فهرست مطالب
ایجنتهای هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به کاربران جدید کریپتو هستند و استیبلکوینها به دلیل پرداختهای سریع، خرد و مناسب برای تراکنشهای ماشینبهماشین، فعلا جایگاه پیشتاز را در بازار نوظهور پرداختهای عاملمحور دارند.
به گزارش سرویس ارز دیجیتال تکناک، شرکتهایی مانند کوینبیس و سولانا سالها است به دنبال پاسخ این پرسش هستند که چگونه میتوان یک میلیارد کاربر بعدی را وارد بازار ارزهای دیجیتال کرد. به نظر میرسد این کاربران در آستانه ورود به بازار هستند، اما نه با چهرهای که مدیران صنعت کریپتو انتظار آن را داشتند. این بار خبری از کاربران کمبرخوردار از خدمات بانکی در کشورهای درحالتوسعه یا افرادی که برای فرار از ابرتورم به رمزارزها پناه میآورند، نیست. موج بزرگ بعدی کاربران کریپتو ممکن است انسان نباشند؛ بلکه نرمافزار باشند. ایجنتهای هوش مصنوعی، نرمافزارهایی که توانایی اجرای وظایف چندمرحلهای را دارند، حالا میتوانند از طرف کاربران تراکنشهای مالی انجام دهند. انجام بسیاری از این وظایف نیز مستلزم خرید یک محصول یا سرویس است.
به همین دلیل، غولهای صنعت کریپتو در رقابتی فشرده برای توسعه زیرساختهای پرداخت و تامین ابزارهای مالی مورد نیاز این ایجنتها و پرداختهای عاملمحور هستند. کوینبیس پروتکل پرداخت x402 را با هدف تسهیل تراکنشهای ایجنتهای هوش مصنوعی توسعه داده است و PayBox شرکت مونپی نیز امکان دسترسی ایجنتها به کارتهای بانکی و کیف پولهای رمزارزی کاربران را فراهم میکند. کلادفلر، غول رایانش ابری نیز به این رقابت پیوسته و اوایل ماه جاری میلادی Cloudflare Wallets و cloudflare.pay را عرضه کرده است. این زیرساخت به ایجنتهای هوش مصنوعی اجازه میدهد در چارچوب محدودیتهای تعیینشده، خریدهای آنلاین انجام دهند و در عین حال، فروشندگان نیز میتوانند هویت فردی را شناسایی کنند که پشت هر ایجنت قرار دارد.
بیشتر بخوانید: عبور بدهی آمریکا از مرز ۴۰ تریلیون دلار و جهش تاریخی بیتکوین
با وجود این، هنوز مشخص نیست ایجنتهای هوش مصنوعی در نهایت برای پرداختهای عاملمحور از چه نوع پولی استفاده خواهند کرد. پاسخ به این پرسش به دیدگاه هر بازیگر بستگی دارد. نکته مهم این است که غولهای بازار پرداخت دیگر بر سر اینکه ماشینها مرز بعدی این صنعت خواهند بود اختلافی ندارند؛ رقابت اصلی اکنون بر سر انتخاب پولی است که این اقتصاد جدید را به حرکت درمیآورد. در شرایط فعلی، استیبلکوینها موقعیت قدرتمندتری در پرداختهایی دارند که از ابتدا با هدف استفاده نرمافزارها طراحی شدهاند. با وجود این، کارتهای بانکی همچنان در خریدهای بزرگ از فروشگاههای سنتی دست بالا را دارند، چرا که مشتریان در این معاملات به اعتبار، امکان بازپرداخت وجه و سازوکارهای حل اختلاف نیاز دارند.
