برای درمان میگرن از ایبوپروفن استفاده نکنید

01

از 02

ویژگی های میگرن و سختی‌های درمان

حملات میگرنی با سر درد شدید ضربان دار، حساسیت به نور و صدا، حالت تهوع یا استفراغ مشخص می شود. تحقیقات قبلی نشان داده است که میگرن می تواند با مشکلات شناختی نیز مرتبط باشد. همه این علائم ممکن است بر کیفیت زندگی و بهره وری فرد تأثیر بگذارد.

گزینه های درمانی زیادی برای مبتلایان به میگرن وجود دارد. دکتر چیا چون چیانگ، نویسنده این مطالعه گفت: متاسفانه مقایسه‌ای‌ در مورد اثربخشی این گزینه‌های درمانی وجود ندارد. نتایج مطالعه ما تأیید می‌کند که تریپتان‌ها باید زودتر برای درمان میگرن در نظر گرفته شوند، نه اینکه برای حملات شدید استفاده شوند.

02

از 02

روش شناسی و یافته‌های مطالعه

برای این مطالعه، محققان بیش از 3 میلیون حمله میگرنی از نزدیک به 300هزار کاربر را که توسط افرادی که از یک برنامه تلفن هوشمند در طول یک دوره شش ساله استفاده می‌کردند، گزارش کردند. این برنامه به کاربران اجازه می دهد دفعات حملات میگرن، محرک ها، علائم و اثربخشی دارو را کنترل کنند.

برای آن حملات میگرنی، شرکت کنندگان 4.7 میلیون تلاش برای درمان با داروهای مختلف را وارد برنامه کردند. آنها در برنامه ثبت کردند که آیا دارویی که استفاده کردند، مفید است یا نه. سپس محققان از این اطلاعات برای محاسبه اثربخشی هر دارو در مقایسه با ایبوپروفن استفاده کردند.

محققان در مجموع 25 دارو را از میان هفت گروه دارویی بررسی کردند. دوزهای مختلف دارو و فرمول های هر دارو در این مطالعه ترکیب شدند.

این مطالعه نشان داد که سه دسته اصلی از داروهای موثرتر از ایبوپروفن، تریپتان ها، ارگوت ها و داروهای ضد استفراغ هستند. تریپتان ها پنج برابر موثرتر از ایبوپروفن، ارگوت سه برابر و داروهای ضد استفراغ دو و نیم برابر موثرتر بودند.

وقتی به تک تک داروها نگاه می کنیم، سه داروی برتر عبارتند از التریپتان که شش برابر موثرتر از ایبوپروفن بود، زولمی تریپتان که پنج و نیم برابر مؤثرتر بود و سوماتریپتان که پنج برابر مؤثرتر بود.

محققان به این نتیجه رسیدند که هنگام استفاده از التریپتان، شرکت کنندگان آن را در 78 درصد مواقع مفید می دانستند. زولمیتریپتان 74 درصد مواقع و سوماتریپتان در 72 درصد مواقع مفید بود. ایبوپروفن در 42 درصد مواقع مفید بود.

همچنین محققان گروه‌های دیگری از داروها مانند استامینوفن و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) را مورد بررسی قرار دادند. NSAID های غیر از ایبوپروفن 94 درصد موثرتر از ایبوپروفن بودند.

شرکت‌کنندگان به این نتیجه رسدند که کتورولاک در 62 درصد مواقع، ایندومتاسین در 57 درصد مواقع و دیکلوفناک در 56 درصد مواقع مفید بود. با این حال، استامینوفن در 37 درصد مواقع مفید بود و 17 درصد کمتر از ایبوپروفن برای درمان میگرن مؤثر بود.

علاوه بر این، ترکیب رایجی از داروهای مورد استفاده برای درمان میگرن، آسپرین، استامینوفن و کافئین نیز مورد ارزیابی قرار گرفت و مشخص شد که 69 درصد موثرتر از ایبوپروفن است.

چیانگ گفت:‌ برای افرادی که داروهای میگرن حاد برای آنها موثر نیست، این مطالعه نشان دهد که جایگزین های زیادی برای میگرن وجود دارد که موثر هستند و ما مردم را تشویق می کنیم تا با پزشکان خود در مورد نحوه درمان این وضعیت دردناک و ناتوان کننده صحبت کنند.

محدودیت این مطالعه این بود که ارزیابی داروها می تواند تحت تأثیر انتظارات مصرف کننده از دارو یا دوز مصرفی آنها باشد. محدودیت دیگر این بود که داروهای جدیدتر میگرن یعنی جپانت ها و دیتان ها در مطالعه گنجانده نشدند، زیرا در زمان انجام این مطالعه، داده های کمی وجود داشت و در بسیاری از کشورها در دسترس نبود.