ربات‌ها ارتباط با دنیای واقعی را رمزگشایی می‌کنند

محققان دانشگاه تگزاس در آستین اخیراً بودجه گسترده‌ای را از بنیاد ملی علوم برای ادامه کار خود در زمینه مطالعه تعاملات انسان و ربات دریافت کرده اند.

به گزارش تک ناک،  برای انجام این کار، این تیم قصد دارد ربات های چهار پا را در اطراف محوطه دانشگاه آزاد کند و اطلاعاتی را در مورد آنچه که پیدا می کند جمع آوری کند.

این پروژه در سال 2023 آغاز خواهد شد و طبق برنامه ریزی ها به مدت پنج سال ادامه خواهد داشت.

اما سوال اینجا است که آیا روبات ها دنیا را تسخیر خواهند کرد؟ آیا اربابان ماشین جدید ما خدایان سخاوتمند یا فرماندهان ظالم خواهند بود؟ این پروژه تحقیقاتی جدید قرار نیست به این سؤالات پاسخ دهد، اما هدف آن برجسته کردن چگونگی درک و تعامل انسان با برخی از ربات های خودگردان به صورت عمومی است.

جویدیپ بیسواس، استادیار علوم کامپیوتر در کالج علوم طبیعی و عضو تیم تحقیقاتی، به Ars گفت: وقتی ما ربات‌ها را در دنیای واقعی مستقر می‌کنیم، این فقط یک مشکل فنی نیست، بلکه در واقع یک مشکل اجتماعی و فنی است.

ربات بزرگ در محوطه دانشگاه

این تیم قصد دارد از دو نوع ربات «سگ مانند» ساخته شده توسط Boston Dynamics و Unitree استفاده کند. تیم تحقیقاتی یک شبکه راه اندازی خواهد کرد و اعضای جامعه UT Austin (دانشجویان، کارکنان و غیره) قادر خواهند بودبا استفاده  از یک برنامه در تلفن های هوشمند خود برای تحویل کالاهایی مانند دستمال مرطوب و ضدعفونی کننده توسط ربات  استفاده کنند. محققان قصد دارند تحقیقات را با  دو ربات شروع کنند، اما Biswas گفت که در طول تحقیقات تعداد ربات بیشتری اضافه خواهند شد.

در حین اجرای این تحقیق ، روبات‌ها به ناچار با عابران پیاده، دوچرخه‌سواران، اسکوتر سواران و وسایل نقلیه بزرگ‌تر برخورد می‌کنند (احتمالاً به معنای واقعی کلمه برخورد کنند).

محققان تعاملات بین این انسان های متحرک و ماشین ها را تماشا و مطالعه خواهند کرد. ربات‌ها به صورت حضوری یا از راه دور نظارت می‌شوند تا محققان بتوانند داده‌هایی در مورد نحوه تعامل ربات‌ها با انسان‌هایی که با آن‌ها برخورد می‌کنند جمع‌آوری کنند و در صورت عملکرد نامطلوب ربات ها را متوقف کنند.

بیسواس گفت، این تیم همچنین یک پایگاه داده تحقیقاتی برای جمع‌آوری داده‌های حاصل از این مطالعه ایجاد می‌کند و بررسی می‌کند که چگونه می‌توانیم ربات‌های خودران را در محیط‌های انسانی مستقر کنیم، نه فقط برای پنج دقیقه یا یک ساعت، بلکه برای سال‌ها .

بیسواس و همکارانش امیدوارند از طریق این کار، در مورد نحوه تعاملات انسان و ربات، و همچنین نحوه ارتباط روبات ها با اهداف خود بیاموزند علاوه بر این، این مطالعه به چگونگی یادگیری ربات‌ها برای بازیابی اشتباهات خود می‌پردازد.

به عنوان مثال، اگر یک انسان در حین رانندگی در یک بزرگراه از خروجی مورد نظر خود رد شود، بلافاصله نمی ایستد مسیر را ادامه می دهد و در  یک دور برگردان دور میزند. او گفت که باید در مورد اینکه چگونه ربات ها می توانند به طور ایمن خطاها را  بازیابی کنند، کار بیشتری انجام شود.

بیسواس گفت: این یک نوع محیط واقعا چالش برانگیز است که ما دوست داریم بتوانیم به آن بپردازیم و من فکر می‌کنم هر چه این روبات‌ها بتوانند محیط‌های بدون ساختار بیشتری را بدون ایجاد مزاحمت، با دقت و استحکام اداره کنند، در حالی که هنوز سازنده هستند، پیشرفت بیشتری برای رسیدن به هدف خود می‌کنیم.

اولین قدم ها

با این حال، بیسواس خاطرنشان کرد که انجام این مطالعه در محوطه دانشگاه دارای مزایا و معایبی است. نکته مثبت این است که ربات ها برای محققان در دسترس تر هستند و کار آنها را آسان تر می کند. افراد در یک دانشگاه ممکن است کمی بیشتر از افرادی که در یک مرکز مراقبت از سالمندان هستند، به روبات‌ها عادت کرده یا نسب به حضور آنها در محیط اطراف خود راحت‌تر باشند. بیسواس خاطرنشان کرد که دانشگاه احتمالاً مکان بهتری برای شروع است.

شرکت هایی مانند آمازون و فدرال اکسپرس اخیراً برنامه های تحویل رباتیک خود را کاهش داده داده اند. به گفته بیسواس، دلایل متعددی برای این امر وجود دارد، از جمله دلایل اقتصادی. اما تلاش‌های تحقیقاتی آتی او و همکارانش به آینده رباتیک، احتمالاً چندین سال بعد، «نه چیزهای امروزی» است.