پژوهشگران سوئدی، حیوانات مصنوعی را در یک جهان دیجیتال ایجاد کردند که به مرور زمان بدون هیچ دستور مستقیمی، سیستم بینایی کارآمد را توسعه دادند.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، این دستاورد برای نخستین بار نشان می‌دهد که هوش مصنوعی می‌تواند مسیر شکل‌گیری کامل یک سیستم بینایی را بدون دریافت آموزش مستقیم بازسازی کند.
پژوهشگران دانشگاه لوند، حیوانات مجازی را در محیطی کاملاً شبیه‌سازی‌شده و ساخته‌شده از کد طراحی کردند. این موجودات مصنوعی در آغاز هیچ توانایی دیداری نداشتند و تنها در یک جهان دیجیتال حرکت می‌کردند. پژوهشگران، وظایفی مانند جهت‌یابی، اجتناب از موانع و یافتن غذا را برای آنها تعریف کردند تا فرایند انتخاب طبیعی در محیط مجازی شکل بگیرد.
نسل‌های متوالی این حیوانات، درون رایانه و با سرعتی بسیار بیشتر از طبیعت تکامل یافتند. هر نسل، تغییرات کوچکی را تجربه کرد و همانند جهان واقعی آن دسته که عملکرد بهتری داشتند ویژگی‌های خود را به نسل بعد منتقل کردند. حیوانات مصنوعی به تدریج به نور واکنش نشان دادند و ساختارهای ساده حساس به نور را ایجاد کردند. این ساختارها، مرحله‌به‌مرحله به چشم‌های کارآمد تبدیل شدند.
بخوانید: کشف ساختار منحصر به فرد بینایی انسان
پروفسور دن-اریک نیلسون، پژوهشگر حواس و زیست‌شناس تکاملی دانشگاه لوند اعلام کرد که تیم پژوهشی، تکامل مصنوعی را ایجاد کرد که همان نتایج مشاهده‌شده در زندگی واقعی را تولید می‌کند. او تأکید کرد که پژوهشگران بدون آنکه به رایانه بگویند چگونه باید چشم بسازد، روند پیدایش یک سامانه کامل بینایی را دنبال کردند.
شگفت‌انگیزترین بخش پژوهش این بود که چشم‌های ایجادشده در شبیه‌سازی همانند چشم‌های موجودات واقعی تکامل یافتند، حتی با وجود آنکه محیط دیجیتال بسیار ساده طراحی شده بود. در طبیعت راه‌حل‌های مختلفی برای دستیابی به بینایی وجود دارد، که از جمله آنها می‌توان به گیرنده‌های نوری پراکنده، چشم‌های دوربینی و چشم‌های مرکب اشاره کرد. پژوهشگران هر سه نوع ساختار را در شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای مشاهده کردند.
برای مطالعه: پیشرفت شگفت‌انگیز در هوش مصنوعی با الگوبرداری از مغز حشرات
ساختارهای ساده حساس به نور، به تدریج به چشم‌هایی متصل شدند که با «مغزهای» ابتدایی دیجیتال همکاری می‌کردند تا اطلاعات را تفسیر کنند. این روند، امکان بررسی پرسش‌های بنیادی درباره تکامل را فراهم می‌کند؛ از جمله اینکه چرا برخی راه‌حل‌ها بارها در طبیعت تکرار می‌شوند و چرا برخی دیگر هرگز پدیدار نمی‌شوند.
این روش، کاربردهایی فراتر از زیست‌شناسی تکاملی دارد. مهندسان می‌توانند از همین اصول برای طراحی سامانه‌های فنی مقاوم، کارآمد و سازگار استفاده کنند. پژوهشگران با مطالعه نحوه حل مسئله توسط تکامل می‌توانند فناوری‌هایی توسعه دهند که در شرایط واقعی عملکرد بهتری داشته باشند.
بخوانید: پایان عصر تقلید انسان‌نماها؛ آغاز دوران ربات های کارگر با Sherpa Mecha + ویدیو
پروفسور دن-اریک نیلسون در پایان اعلام کرد که این پژوهش تنها آغاز مسیر است و پژوهشگران می‌توانند با استفاده از هوش مصنوعی آینده‌های احتمالی تکامل را بررسی کنند پیش از آنکه در طبیعت رخ دهند.