Circle، ناشر استیبلکوین، آزمایش پرداختهای خرد با USDC را آغاز کرده است. از سوی دیگر، ویزا و مسترکارت در تلاش هستند شبکههای پرداخت فعلی خود را برای خریدهای انجامشده توسط ایجنتهای هوش مصنوعی تطبیق دهند. حتی آرتور هیز، همبنیانگذار بیتمکس اعلام کرده است که برای توسعه یک ارز ویژه اقتصاد مبتنی بر ایجنتها از بازنشستگی بازخواهد گشت. کوینبیس اوایل سال جاری اعلام کرد که x402 تاکنون بیش از ۱۶۵ میلیون پرداخت را با ارزش مجموع ۵۰ میلیون دلار پردازش کرده است. در مدل پرداخت مبتنی بر ایجنت، نرمافزار قیمت را دریافت میکند، مبلغ را میپردازد و بدون نیاز به ساخت حساب کاربری یا وارد کردن اطلاعات کارت، سرویس یا محصول مورد نظر را دریافت میکند. در تمام این فرایند، انسان درگیر تراکنش نیست و تنها وظیفه او صدور دستور اولیه به ایجنت برای انجام کاری است که در نهایت به پرداخت نیاز دارد.
حتما بخوانید: بیتکوین در نبرد برای حفظ ۷۷ هزار دلار + تصویر
لینکلن مور، مدیر محصولات هوش مصنوعی کوینبیس به کویندسک گفته است که برآورد میکند حدود ۹۹ درصد از این پرداختها با USDC انجام شده باشد. اگر این برآورد دقیق باشد، استیبلکوینهای دلاری در بخشی از بازار پرداخت که تاکنون امکان اندازهگیری میزان استفاده از آن وجود داشته است، از همین حالا جایگاه نخست را به دست آوردهاند. خلاف تصویر رایجی که از هوش مصنوعیهای عاملمحور ترسیم میشود، بخش عمده خریداران فعلی ایجنتهایی نیستند که برای کاربر کفش بخرند یا هتل تعطیلات رزرو کنند. در عمل، بسیاری از آنها ایجنتهایی هستند که در هر تراکنش تنها چند سنت برای دریافت داده، توان پردازشی یا دسترسی به یک ابزار آنلاین پرداخت میکنند. بخش اعظم این پرداختها به رابطهای برنامهنویسی کاربردی یا APIها اختصاص دارد؛ زیرساختهایی که امکان میدهند یک نرمافزار از برنامهای دیگر داده یا سرویس دریافت کند.
لینکلن مور در این زمینه بیان کرد: «امروز اصلیترین تناسب محصول با بازار، پرداخت ماشینبهماشین از سوی ایجنتها به APIها است.» به گفته او، سرعت بالای فعالیت ایجنتهای هوش مصنوعی و جابهجایی آنها در سراسر اینترنت، نیاز به یک استاندارد پرداخت مشترک را بیش از پیش آشکار کرده است. با وجود این، حجم دلاری این بازار هنوز بسیار محدود است. x402 در ماه ژوئیه طی یک دوره ۳۰روزه حدود ۲۴ میلیون دلار تراکنش پردازش کرد؛ رقمی که تقریبا برابر با حجم تراکنشهای پردازششده توسط ویزا در تنها یک دقیقه است. مور معتقد است پرداختهای عاملمحور هنوز در «دوران Napster و LimeWire» خود قرار دارند؛ یعنی مرحلهای مشابه روزهای ابتدایی اینترنت که هنوز مدلهای تجاری و کاربردهای پایدار فناوری در حال شکلگیری بودند.
او عنوان کرد: «این ایجنتها وارد میدان شدهاند، اما هنوز مدل اقتصادی مشخصی برای نحوه مصرف محتوای جدید وجود ندارد.» مور پرداختهای عاملمحور را به دوران اولیه اپلیکیشنهای موبایل تشبیه میکند؛ زمانی که اپلیکیشنهایی مانند اسکنر QR کد و چراغقوه در حال آزمایش مرزهای یک بازار نوظهور بودند. به گفته او، همه میدانند این فناوری بخشی از آینده خواهد بود، اما سازوکار دقیق آن هنوز در حال شکلگیری است. با وجود این، ساختار بازار بهخوبی توضیح میدهد که چرا شرکتهای پرداخت به این حوزه چشم دوختهاند. یک ایجنت نرمافزاری میتواند برای انجام تنها یک وظیفه از دهها سرویس مختلف استفاده کند و در نتیجه، مدل سنتی پرداخت اشتراکی را با مجموعهای از خریدهای خرد و لحظهای جایگزین کند.
