قیمت حافظه‌های سازمانی سر به فلک کشید؛ غافلگیری مراکز داده

طبق داده‌های VDURA، قیمت اس‌اس‌دی سازمانی ۳۰ ترابایتی TLC به ۲۲,۶۰۰ دلار رسیده و هزینه ذخیره‌سازی تمام‌فلش را برای پروژه‌های هوش مصنوعی بالا برده است.

به گزارش سرویس سخت افزار تکناک، قیمت حافظه‌های ذخیره‌سازی سازمانی در حال ثبت رکوردهای جدیدی است که محاسبات هزینه‌ای برای توسعه زیرساخت‌های داده‌محور، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، را به‌طور کامل تغییر داده است. بر اساس داده‌های اخیر، قیمت یک حافظه اس‌اس‌دی سازمانی ۳۰ ترابایتی TLC به ۲۲,۶۰۰ دلار رسیده که این رقم در مقایسه با قیمت ۳,۴۶۰ دلاری آن در بازه زمانی مشابه سال گذشته، نشان‌دهنده یک افزایش ۶.۵ برابری است. در مقابل، هزینه یک هارد درایو با ظرفیت مشابه حدود ۱,۲۱۶ دلار برآورد می‌شود که این تفاوت چشمگیر، قیمت فلش را به میزان ۱۸.۶ برابر بیشتر از دیسک به ازای هر ترابایت قرار داده است. بر این اساس، ساخت یک مرکز ذخیره‌سازی هوش مصنوعی با ظرفیت ۲۵ پتابایت در صورتی که تماماً بر پایه حافظه‌های فلش باشد، هزینه‌ای معادل ۵۱.۶۰ میلیون دلار در بر خواهد داشت، در حالی که همین ظرفیت در قالب یک سیستم ترکیبی متشکل از اس‌اس‌دی و هارد درایو با هزینه‌ای در حدود ۱۲.۸۶ میلیون دلار قابل پیاده‌سازی است.

گزارش شاخص نوسان فلش VDURA

این ارقام برگرفته از به‌روزرسانی ماه اوت شاخص نوسان فلش است که توسط شرکت VDURA منتشر شده است. نکته حائز اهمیت این است که این شاخص توسط فروشنده‌ای ارائه می‌شود که خود در زمینه عرضه سیستم‌های ذخیره‌سازی ترکیبی فعالیت دارد. بر اساس این گزارش، قیمت حافظه‌های فلش در ماه ژوئیه ۵ درصد دیگر رشد داشته است، هرچند که سرعت افزایش قیمت‌ها نسبت به اوج‌گیری ۲۳.۲ برابری در سه‌ماهه نخست سال جاری، روند کاهشی را نشان می‌دهد. با این حال، استفاده از راهکارهای ترکیبی تنها زمانی امکان‌پذیر است که شرکت‌ها بتوانند هارد درایوهای مورد نیاز خود را خریداری کنند. در واقعیت، وضعیت عرضه بسیار دشوارتر از آن چیزی است که در جداول قیمتی دیده می‌شود؛ چرا که شرکت‌های بزرگ سازنده هارد درایو نظیر سیگیت و وسترن دیجیتال به سرمایه‌گذاران خود اعلام کرده‌اند که تمام ظرفیت تولید محصولات نِیرلاین آن‌ها تا پایان سال ۲۰۲۷ پیش‌فروش شده است.

چند حافظه SSD نوع M.2 روی سطحی روشن، شامل WD Black SN750 NVMe با ظرفیت ۲ ترابایت، Lexar NM710 و یک SSD دیگر از Corsair.

این وضعیت بدین معناست که هر نهادی که قرارداد تأمین بلندمدت با این سازندگان نداشته باشد، ناچار است هارد درایوها را با قیمت‌های لحظه‌ای بازار تهیه کند که بسیار بالاتر از قیمت‌های مندرج در جداول شاخص است. تحلیل‌گران مؤسسه روزنبلات سکیوریتیز حق بیمه قیمت لحظه‌ای برای هارد درایو را بین ۳۰ تا ۴۰ درصد برآورد کرده‌اند که این موضوع هزینه واقعی پروژه‌های ذخیره‌سازی را بسیار فراتر از اعداد محاسباتی می‌برد.

رشد مداوم قیمت قراردادهای NAND

در همین حال، بررسی‌های سه‌ماهه سوم ترندفورس نشان می‌دهد که قیمت قراردادهای NAND همچنان روندی صعودی دارد، به‌طوری که شاهد رشد ۱۰ تا ۱۵ درصدی نسبت به سه‌ماهه قبل هستیم. این در حالی است که در سه‌ماهه دوم این رشد ۷۰ تا ۷۵ درصد و در سه‌ماهه اول ۵۵ تا ۶۰ درصد بوده است. به نوشته تامز هاردور، اریک سالو، معاون ارشد بازاریابی و عملیات تجاری VDURA، در بیانیه‌ای با اشاره به این داده‌ها تأکید کرد که وضعیت فعلی قیمت‌های فلش ماهیتی ساختاری دارد و نشان‌دهنده نوسانات مقطعی نیست.

نکته قابل تأمل دیگر این است که ارقام تاریخی شاخص VDURA از زمان راه‌اندازی در ژانویه تاکنون دستخوش بازنگری‌های متعددی شده است، که نشان‌دهنده ابعاد متغیر و پیچیده این بازار است. در نهایت، مدیران ارشد شرکت‌های سازنده هارد درایو در گزارش‌های مالی اخیر خود تأکید کرده‌اند که ظرفیت‌های تولیدی آن‌ها تحت قراردادهای ساخت‌به‌سفارش کاملاً تخصیص یافته است. این شرایط، خریداران جدید و شرکت‌های کوچکی را که فاقد قراردادهای کلان با سازندگان بزرگ هستند، در موقعیت بسیار دشواری قرار داده است، به‌گونه‌ای که نه تنها با افزایش قیمت‌ها، بلکه با چالش عدم دسترسی به محصولات مواجه هستند. تمامی این شواهد نشان می‌دهد که مدیریت هزینه‌های زیرساختی برای مراکز داده، به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های عملیاتی در دنیای فناوری تبدیل شده است.