فهرست مطالب
تلسکوپ هوشمند Draco با حسگر چرخان، رد ستاره‌ها ناشی از چرخش زمین را حذف می‌کند و با لنز ۹۰ میلی‌متری برای عکاسی نجومی ساخته شده است.
به گزارش سرویس نجوم تکناک،تلسکوپ‌های هوشمند تاکنون بیشتر بر راحتی استفاده با یکدیگر رقابت کرده‌اند.
کاربر کافی است تلسکوپ را به سمت هدف بگیرد، یک گزینه را لمس کند و اجازه دهد برنامه بقیه کارها را انجام دهد.
نقطه ضعف این تلسکوپ‌ها، قدرت جمع‌آوری نور موردنیاز برای عکاسی جدی از اجرام اعماق آسمان بوده است، زیرا افزایش اندازه آینه یا عدسی معمولاً به پایه‌ای بزرگ‌تر و گران‌تر برای ثابت نگه داشتن تلسکوپ نیاز دارد.
Draco تلاش DwarfLab برای ترکیب این دو ویژگی است. این محصول نخستین تلاش جدی شرکت برای رقابت از نظر توانایی‌های اپتیکی با تلسکوپ‌های مبتدی است، بدون اینکه کاربر تازه‌کار مجبور باشد حتی با مفهوم پایه استوایی آشنا شود.
حسگر چرخان Draco چگونه رد ستاره‌ها را حذف می‌کند؟
ترفند مکانیکی Draco برای حل مشکل چرخش میدان، یعنی چرخش آهسته تصویر آسمان که باعث ایجاد رد ستاره‌ها می‌شود، رویکردی تقریباً معکوس دارد.
این تلسکوپ به‌جای استفاده از پایه موتوردار برای دنبال کردن حرکت آسمان، حسگر CMOS خود را در محل تشکیل تصویر به‌صورت فیزیکی می‌چرخاند تا این چرخش را خنثی کند.
این سیستم با اصلاح مداوم حرکت ستاره‌ها و یک سامانه محرک دقیق همراه شده است. این مجموعه به Draco اجازه می‌دهد در ساده‌ترین حالت نصب ارتفاعی-سمتی، یعنی حالتی که تلسکوپ به سمت بالا و اطراف حرکت می‌کند و محور چرخش زمین را دنبال نمی‌کند، نوردهی‌های تکی تا ۳۰۰ ثانیه ثبت کند، بدون اینکه ستاره‌ها به خطوط کشیده و محو تبدیل شوند.
این راهکار هوشمندانه است، اما در عین حال مشکلی را برطرف می‌کند که طراحی جمع‌وجور محصولات خود DwarfLab تا حدی به وجود آورده است.
پایه سبک‌تر و ساده‌تر فروش محصول را آسان‌تر می‌کند، اما ثابت نگه داشتن آن در نوردهی‌های طولانی دشوارتر است. حسگر چرخان این مصالحه را در بخش سخت‌افزار حل می‌کند.
عکاسانی که همچنان روش سنتی را ترجیح می‌دهند، می‌توانند حالت اختیاری ردیابی استوایی را فعال کنند یا از حالت Pro برای کنترل دستی نوردهی و بهره حسگر استفاده کنند. بازه نوردهی در این حالت از یک ده‌هزارم ثانیه تا سقف ۳۰۰ ثانیه است.
بیشتر بخوانید: ناسا تلسکوپ نانسی رومن را به شکار ماده تاریک فرستاد
طراحی اپتیکی بزرگ‌تر در بدنه‌ای قابل حمل
تلسکوپ جدید حدود ۵.۵ کیلوگرم وزن دارد. Dwarf III تنها ۱.۳۵ کیلوگرم وزن داشت و Dwarf Mini که در اواخر سال ۲۰۲۵ معرفی شد، این وزن را به ۸۴۰ گرم کاهش داد.
Draco همان سادگی استفاده با یک لمس را که در مدل‌های قبلی دیده می‌شد حفظ کرده است، اما به سامانه اپتیکی بسیار بزرگ‌تری مجهز شده است.