پرداخت ماشین به ماشین چگونه انجام میشود؟
x402 کوینبیس نمونه مناسبی برای درک سازوکار پرداختهای عاملمحور است. این پروتکل را میتوان نوعی دیوار پرداخت برای نرمافزارها دانست. هنگامی که یک ایجنت داده یا سرویسی را درخواست میکند، فروشنده قیمت و اطلاعات مورد نیاز را برای پرداخت در اختیار آن قرار میدهد. ایجنت مبلغ را پرداخت میکند و پس از تایید تراکنش، داده یا سرویس درخواستی آزاد میشود. نام x402 از کد وضعیت «402 Payment Required» گرفته شده است؛ کدی که از دههها قبل در معماری وب وجود داشته است اما کاربرد گستردهای پیدا نکرده بود. کوینبیس اکنون از آن به عنوان مبنای استانداردی استفاده میکند که سرویسهای آنلاین را قادر میسازد درخواست پرداخت را در قالبی قابل درک و قابل اجرا برای نرمافزار ارائه کنند.
اهمیت این مدل فراتر از یک روش پرداخت جدید است و میتواند ساختار اقتصاد دیجیتال را تغییر دهد. در شرایطی که اشتراک ماهانه همچنان مدل غالب کسبوکارهای آنلاین است، ایجنتهای هوش مصنوعی میتوانند در آینده تنها زمانی پول پرداخت کنند که واقعا به یک سرویس نیاز دارند. پرداخت چند سنت یا حتی کسری از یک سنت برای هر واحد داده برای انسان جذاب نیست، اما برای یک ایجنت هوش مصنوعی مانع قابل توجهی ایجاد نمیکند. کوینبیس در بهروزرسانی ماه آوریل اکوسیستم x402 اعلام کرد که بیش از ۴۸۰ هزار ایجنت در این شبکه حضور داشتهاند. بر اساس حجم پرداخت و تعداد تراکنشهای اعلامشده، میانگین ارزش هر تراکنش حدود ۳۰ سنت بوده است. دادههای داشبورد Artemis نیز نشان میدهد بخش عمده این تراکنشها روی Base، شبکه بلاکچین لایه دوم کوینبیس انجام شدهاند. با وجود این، مور تخمین زده که حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد تراکنشها ممکن است از سوی کاربرانی انجام شده باشند که هدف آنها افزایش رتبه در جدولهای ردهبندی عمومی بوده است و به دنبال خرید واقعی خدمات نبودهاند.
چرا استیبلکوینها بهترین گزینه هستند؟
پرداختهای عاملمحور ایجنتها دقیقا در نقطهای قرار دارند که مزیتهای کریپتو خود را نشان میدهند: این تراکنشها جهانی، آنلاین و اغلب آنقدر کوچکاند که ساختار هزینهای پرداختهای کارتی برایشان مناسب نیست. مور هزینه پذیرش کارت را حدود ۲ تا ۴ درصد میداند. این مدل زمانی بیش از پیش ناکارآمد میشود که ارزش کالای موردنظر کمتر از یک دلار باشد؛ بهخصوص وقتی هزینههای ثابت پردازش تراکنش نیز به آن اضافه شود. استیبلکوینها از سوی دیگر، امکان انتقال پول در تمام ساعات شبانهروز را فراهم میکنند. همچنین فروشنده یا شرکت پرداخت میتواند هزینه کارمزد شبکه بلاکچین را تقبل کند؛ بنابراین ایجنت مجبور نیست برای پرداخت هزینه یک سرویس، رمزارز دیگری در اختیار داشته باشد.
