شرکت اسپیسایکس با ارائه درخواست رسمی به کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC)، برنامه جاهطلبانه خود را برای ایجاد منظومهای متشکل از ۱۰۰ هزار ماهواره استارلینک نسل سوم (Gen3) در مدار پایین زمین آغاز کرد.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، این شرکت اکنون بزرگترین اپراتور ماهوارهای جهان به حساب میآید. در حال حاضر، اسپیسایکس نزدیک به ۱۰ هزار و ۸۰۰ ماهواره استارلینک را در مدار پایین زمین فعال نگه داشته است و مجوز پرتاب حدود ۴ هزار ماهواره دیگر را نیز در اختیار دارد. با وجود این، برنامه جدید نشان میدهد که ایلان ماسک قصد دارد ابعاد پروژه استارلینک را به سطح کاملاً متفاوتی برساند.
در درخواست ثبتشده اسپیس ایکس نزد FCC، هر ماهواره نسل سوم استارلینک بین ۲ تا ۲.۵ تن وزن خواهد داشت. این رقم تقریباً سه برابر وزن ماهوارههای V2 Mini است که اسپیسایکس هماکنون با موشک فالکون ۹ به مدار زمین ارسال میکند. پنلهای خورشیدی این ماهوارههای جدید نیز پس از باز شدن، مساحتی بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ متر مربع را پوشش خواهند داد که چندین برابر بزرگتر از نسل فعلی است.
این افزایش ابعاد و وزن به معنای ارتقای قابل توجه توان عملیاتی ماهوارهها خواهد بود. ماهوارههای بزرگتر میتوانند تجهیزات مخابراتی پیشرفتهتر، توان پردازشی بیشتر و ظرفیت انتقال داده بالاتری را در اختیار کاربران قرار دهند. چنین قابلیتی میتواند کیفیت اینترنت ماهوارهای را افزایش دهد و پاسخگوی تقاضای روبهرشد کاربران در سراسر جهان باشد.

از آنجا که ماهوارههای Gen3 بسیار سنگینتر از نسلهای قبلی هستند، احتمال زیادی وجود دارد که اسپیسایکس برای پرتاب آنها از موشک استارشیپ استفاده کند. استارشیپ بزرگترین موشک در حال توسعه جهان است و ظرفیت حمل محموله آن چندین برابر فالکون ۹ خواهد بود. موفقیت عملیاتی این موشک میتواند اجرای منظومهای متشکل از ۱۰۰ هزار ماهواره استارلینک را امکانپذیر کند، چرا که پرتاب چنین ماهوارههای عظیمی با فالکون ۹ از نظر فنی و اقتصادی دشوار خواهد بود.
برنامههای فضایی اسپیسایکس تنها به استارلینک نسل سوم محدود نمیشود. ایلان ماسک پیشتر از پروژهای با نام Starmind نیز رونمایی کرده بود. هدف این پروژه، ایجاد منظومهای متشکل از یک میلیون ماهواره مجهز به مراکز داده مداری برای پردازش بارهای کاری هوش مصنوعی است. ماسک معتقد است چنین زیرساختی میتواند خدمات مبتنی بر هوش مصنوعی را برای میلیاردها نفر فراهم کند و گامی در مسیر تبدیل تمدن بشری به یک تمدن چندسیارهای باشد.
در همین حال، رقابت برای تسلط بر مدار پایین زمین نیز شدت گرفته است. شرکتهایی مانند آمازون با پروژه کویپر و بلو اوریجین نیز توسعه شبکههای بزرگ ماهوارهای خود را دنبال میکنند. افزایش تعداد این منظومهها باعث شده است نگرانیهای گستردهای در میان جامعه علمی شکل بگیرد.
بسیاری از ستارهشناسان هشدار میدهند که افزایش تعداد ماهوارهها میتواند رصدهای نجومی را با اختلال جدی روبهرو کند. برخی پژوهشگران نیز درباره افزایش زبالههای فضایی، احتمال برخورد ماهوارهها، تأثیر ورود قطعات سوخته به جو زمین، پیامدهای زیستمحیطی و کاهش کیفیت آسمان شب برای رصدگران، ابراز نگرانی کردهاند.
با وجود این انتقادها، اسپیسایکس همچنان با سرعت به توسعه زیرساختهای فضایی خود ادامه میدهد و درخواست جدید این شرکت نشان میدهد که رقابت برای ساخت بزرگترین شبکه ارتباطی فضایی جهان وارد مرحله تازهای شده است.

















