فهرست مطالب
انتشار ویدیویی از بمبافکن راهبردی H-6N چین در حال حمل موشک بالستیک هواپرتاب JL-1، توان رو به گسترش این کشور را برای اجرای حملات هستهای از هوا نشان میدهد.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، ارتش چین در اوت ۲۰۲۶ تصاویری از پرواز بمبافکن راهبردی H-6N مجهز به موشک بالستیک هواپرتاب Jing Lei-1 یا JL-1 منتشر کرد. این تصاویر در مستندی از شبکه دولتی CCTV به مناسبت نودونهمین سالگرد تأسیس ارتش چین نمایش داده شدند و یکی از معدود نماهای عمومی از توان حمله هستهای هوابرد این کشور را ارائه کردند.
ترکیب H-6N و JL-1 یک گزینه حمله هستهای از هوا را در اختیار چین قرار میدهد که در کنار موشکهای بالستیک قارهپیمای زمینی و موشکهای بالستیک پرتابشونده از زیردریایی فعالیت میکند. این ترکیب میتواند انعطاف بیشتری به ساختار بازدارندگی هستهای چین بدهد و گزینههای بیشتری برای اجرای حمله تلافیجویانه در اختیار پکن قرار دهد.
بمبافکن H-6N نسخهای به شدت اصلاحشده از خانواده بمبافکنهای H-6 است که ریشه طراحی آن به بمبافکن Tu-16 شوروی بازمیگردد. برخلاف نسخههای متعارف این خانواده، H-6N برای حمل تسلیحات بسیار بزرگ در بخش خارجی بدنه طراحی شده و یکی از مهمترین مأموریتهای آن حمل موشک بالستیک هواپرتاب JL-1 است.
بیشتر بخوانید: جنگنده J-50 چین برای پرواز بدون GPS آماده می شود
تبدیل بمبافکن H-6N به بخشی از توان هستهای چین
خانواده H-6 بیش از شش دهه است که در نیروی هوایی چین حضور دارد. چین پس از توافق با اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۵۷ تولید تحت مجوز بمبافکن Tu-16 را آغاز کرد و نخستین نمونه مونتاژشده در این کشور در سال ۱۹۵۹ به پرواز درآمد.
پس از تشدید اختلاف میان پکن و مسکو، چین مجبور شد توسعه و تولید این بمبافکن را بدون کمک شوروی ادامه دهد. نخستین H-6 که بهطور کامل در داخل چین ساخته شده بود در دسامبر ۱۹۶۸ پرواز کرد و از آن زمان نسخههای متعددی از این هواپیما برای مأموریتهای مختلف توسعه یافتهاند.
گزارشها نشان میدهند که تاکنون بیش از ۲۳۰ فروند از خانواده H-6 تولید شده است. نسخههایی مانند H-6K و H-6J عمدتا برای حملات متعارف، حمل موشکهای کروز دوربرد و مأموریتهای دریایی استفاده میشوند، اما H-6N با هدف متفاوتی توسعه یافته است.
در این مدل، محفظه داخلی حمل بمب حذف یا به شدت تغییر کرده و در بخش زیرین بدنه فضای فرورفتهای ایجاد شده است تا تسلیحات بزرگ به صورت خارجی حمل شوند. این تغییر ساختاری امکان نصب JL-1 را فراهم کرده است که ابعادی بهمراتب بزرگتر از موشکهای کروز مورد استفاده در دیگر نسخههای H-6 دارد.
بیشتر بخوانید: انتشار واضحترین تصاویر از پهپاد رادارگریز مرموز چین
افزایش برد عملیاتی بمبافکن H-6N چین
یکی از مهمترین تفاوتهای بمبافکن H-6N با نسخههای قبلی، تجهیز آن به میله سوختگیری هوایی در دماغه است. این قابلیت به بمبافکن اجازه میدهد از هواپیماهای سوخترسان YY-20A چین سوخت دریافت کند و مأموریتهای دوربردتری انجام دهد.
برد رزمی H-6N بیش از ۳۵۰۰ کیلومتر گزارش شده است، هرچند برد واقعی آن به عواملی مانند وزن محموله، ارتفاع پرواز، مسیر مأموریت و میزان پشتیبانی هواپیماهای سوخترسان بستگی دارد.
سوختگیری هوایی میتواند یکی از محدودیتهای اصلی پلتفرم قدیمی H-6 را کاهش دهد و به آن اجازه دهد پیش از پرتاب موشک به نقاط دورتری برسد. این موضوع در مأموریتهای راهبردی اهمیت زیادی دارد، زیرا امکان استفاده از مسیرها و مناطق پرتاب متفاوت را برای خدمه فراهم میکند.
موشک JL-1 نیز بخش مهم دیگر این ترکیب است. گزارشها حاکی از آن است که این موشک تا حدی بر پایه خانواده موشکهای بالستیک میانبرد DF-21 چین توسعه یافته و برای پرتاب از ارتفاع بالا توسط بمبافکن طراحی شده است.
اطلاعات عمومی درباره مشخصات دقیق JL-1 محدود است، اما برخی گزارشها حداکثر برد آن را تا حدود ۸۰۰۰ کیلومتر اعلام کردهاند. اگر این برآوردها درست باشند، ترکیب برد این موشک با شعاع عملیاتی H-6N و امکان سوختگیری هوایی میتواند دامنه حملات احتمالی این مجموعه را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.
بیشتر بخوانید: نخستین تصاویر از پهپاد Wildfire، جانشین جدید MQ-9 Reaper
تقویت بخش هوابرد سهگانه هستهای چین
چین بخش اصلی توان بازدارندگی هستهای خود را همچنان بر موشکهای بالستیک قارهپیمای زمینی و زیردریاییهای حامل موشک بالستیک استوار کرده است. با وجود این، بمبافکن H-6N یک گزینه متفاوت به این ساختار اضافه میکند و امکان حمل و پرتاب سلاح هستهای از هوا را در اختیار ارتش چین قرار میدهد.
بمبافکنها در مقایسه با موشکهای مستقر در سیلو یا سامانههای زمینی متحرک، انعطاف بیشتری دارند. آنها میتوانند پیش از پرتاب سلاح مسیر خود را تغییر دهند، به مناطق مختلف منتقل شوند و در صورت تغییر شرایط مأموریت، پیش از شلیک موشک بازگردند.
این ویژگیها باعث میشوند بخش هوابرد بتواند در یک سناریوی حمله تلافیجویانه، گزینههای بیشتری در اختیار فرماندهان قرار دهد. همچنین امکان سوختگیری هوایی میتواند مدت حضور H-6N در آسمان و فاصله آن از پایگاه اصلی را افزایش دهد.
اهمیت این بمبافکن همزمان با گسترش زرادخانه هستهای چین افزایش یافته است. مؤسسه بینالمللی پژوهشهای صلح استکهلم برآورد کرده است که چین در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۰ فروند H-6N در اختیار دارد و ممکن است تا ۲۰ کلاهک هستهای برای استفاده توسط این ناوگان اختصاص داده شده باشد.
در مجموع، ترکیب H-6N، موشک بالستیک JL-1 و هواپیماهای سوخترسان YY-20A میتواند بخش هوابرد توان هستهای چین را به مؤلفهای مهمتر در ساختار بازدارندگی این کشور تبدیل کند و گزینههای بیشتری برای اجرای حملات دوربرد و تلافیجویانه در اختیار پکن قرار دهد.
