بنجامین بیگز، مهندس هوافضای استرالیایی موفق شده است با یک پهپاد الکتریکی کنترل از راه دور به سرعت خیره‌کننده ۴۱۱ مایل‌برساعت معادل ۶۶۱ کیلومتر‌برساعت برسد و رکورد سرعت پهپادها را جابه‌جا کند.
به گزارش سرویس فناوری تکناک، هرچند این دستاورد هنوز مهر تایید رسمی گینس را دریافت نکرده است، اما از رکورد سرعت فعلی پهپادهای جهان که در اختیار مایک و لوک بل، تیم پدر و پسری آفریقای جنوبی قرار دارد، عبور کرده است. رقابت دوستانه اما شدید میان بیگز و خانواده بل، حالا به یک نبرد تمام‌عیار بر سر مرزهای سرعت تبدیل شده است.
این دوئل از مه ۲۰۲۴ آغاز شد؛ زمانی که پهپاد Peregrine 2 خانواده بل به سرعت ۳۰۰ مایل‌برساعت (۴۸۲ کیلومتر‌برساعت) رسید. از آن نقطه، روند شتاب‌گیر و سرسام‌آوری شکل گرفت، که شامل ۳۶۳ مایل‌برساعت در اکتبر ۲۰۲۵، ۳۸۹ مایل‌برساعت در دسامبر همان سال و ۴۰۸ مایل‌برساعت در اوایل ژانویه ۲۰۲۶ بود. اکنون بیگز با طراحی جدید، پاسخ این چالش را داده و رکورد ۴۱۱ مایل‌برساعت (۶۶۱ کیلومتر‌برساعت) را به نام خود ثبت کرده است.
بیگز در آغاز ویدیوی مستند آخرین تلاش خود می‌گوید: «چند هفته بعد از ثبت رکورد جهانی جدید ما، لوک رکورد سرعت پهپادهای ما را شکست. خب، ما هم نمی‌توانستیم این را تحمل کنیم!»
حتما بخوانید: چگونه یک پهپاد دست‌ساز رکورد سرعت جهان را شکست؟ + ویدیو
بهینه‌سازی برای شکستن رکورد سرعت پهپادها
بیگز مطابق پروتکل‌های رسمی گینس، دو آزمایش استاندارد انجام داد: یکی عبور هم‌جهت با باد با سرعت ۳۹۵ مایل‌برساعت (۶۳۵ کیلومتر‌برساعت) بود و دیگری عبور خلاف باد با سرعت ۴۲۹ مایل‌برساعت (۶۹۰ کیلومتر‌برساعت) را شامل می‌شد.
پس از اعمال محدوده اندازه‌گیری الزامی ۳۲۸ فوتی (۱۰۰ متری)، میانگین نهایی سرعت به ۴۱۱ مایل‌برساعت، معادل ۶۶۱ کیلومتر‌برساعت رسید. با وجود این، به دلیل عدم حضور به موقع خلبانان حرفه‌ای مورد تایید برای اعتبارسنجی، این دستاورد مهر رسمی دریافت نکرده و رکورد در وضعیت غیررسمی باقی مانده است.
راز بیرون کشیدن این مایل‌های اضافه از دل فیزیک، در یک توازن ظریف نهفته است، که شامل افزایش هم‌زمان توان موتور و خروجی باتری بدون رسیدن به آستانه داغی و در عین حال، کاهش بی‌رحمانه وزن و درگ آیرودینامیکی می‌شود.
بیگز از دو باتری SMC 7S با ظرفیت ۶۰۰۰ میلی‌آمپرساعت استفاده می‌کند که به صورت سری به پیکربندی ۱۴S متصل شده‌اند؛ ولتاژ بالاتر امکان انتقال همان توان با جریان کمتر را فراهم می‌کند و این به معنی دمای پایین‌تر و پایداری بیشتر است. علاوه بر این، او باتری‌ها را تا ۴.۳۵ ولت برای هر سلول شارژ می‌کند (بالاتر از استاندارد ۴.۲ ولت) تا افت ولتاژ زیر بار کاهش یابد و موتورها به دورهای بالاتری برسند.
در بخش طراحی نیز بیگز مسیر مرسوم را کنار گذاشته است. انتخاب آرایش «پولر» با موتورهای جلو، باعث می‌شود ملخ‌ها به هوای پاک و بدون آشفتگی دسترسی داشته باشند. موتورهای سفارشی AAX 2826 Competition با سیم‌پیچ‌های اختصاصی از طریق بازوهای پهپاد به کنترل‌کننده‌های سرعت لحیم شده‌اند؛ رویکردی که سیم‌کشی اضافی را حذف و بازوها را به شدت باریک و آیرودینامیک کرده است. در نهایت، ملخ‌های «بلک‌برد» نیز کوتاه‌سازی شده‌اند تا سقف سرعت نهایی بالاتر برود.
بیشتر بخوانید: سامانه لیزری DragonFire پهپادهای با سرعت ۶۵۰ کیلومتر بر ساعت را منهدم می کند
در جریان ثبت این رکورد در حوزه سرعت پهپادها، موتورها تا ۳۴ هزار دور در دقیقه به گردش درآمدند و باتری‌ها در اوج سرعت، ولتاژ ۳.۱ ولت به ازای هر سلول را حفظ کردند. بیگز پس از فرود، در حالی که هنوز ۸ درصد شارژ در باتری‌ها باقی مانده بود و دمای سامانه در سطح خنک ۱۶۹ درجه فارنهایت (۷۶ درجه سانتی‌گراد) قرار داشت، گفت: «به نظر من این موتورها می‌توانند ساعت‌ها با همین شرایط پرواز کنند.» این رده خاص در کتاب رکوردهای گینس، به صراحت به کوادکوپترهای کنترل از راه دور باتری‌محور محدود شده است؛ یک حوزه بسیار تخصصی که در آن، ثبت سرعت ۴۱۱ مایل‌برساعت مرزهای عملکرد را جابه‌جا می‌کند.
اکنون سوال اصلی این است: آیا خانواده بل با نسخه‌ای سریع‌تر از Peregrine V5 پیش از رسمی شدن رکورد بیگز وارد میدان خواهند شد، یا مهندس استرالیایی زودتر از همه، تنظیمات را باز هم بهینه می‌کند و یک رکورد رسمی حتی سریع‌تر به ثبت می‌رساند؟
در هر سناریو، هر تکرار تازه از این طراحی‌ها، سقف توان باتری‌های لیتیوم‌یونی و ملخ‌ها را در هوای متراکم و ارتفاع پایین بالاتر می‌برد. با وجود این، با توجه به اینکه «بلک‌برد» افزایش سرعت اندکی نسبت به رکورد رسمی فعلی داشته است، این گمانه‌زنی مطرح می‌شود که شاید این رقابت برای سلطه بر آسمان، دست‌کم با فناوری‌های کنونی به نقطه اشباع خود نزدیک شده باشد.