استفانی کوهن، مدیر ارشد استراتژی کلادفلر گفت که استیبلکوینها برای نخستین موج تراکنشهای ایجنتهای هوش مصنوعی گزینهای بسیار مناسب هستند؛ تراکنشهایی که احتمالا شامل پرداختهای بسیار کوچک و پرتکرار برای فراخوانی APIها، دریافت داده، استنتاج و دسترسی به محتوا خواهند بود. کلادفلر نیز Wallets را با رویکردی متفاوت از یک کیف پول رمزارزی سنتی طراحی میکند؛ این محصول بیشتر شبیه یک کارت شرکتی با محدودیتهای قابلکنترل خواهد بود. اپراتور میتواند ابتدا سرمایه را به یک کیف پول اصلی واریز کند، سپس سهم مشخصی را در اختیار هر ایجنت قرار دهد و سقف بودجه، فروشندگان مجاز و حداکثر مبلغ هر خرید را تعیین کند.
کوهن تصریح کرد که همین «محدودیتها» هستند که در نهایت خودمختاری واقعی ایجنتها را ممکن میکنند. در چنین چارچوبی، ایجنت میتواند بدون دریافت تاییدیه برای تکتک تراکنشها، تا زمانی که در محدوده تعیینشده باقی مانده است، مستقلانه هزینه کند. به گفته او، حتی میتوان چندین خرید خرد را پیش از ثبت نهایی، در قالب یک پرداخت تجمیعی روی بلاکچین ثبت کرد. تجمیع تراکنشها هزینهها را کاهش میدهد و میتواند با سازوکار امانی همراه شود؛ یعنی وجه تا زمان تحویل کالای خریداریشده از سوی فروشنده، در حالت قفل باقی بماند. کلادفلر همچنین در حال توسعه Monetization Gateway است؛ سرویسی که به وبسایتها اجازه میدهد بهجای الزام کاربران به خرید اشتراک، برای دسترسی به یک صفحه مشخص، مجموعهداده یا ابزار آنلاین هزینه دریافت کنند.
برای مطالعه بیشتر: چه کسی پشت افشای اطلاعات بازی GTA 6 قرار دارد؟
با وجود این، بخش قابل توجهی از این زیرساخت هنوز عملیاتی نشده است. کاربران هماکنون میتوانند از طریق cloudflare.pay یک حساب کاربری ایجاد کنند، اما کوهن بیان کرد که قابلیتهای مربوط به تامین مالی، برداشت وجه و کیف پول اختصاصی ایجنتهای هوش مصنوعی قرار است طی ماههای آینده عرضه شوند. Monetization Gateway نیز معرفی شده، اما هنوز در دسترس عموم قرار نگرفته است. Circle نیز در حال آزمایش مدلی مشابه با USDC است. محصول Nanopayments این شرکت تراکنشهای خرد را در لحظه تایید میکند و سپس مجموع ارزش آنها را در یک مرحله بعدی روی بلاکچین ثبت میکند. مونپی نیز با عرضه PayBox در ۲۹ ژوئیه، پرداختهای عاملمحور را یک گام به سمت کاربران عادی نزدیکتر کرده است. این سرویس به Claude و ChatGPT متصل میشود و امکان دسترسی ایجنت را به کارتهای بانکی و کیف پولهای رمزارزی فراهم میکند؛ بدون آنکه مونپی خود را به یک مسیر پرداخت واحد محدود کند.
کاربر میتواند هر خرید را با یک کلید عبور تأیید کند یا اختیار هزینهکرد را در محدودهای از پیش تعیینشده به ایجنت بسپارد. PayBox برای پرداختهای مربوط به سرویسهای آنلاین از x402 و برای پرداختهای کارتی از شبکه ویزا استفاده میکند؛ بنابراین یک ایجنت واحد میتواند رزرو هتل، برنامهریزی سفر و خرید را در کنار تراکنشهای رمزارزی انجام دهد. مونپی عنوان کرد که هیچ ایجنت یا سیستم واحدی تمام اطلاعات مورد نیاز ررا برای انتقال وجه در اختیار ندارد. این شرکت تاکنون آماری درباره میزان پذیرش PayBox یا سهم کارتها و استیبلکوینها از پرداختهای انجامشده منتشر نکرده است.