این تلسکوپ یک عدسی ۹۰ میلی‌متری با فاصله کانونی ۳۴۰ میلی‌متر و نسبت کانونی f/3.8 دارد که در بدنه‌ای با طول تنها ۳۸۶ میلی‌متر جای گرفته است.
این محصول به‌اندازه‌ای کوچک است که در چمدان جا شود، اما طراحی آن بر این اساس انجام شده که برای بهبود کیفیت تصاویر، شیشه بیشتر از کاهش وزن اهمیت دارد.
نسبت کانونی f/3.8 فقط یک عدد در جدول مشخصات نیست. DwarfLab می‌گوید این سیستم تقریباً ۲.۲ برابر بیشتر از یک سیستم معمولی با نسبت کانونی f/5.6 نور جمع‌آوری می‌کند.
در عمل، این ویژگی به معنای زمان نوردهی کوتاه‌تر برای ثبت تصویری واضح از یک کهکشان یا سحابی کم‌نور و همچنین انتظار چندساعته کمتر در هوای سرد برای رسیدن تعداد کافی فوتون به حسگر است.
باتری ۷۷ وات‌ساعتی Draco با هر بار شارژ، بسته به حالت تصویربرداری و شرایط استفاده، تا پنج ساعت دوام می‌آورد.
این تلسکوپ همچنین گواهی IP56 برای مقاومت در برابر گردوغبار و آب دارد و می‌تواند در دمای منفی ۲۰ تا ۴۵ درجه سانتی‌گراد، معادل منفی ۴ تا ۱۱۳ درجه فارنهایت، کار کند.
بیشتر بخوانید: ناسا تلاش برای نجات تلسکوپ فضایی سوئیفت را متوقف کرد
دوربین ۵۰ مگاپیکسلی برای اجرام اعماق آسمان و سیارات
دوربین اصلی Draco از یک حسگر ۵۰ مگاپیکسلی با اندازه ۱/۱.۳ اینچ استفاده می‌کند که برای دو نوع تصویربرداری کاربرد دارد.
هنگام عکاسی از اجرام اعماق آسمان، حسگر پیکسل‌ها را با روش ۲×۲ ترکیب می‌کند و چهار پیکسل را به یک پیکسل تبدیل می‌کند تا حساسیت به نور افزایش یابد.
این کار وضوح تصویر را کاهش می‌دهد و وضوح نهایی را به حدود ۱۲ مگاپیکسل می‌رساند. برای عکاسی از خورشید، ماه و سیارات، دوربین به وضوح کامل حسگر بازمی‌گردد تا جزئیاتی مانند دهانه‌های ماه یا حلقه‌های زحل را ثبت کند.
DwarfLab پیش‌فروش Draco را در دو نسخه آغاز کرده است. نسخه Standard Edition با قیمت ۱٬۲۹۹ دلار عرضه می‌شود و یک فیلتر دوگانه با باند باریک H-alpha و OIII را به همراه یک فیلتر خورشیدی ND داخلی ارائه می‌کند.
این فیلتر برای طول موج‌های دقیق نور ساطع‌شده از گازهای هیدروژن و اکسیژن در سحابی‌ها تنظیم شده است و امکان عکاسی از سحابی‌ها و تصویربرداری ساده از خورشید را در یک مجموعه فراهم می‌کند.
نسخه SHO Edition با قیمت ۱٬۴۹۹ دلار، فیلتر خورشیدی داخلی را با یک فیلتر داخلی S II و OIII جایگزین می‌کند و با افزودن گوگرد، امکان ثبت و ترکیب خودکار هر سه گاز را برای ایجاد ظاهر آبی و طلایی معروف به «پالت هابل» فراهم می‌کند.
این نسخه همچنان برای تصویربرداری خورشیدی به فیلتر ND مجهز است، اما این فیلتر به‌صورت یک لوازم جانبی خارجی عرضه می‌شود و کاربر باید آن را به‌صورت دستی نصب کند. به نظر می‌رسد دست‌کم فعلاً، همه چیز را نمی‌توان خودکار کرد.
