یک تحلیلگر و کارشناس مسائل اقتصادی گفت: قطعی اینترنت بیشترین ضربه را مستقیماً به قلب تجارت وارد میکند؛ جایی که فروش، ارتباط با مشتری، تبلیغات و برندسازی بهطور کامل به زیرساختهای آنلاین وابسته شدهاند.
به گزارش تکناک به نقل از خبرآنلاین ، حسین محمودیاصل اظهار کرد: هرچه یک کسبوکار دامنه ارتباطات گستردهتری داشته باشد، آسیبپذیریاش هم بیشتر میشود. شاید برخی کسبوکارهای کوچک بتوانند با روشهای سنتی مثل تماس تلفنی یا مراجعه حضوری بخشی از فعالیت خود را ادامه دهند، اما این راهکارها عملاً پاسخگوی نیازهای تجارت مدرن و اقتصاد دیجیتال نیست.
وی بیان کرد: در حوزه تجارت خارجی، این آسیبها بهمراتب جدیتر و حتی جبرانناپذیرتر است. وقتی ارتباطات بینالمللی مختل میشود، طرفهای خارجی بدون معطلی به سراغ جایگزینهای دیگر میروند. تجربه نشان داده بازگشت به بازارهای از دسترفته بسیار دشوار و زمانبر است و در برخی موارد عملاً غیرممکن میشود. این یعنی کسبوکارهای ایرانی بهتدریج از زنجیره تأمین جهانی حذف میشوند، در حالی که همزمان مشکلات نقلوانتقال کالا و خدمات مالی هم شدت میگیرد.
محمودی اصل در مورد برآورد خسارتها گفت: محاسبه دقیق آن ساده نیست، چون با ترکیبی از زیانهای مستقیم و غیرمستقیم مواجه هستیم. با این حال، عددی که از سوی اتاق بازرگانی مطرح شده یعنی حدود ۸۰ میلیون دلار خسارت روزانه نشان میدهد با چه ابعاد سنگینی روبهرو هستیم، حتی اگر درباره مبنای محاسبه آن بحث وجود داشته باشد.
وی تصریح کرد: اگر کمی کلانتر نگاه کنیم، متوجه میشویم این اختلالها میتواند تعادل اقتصادی را هم بر هم بزند. وقتی ارزش صنایع بزرگی مثل فولاد و پتروشیمی را در نظر میگیریم و آن را کنار تراز تجاری کشور میگذاریم، روشن است که هرگونه اختلال گسترده در ارتباطات، میتواند به کسریهای جدی در اقتصاد منجر شود.
کارشناس مسائل اقتصادی ادامه داد: نکته مهم این است که تأثیر قطعی اینترنت فقط محدود به کسبوکارهای آنلاین نیست. حتی بخشهای سنتی هم بهواسطه وابستگی به داده، ارتباطات و هماهنگیهای سیستمی دچار اختلال میشوند. به همین دلیل، اثر نهایی این وضعیت بر اقتصاد، بسیار فراتر از چیزی است که در نگاه اول به نظر میرسد.
وی در پایان گفت: من وضعیت فعلی را ترکیبی از چند فشار همزمان میبینم؛ از اختلال در زیرساختهای ارتباطی گرفته تا چالشهای بیرونی و بیثباتی در زنجیرههای تولید و تجارت. در چنین شرایطی، بنگاهها ناچارند ساختار خود را بازطراحی کنند، برخی حتی ممکن است مسیر فعالیتشان را تغییر دهند و این روند میتواند به جابهجایی نیروی کار و شکلگیری فرصتهای جدید در بخشهای دیگر منجر شود.