کارتها هنوز در رقابت حضور دارند
استیبلکوینها در نگاه اول گزینه ایدئالی برای پرداختهای عاملمحور به نظر میرسند، اما شبکههای کارت نیز قصد کنار کشیدن ندارند. مسترکارت رویکرد متفاوتی را دنبال میکند و از نوعی مجوز دیجیتال هزینهکرد استفاده میکند که در آن مالک مشخص میکند ایجنت چه کالاها یا خدماتی را میتواند خریداری کند و سقف هزینهکرد آن چقدر است. فروشنده این محدودیتها را بررسی میکند، سرویس را ارائه میدهد و در مرحله بعد وجه را دریافت میکند. مسترکارت این محصول را Agent Pay for Machines و اعتبارهای مورد استفاده در آن را Verifiable Vouchers نامگذاری کرده است. امکان تجمیع این ووچرها نیز باعث میشود لازم نباشد هر تراکنش خرد بهتنهایی کل فرایند پرداخت کارتی را طی کند.
ساپان ماندلوی، معاون اجرایی مسترکارت در حوزه توکنیزهسازی و خدمات پرداخت گفت که اجرای تراکنشها میتواند به صورت لحظهای ادامه داشته باشد، در حالی که تسویه نهایی در قالب یک فرایند تجمیعی و کارآمدتر انجام شود. در این مدل، فروشنده میتواند وجه را با ارز فیات یا یک استیبلکوین مورد پذیرش دریافت کند. در نتیجه، لازم نیست خریدار و فروشنده از یک نوع پول استفاده کنند. ماجرا برای ایجنتهای هوش مصنوعی سادهتر است؛ یک قیمت و یک سقف هزینهکرد مشخص وجود دارد. ماندلوی معتقد است تجارت عاملمحور در نهایت به یک اکوسیستم چندمسیره تبدیل خواهد شد و استیبلکوینها در آن نقش مکمل شبکههای پرداخت فعلی را ایفا میکنند و جایگزین کارتها نمیشوند.
کارتها همچنان یک مزیت تعیینکننده دارند: زیرساخت آنها همین حالا در میلیونها کسبوکار فعال است و کاربران نیز سالها است با این روش پرداخت آشنایی دارند. همچنین مسترکارت قصد دارد برای هر ایجنت هویت مستقلی ایجاد کند، دستورهای دریافتشده از مالک را ثبت نماید و پیش از آغاز فعالیت، بودجه مشخصی برای آن تعیین کند. به گفته ماندلوی، این رویکرد مدل پرداخت را از «تایید هر تراکنش» به «تایید محدودهای که ایجنت اجازه فعالیت در آن را دارد» تغییر میدهد. پس از تعیین این مرزها، ایجنت میتواند بدون دخالت مداوم انسان در همان محدوده، تراکنشهای مورد نیاز خود را انجام دهد. با وجود این، محصول مسترکارت هنوز نسبت به x402 در مرحله ابتداییتری قرار دارد. این شرکت برنامه Early Access را آغاز کرده، اما آمار مربوط به تراکنشها یا میزان پذیرش را منتشر نکرده است. ماندلوی بیان کرد که تمرکز فعلی مسترکارت بر اعتبارسنجی کاربردهای واقعی و آزمایش قابلیتها در همکاری با شرکای اکوسیستم است.
همزمان، بانکها نیز در حال آزمایش پرداختهای عاملمحور روی همان زیرساختهای پرداخت سنتی هستند. DBS و ویزا در ماه فوریه نمونهای آزمایشی ارائه کردند که در آن یک ایجنت با استفاده از کارت اعتباری و نقدی DBS/POSB برای کاربر غذا و نوشیدنی خریداری کرد. آنانیا سن، مدیر گروه محصولات مصرفکننده منطقهای DBS، این آزمایش را نشانهای از امکان استقرار «ایمن و مطمئن» پرداختهای عاملمحور در مقیاس گسترده دانست. این دو شرکت اکنون در حال بررسی استفاده از همین فناوری برای خریدهای اینترنتی و رزرو سفر هستند؛ حوزههایی که با پرداختهای چندسنتی برای فراخوانی API تفاوت اساسی دارند. مبالغ این تراکنشها بیشتر است، در کسبوکارهایی انجام میشوند که از قبل پذیرنده کارت هستند و سازوکارهای مشخصی برای بازپرداخت و حل اختلاف دارند.
