ادعای چین: تراشه‌‌های ۱۴ نانومتری داخلی با سیلیکون ۴ نانومتری انویدیا رقابت می‌کند

انتشار جزئیات اولیه از پردازنده چینی رقیب ۴ نانومتری انویدیا امیدها و تردیدهای زیادی ایجاد کرده و قرار است نسخه رسمی آن در پایان سال میلادی معرفی شود.

به گزارش سرویس سخت‌افزار تک‌ناک، در اقدامی که می‌تواند معادلات صنعت نیمه‌هادی را تغییر دهد، وی شائوجون، نایب‌رئیس انجمن صنعت نیمه‌هادی چین، ادعا کرد که پردازنده هوش مصنوعی جدیدی با طراحی کاملاً داخلی، با وجود استفاده از فناوری‌های ساخت قدیمی‌تر ۱۴ و ۱۸ نانومتری، می‌تواند با عملکرد تراشه‌های ۴ نانومتری انویدیا برابری کند. این ادعای جسورانه که در اجلاس جهانی مدیران عامل ICC در پکن مطرح شد، بر معماری نوآورانه‌ای متکی است که با هدف دورزدن تحریم‌های آمریکا و شکستن انحصار اکوسیستم CUDA انویدیا طراحی شده است.

وی شائوجون این طرح را تغییری بالقوه مخرب برای راهبرد هوش مصنوعی چین خواند؛ اما از ارائه جزئیات فنی دقیق خودداری کرد و گفت جزئیات رسمی در اواخر سال جاری میلادی فاش خواهد شد. در‌حالی‌که غول‌های تراشه‌سازی مانند اپل و انویدیا بر کوچک‌تر‌کردن ترانزیستورها (۳ و ۴ نانومتر) تمرکز کرده‌اند، استراتژی چین اکنون بر بسته‌بندی پیشرفته و معماری سیستم استوار است تا عقب‌ماندگی در فناوری ساخت را جبران کند.

معماری توصیف‌شده وی شائوجون، شامل انباشت مستقیم تراشه منطقی ۱۴ نانومتری روی تراشه حافظه DRAM هجده نانومتری با استفاده از تکنیک اتصال هیبریدی سه‌بعدی (3D Hybrid Bonding) است. برخلاف اتصالات سنتی، این روش امکان ایجاد اتصالات بسیار متراکم و با تأخیر کم و پهنای باند گسترده را بین دو تراشه فراهم می‌کند. این طراحی با قراردادن حافظه و منطق در یک بسته واحد، «دیوار حافظه» (Memory Wall)، یکی از موانع بزرگ در پردازش‌های هوش مصنوعی را از میان برمی‌دارد.

یک ردیف سرور در قفسه‌های مشکی که یک سرور تیغه‌ای با کابل‌های سفید از رک بیرون کشیده شده است.

براساس ادعاهای مطرح‌شده، این معماری به توان عملیاتی ۱۲۰ ترافلاپس (TFLOPS) و بهره‌وری انرژی ۲ ترافلاپس بر وات دست می‌یابد. این ارقام پردازنده چینی را از نظر تئوری بسیار بالاتر از A100 انویدیا و در رده تراشه‌های مدرن‌تری مانند Hopper یا Blackwell قرار می‌دهد. به گفته وی شائوجون، وابستگی شدید توسعه‌دهندگان به CUDA باعث شده است تا معماری‌های جایگزین، حتی با عملکرد نظری برتر، توان رقابت نداشته باشند. از این نظر، اگر چین در این اکوسیستم محبوس بماند، عملاً حاکمیت خود را بر آینده هوش مصنوعی‌اش از دست خواهد داد.

این دیدگاه در سراسر صنعت فناوری چین طرف‌داران زیادی دارد. شرکت‌هایی مانند هواوی و علی‌بابا و Cambricon سال‌هاست که درحال توسعه جایگزین‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری برای اکوسیستم انویدیا هستند و تلاش می‌کنند تا با ارائه ابزارهای سازگار با چهارچوب‌های محبوبی مانند PyTorch و TensorFlow، توسعه‌دهندگان را به‌سمت پلتفرم‌های خود جذب کنند. هدف نهایی ساخت زنجیره تأمین کاملاً داخلی است که دربرابر تحریم‌ها و فشارهای ژئوپلیتیکی مقاوم باشد.

تامزهاردور می‌نویسد که با وجود ادعاهای هیجان‌انگیز، کارشناسان معتقدند که این مسیر با مشکلاتی جدی روبه‌رو است؛ ازجمله:

  • اتلاف حرارت: در پشته‌های سه‌بعدی که منطق و حافظه به‌هم نزدیک هستند، مدیریت حرارت مشکل مهندسیی بزرگ است.
  • دقت ساخت: اتصال هیبریدی به دقت بسیار زیادی در سطح ویفر نیاز دارد که می‌تواند بر بازده تولید و هزینه نهایی تأثیر بگذارد.
  • اکوسیستم نرم‌افزار: بزرگ‌ترین مانع شکستن انحصار نرم‌افزاری انویدیاست. حتی اگر چین تراشه‌ای با عملکرد برابر بسازد، متقاعدکردن جامعه جهانی توسعه‌دهندگان برای کنارگذاشتن CUDA و پذیرش پلتفرم جدید، کاری بسیار دشوار خواهد بود.

با‌این‌حال، با توجه به محدودیت دسترسی چین به فناوری‌های پیشرفته لیتوگرافی (EUV) و تمرکز بر نوآوری در معماری و بسته‌بندی پیشرفته، منطقی‌ترین و شاید تنها مسیر عملی این کشور برای حفظ رقابت‌پذیری در حوزه هوش مصنوعی با کارایی بالا است. جهان فناوری منتظر رونمایی رسمی پردازنده چینی رقیب ۴ نانومتری انویدیا در اواخر سال جاری است تا ببیند آیا این ادعاها به واقعیت تبدیل خواهند شد یا خیر.

امیرحسین یونس

امیرحسین یونس

کارشناس ارشد محیط زیست، نویسنده حوزه تکنولوژی

خبر بعدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *