آمریکا دریافت کرده است. این شرکت اعلام کرد که ارتش و نیروی دریایی ایالات متحده ۱۵۹ میلیون دلار دیگر به قرارداد توسعه این پروژه اضافه کردهاند؛ رقمی که ارزش کل قرارداد را به ۲۱۹ میلیون دلار میرساند.
پروژه کوارترهورس با هدف ساخت جانشینی مدرن برای هواپیمای افسانهای Lockheed SR-71 Blackbird دنبال میشود. این هواپیمای شناسایی دوران جنگ سرد همچنان رکورددار سرعت در میان هواپیماهای سرنشیندار مجهز به موتور جت تنفسی محسوب میشود که در سال ۱۹۷۶ به سرعت ۳٫۳۲ ماخ دست یافت.
شرکت هرمئوس برای دستیابی به این هدف، مجموعهای از نمونههای آزمایشی را توسعه میدهد که هرکدام بخشی از محدوده پروازی، از حرکت روی باند و برخاستن گرفته تا پروازهای مافوق صوت را آزمایش میکنند. جدیدترین نمونه این پروژه با نام کوارترهورس Mk 2.1 تاکنون به سرعت ۱٫۲۱ ماخ رسیده است، اما هنوز فاصله زیادی تا رکوردهای SR-71 دارد.
با وجود این، تواناییهای بالقوه این فناوری توجه ارتش آمریکا را به خود جلب کرده است. بر اساس قرارداد جدید، علاوه بر توسعه هواپیمایی با قابلیت دستیابی به سرعتهای بسیار بالا، امکان استفاده از این پلتفرم برای پرتاب موشکهای پرسرعت و سایر محمولههای نظامی نیز بررسی خواهد شد.
پرتاب تسلیحات در سرعتهای مافوق صوت یکی از پیچیدهترین چالشهای مهندسی هوانوردی به حساب میآید. در سرعتهای زیرصوت، جریان هوا پیرامون بدنه هواپیما به نسبت پایدار است، اما پس از عبور از دیوار صوتی، شرایط آیرودینامیکی به طور چشمگیری تغییر میکند. امواج ضربهای، تغییرات شدید فشار و جریانهای فشرده هوا میتوانند هنگام جداسازی موشک از هواپیما مشکلات جدی ایجاد کنند.
در چنین شرایطی، موشک هنگام خروج از جایگاه حمل ممکن است تحت تأثیر امواج ضربهای مسیر خود را از دست بدهد یا حتی به بدنه هواپیما برخورد کند. این مسئله در جنگندههای پنهانکار پیچیدهتر نیز دیده میشود، چرا که تسلیحات معمولاً در محفظههای داخلی حمل میشوند و باز شدن این محفظهها در سرعتهای بالا، آشفتگیهای آیرودینامیکی شدیدی ایجاد میکند.
مهندسان برای حل این مشکل باید سامانههایی طراحی کنند که موشک را با استفاده از مکانیزمهای فنری، پنوماتیکی یا هیدرولیکی از هواپیما دور کنند و موتور موشک نیز تنها پس از خروج کامل از جریان هوای مافوق صوت روشن شود. در غیر این صورت احتمال از دست رفتن کنترل موشک وجود خواهد داشت.
قرارداد جدید بر کاهش ریسکهای فنی پروژه در حوزههای پیشرانش، مدیریت حرارتی و تولید انرژی تمرکز دارد. همچنین هرمئوس باید توانایی رهاسازی محمولهها را در سرعتهایی تا ۳ ماخ اثبات کند.
بخش دیگری از این برنامه به بررسی امکان تولید انبوه کوارترهورس اختصاص یافته است. وزارت دفاع آمریکا قصد دارد قابلیت استفاده از این هواپیما را هم به عنوان یک پهپاد همراه جنگندههای سرنشیندار در قالب مفهوم «بال وفادار» و هم به عنوان یک سکوی مستقل برای حملات تهاجمی و جنگ الکترونیک ارزیابی کند.
همچنین مطالعات آینده شامل جایگزینی برخی سازههای آلومینیومی با فولاد برای افزایش دوام، استفاده از ورودیهای هوای اسپایک و اعمال اصلاحات آیرودینامیکی پیشرفته خواهد بود؛ تغییراتی که برای حفظ پایداری پرواز و رهاسازی ایمن محمولهها در سرعتهای نزدیک یا بالاتر از ۳ ماخ ضروری هستند.
«ایجی پیپلیکا»، مدیرعامل و همبنیانگذار هرمئوس در اینباره گفت: «هدف این برنامه، انتقال فناوری پروازهای پرسرعت از محیط آزمایشگاهی به یک بستر عملیاتی واقعی است. ما با ارائه هواپیماهای آماده پرواز و نمایش رهاسازی محموله در سرعتهای مافوق صوت، ثابت خواهیم کرد که این فناوری میتواند برتری نظامی قابل توجهی ایجاد کند. تمرکز ما بر ارائه دادههای معتبر به نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا برای ورود این پلتفرمها به نسل آینده نیروهای مسلح است.»