مشکل اصلی فقط پرداخت نیست
انتقال وجه تنها یکی از چالشهای اقتصاد عاملمحور است. حتی اگر زیرساخت پرداخت بدون نقص کار کند، ایجنت ممکن است دستور کاربر را اشتباه تفسیر نماید، سرویس نامناسبی را انتخاب کند یا در اثر یک دستور مخرب، اقدام ناخواستهای انجام دهد. در نتیجه، کنترل بر خود ایجنت تقریبا به اندازه زیرساخت انتقال پول اهمیت دارد. همچنین فرگوسن میان بازاری که از ابتدا برای نرمافزارها طراحی شده است و اقتصاد سنتی مصرفکنندگان، تفاوتی اساسی قائل میشود. او عنوان کرد که ایجنتهای هوش مصنوعی خودمختار از نظر فنی به کیف پول رمزارزی نیاز ندارند و میتوانند با کارت اعتباری یا اطلاعات حساب بانکی نیز پرداخت کنند؛ اما این روشها احتمالا بیشتر برای خریدهای سنتی مانند کفش و مواد غذایی به کار خواهند رفت. به گفته فرگوسن، کریپتو زمانی مزیت واقعی خود را نشان میدهد که پای پرداخت برای یک فراخوانی API یا دسترسی به یک واحد داده در میان باشد.
اندازه تراکنش نیز در تعیین میزان حفاظت مورد نیاز نقش مهمی دارد. استفانی کوهن از کلادفلر گفت که در پرداختهای خرد، هزینه جلوگیری یا جبران تقلب ممکن است از ارزش خود تراکنش متقلبانه بیشتر باشد. در یک پرداخت چندسنتی، اعتبار فروشنده ممکن است از یک فرایند رسمی و پرهزینه حل اختلاف مهمتر باشد، اما وقتی ارزش تراکنش به صدها یا هزاران دلار میرسد، معادله کاملا تغییر میکند. کوهن معتقد است در چنین پرداختهایی، شبکههای کارتی به دلیل برخورداری از سازوکارهای مقابله با تقلب و سایر حمایتهای مالی، همچنان انتخاب مناسبتری هستند. لینکلن مور نیز تاکید کرد که احتمال خطای ایجنت یکی از دلایل تمرکز فعلی x402 بر پرداختهای خرد است. از نگاه او، اگر یک ایجنت در یک خرید ۱۰ سنتی اشتباه کند، خسارت آنقدر ناچیز است که پیگیری حقوقی یا حل اختلاف توجیهی ندارد، اما با ورود این فناوری به خریدهای بزرگتر، پشتیبانی از حسابهای امانی و بازپرداخت وجه ضروری خواهد شد.
خبر پیشنهادی: میلیونها بیتکوین برای همیشه گم شد
اشتباه ۱۰ سنتی را میتوان نادیده گرفت، اما اشتباه در رزرو پرواز یا انجام یک خرید گرانقیمت داستان دیگری دارد و برای خریدار باید راهی برای جبران خسارت وجود داشته باشد. شرکتهای کریپتویی نیز به دنبال ایجاد همین لایههای حفاظتی هستند. مستندات توسعهدهندگان کوینبیس، مدلهایی را توضیح میدهد که در آن خریدار پیش از برداشت وجه توسط فروشنده، پرداخت USDC را تایید میکند و حتی پس از تکمیل تراکنش نیز امکان بازپرداخت بخشی یا تمام مبلغ وجود دارد. کلادفلر نیز از سازوکارهای امانی، احراز هویت و رتبهبندی فروشندگان استفاده میکند. Turnkey پا را فراتر گذاشته و معتقد است ایجنتهای هوش مصنوعی در نهایت باید بتوانند با ارائه شواهد فنی ثابت کنند که سرویس دیجیتالی که برای آن پول گرفتهاند، واقعا وظیفه محولشده را انجام داده است.
این سازوکارها میتوانند مشخص کنند چه کسی مجوز فعالیت ایجنت را صادر کرده، سقف هزینهکرد آن چقدر بوده و آیا فروشنده تعهد خود را انجام داده است یا خیر. اما یک مشکل بنیادی همچنان باقی میماند؛ هیچکدام نمیتوانند ثابت کنند ایجنت دستور صاحب خود را واقعا درست فهمیده است. در نتیجه، هنوز پاسخ روشنی برای این پرسش وجود ندارد که اگر ماشین تمام محدودیتها و قوانین تعیینشده را رعایت کند اما در نهایت خرید اشتباهی انجام دهد، مسئولیت متوجه چه کسی خواهد بود.
پیشتازی استیبلکوینها در پرداختهای عاملمحور
استیبلکوینها در رقابت برای تبدیل شدن به پول اصلی اقتصاد عاملمحور از همین حالا یک برتری اولیه دارند؛ برتری که در صورت حرکت سرویسهای دیجیتال از مدل اشتراکی به پرداخت بهازای هر درخواست میتواند بیشتر هم شود. یک ایجنت ممکن است برای انجام تنها یک وظیفه، دهها پرداخت به ارائهدهندگان داده، مدلهای هوش مصنوعی و زیرساختهای پردازشی انجام دهد. با وجود این، بازار هنوز فاصله زیادی با پیشبینیهای بلندپروازانه دارد. کیف پولهای کلادفلر در مرحله توسعه هستند، راهکار مسترکارت در دسترسی زودهنگام قرار دارد و Turnkey نیز بیان کرد که حجم فعالیت هنوز به مقیاس معناداری نرسیده است. مونپی هیچ آمار رسمی از میزان استفاده منتشر نکرده و حتی در مورد کوینبیس نیز بخشی از تعداد تراکنشهای ثبتشده ممکن است حاصل آزمایشهای فنی یا تلاش کاربران برای کسب رتبه در جدولهای عمومی باشد.
یک مشکل بنیادی دیگر نیز پیش از تمام این مراحل وجود دارد: چگونه باید برای پرداختهای عاملمحور پول تهیه کرد؟ مور معتقد است راهاندازی و شارژ کیف پول همچنان یکی از بزرگترین موانع این اکوسیستم است. بازار آینده پرداختهای عاملمحور نیز احتمالا به یک مسیر پرداخت واحد محدود نخواهد شد. یک ایجنت ممکن است تنها یک قیمت و یک مجموعه قوانین هزینهکرد دریافت کند، در حالی که خریدار هزینه را با کارت، حساب بانکی یا استیبلکوین میپردازد و فروشنده نیز روش دریافت وجه را تعیین میکند.
با وجود این، تناسب استیبلکوینها با اقتصاد ایجنتها یک فرضیه تئوریک نیست. استفاده از آنها همین حالا قابلاندازهگیری است و بخش قابل توجهی از شبکههای پرداخت اولیهای را تشکیل میدهند که از ابتدا برای تعامل نرمافزار با نرمافزار طراحی شدهاند. برای اینکه کریپتو به روش پرداخت پیشفرض ماشینها تبدیل شود، لازم نیست کارتها را در تمام بازارها کنار بزند؛ کافی است نخستین مانع بزرگ، یعنی پیچیدگی راهاندازی و تامین مالی ایجنت برطرف شود. مور عنوان کرد که کوینبیس برای این منظور به دنبال ایجاد فرایندی تقریبا خودکار است؛ بهطوری که کاربر بتواند به ایجنت خود دستور دهد یک کیف پول عاملمحور کوینبیس ایجاد کند و نرمافزار کیف پول را از اینترنت دریافت نماید، فرایند ورود با ایمیل را پیش ببرد و سپس آن را با رمزارز شارژ کند. با وجود تمام این پیشرفتها، سختترین مرحله همچنان تامین پول مورد نیاز ایجنت است. کوینبیس برای حل این مشکل به سراغ راهکاری قدیمی اما موثر رفته است، که فراهم کردن مسیرهای ساده برای تبدیل پول فیات به داراییهای رمزارزی است.
