شرکت اینتل با توسعه پلتفرم Dunlow و پردازنده جدید Nova Lake-S قصد دارد با ارائه ۲۸ هسته قدرتمند، بازار سرورها و ورک‌استیشن‌های رده‌ابتدایی را متحول کند.
به گزارش سرویس سخت افزار تکناک، بر اساس مانیفست‌های حمل‌ونقل پیداشده در پایگاه داده NBD توسط x86deadandback@، پلتفرم Dunlow اینتل جانشین پلتفرم Catlow این شرکت با پردازنده‌های سری Xeon 6300P خواهد شد و از پردازنده‌های Xeon E مبتنی بر Nova Lake-S پشتیبانی می‌کند؛ پردازنده‌هایی که ظاهرا تا ۲۸ هسته دارند، به زیرسیستم حافظه دوکاناله مجهز هستند، با فرم‌فکتور LGA1954 عرضه می‌شوند و توان پایه پردازنده آنها ۹۵ وات است.
پلتفرم نسل بعدی Core Ultra 400 اینتل برای کامپیوترهای دسکتاپ که با اسم رمز Nova Lake-S شناخته می‌شود، طبق ادعاها تا ۵۲ هسته دارد. این ترکیب شامل حداکثر ۱۶ هسته پرقدرت Coyote Cove و حداکثر ۳۲ هسته کم‌مصرف Arctic Wolf در کاشی محاسباتی است و احتمالا ۴ هسته کم‌مصرف Arctic Wolf دیگر نیز در کاشی SoC قرار دارد. این پردازنده‌های Nova Lake-S برای کاربران حرفه‌ای و علاقه‌مندان طراحی شده‌اند و گفته می‌شود مصرف آنها تا ۴۷۴ وات می‌رسد؛ آن هم با یک هدف مشخص: ارائه عملکرد و مجموعه قابلیت‌هایی شکست‌ناپذیر تا اینتل را دوباره به جایگاه مهمی در بازار پلتفرم‌های دسکتاپ حرفه‌ای بازگرداند؛ بازاری که در حال حاضر AMD بر آن سلطه دارد.
در مقابل، به نظر می‌رسد پلتفرم Dunlow ماهیتی کاملا متفاوت داشته باشد. این پردازنده به صورت هدفمند با ۲۸ هسته و توان پایه حداکثر ۹۵ وات طراحی شده است. همه پردازنده‌های Xeon که تاکنون عرضه شده‌اند، به‌جز Xeon 6700E، Xeon 6+ و برخی راهکارهای مبتنی بر Atom برای کاربردهای تخصصی، فقط از هسته‌های پرقدرت بهره می‌بردند. حتی محصولات سری Xeon 6300P مبتنی بر Raptor Lake-E اینتل نیز ۱۲ هسته پرقدرت دارند تا فرکانس پایدار بالاتری در بارهای تمام‌هسته‌ای ارائه کنند. بنابراین، مگر اینکه اینتل قصد داشته باشد در Xeon بعدی خود برای سرورها و ورک‌استیشن‌های ابتدایی از هسته‌های کم‌مصرف استفاده کند، احتمال دارد با پردازنده بسیار خاصی طرف باشیم که ۲۸ هسته پرقدرت دارد و برای شکست دادن تمام پلتفرم‌های دسکتاپی در کاربردهای سنگین طراحی شده است.
هرچند فعلا وجود ۲۸ هسته پرقدرت در پردازنده‌های Nova Lake-S برای پلتفرم Dunlow در حد گمانه‌زنی است، اما باید توجه داشت که رسیدن به ۲۸ هسته به صورت طبیعی از یک طراحی دسکتاپ 16P+32E ممکن نیست و از یک طراحی کلاس نوت‌بوک 8P+16E هم به‌هیچ‌وجه به دست نمی‌آید. از سوی دیگر، اینتل معمولا محصولات سرور و ورک‌استیشن را با غیرفعال کردن نزدیک به نیمی از یک دای دسکتاپی تولید نمی‌کند. حتی اگر فرض شود بخشی از هسته‌های پرقدرت و بخشی از هسته‌های کم‌مصرف غیرفعال شده باشند، از کار انداختن ۲۰ هسته در یک کاشی ۴۸ هسته‌ای چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.
یک پردازنده Nova Lake-S برای Dunlow با کاشی محاسباتی مجهز به ۲۸ هسته پرقدرت، می‌تواند شبیه Raptor Lake-32C لغوشده باشد؛ محصولی با طراحی تماما مبتنی بر هسته‌های پرقدرت که پیش از لغو شدن، برای ورک‌استیشن‌ها و سرورهای ورودی در نظر گرفته شده بود. همچنین این احتمال وجود دارد که این تراشه، مشتقی از یک دای کوچک Xeon باشد که برای کاهش هزینه‌های پلتفرم، با بسته‌بندی LGA1954 و حافظه دوکاناله سازگار شده است. در نهایت، بسیاری از کاربردهای سروری مانند ذخیره‌سازی یا میزبانی وب به پهنای باند حافظه بسیار بالا نیاز ندارند و دو کانال DDR5 می‌تواند برای آنها کافی باشد.
بر اساس گزارش تامز هاردور، دلیل دیگر اینتل برای عرضه پردازنده Nova Lake-S با حداکثر ۲۸ هسته پرقدرت می‌تواند پر کردن شکاف میان دسکتاپ‌های رده‌بالای حرفه‌ای با حداکثر ۱۶ هسته پرقدرت و پردازنده‌های گران‌قیمت Xeon 6 برای سرور و ورک‌استیشن باشد؛ پردازنده‌هایی که شاید از ۱۶ هسته شروع شوند، اما به زیرسیستم حافظه هشت‌کاناله مجهز هستند؛ قابلیتی پرهزینه که برای بسیاری از کاربردها بیش از حد نیاز است. همچنین باید در نظر داشت که با لغو پردازنده‌های Xeon Diamond Rapids با زیرسیستم حافظه هشت‌کاناله، فاصله میان پردازنده‌های دسکتاپ و پردازنده‌های سروری رده‌بالا در سال ۲۰۲۸ بیش از اندازه زیاد می‌شود و همین موضوع می‌تواند سیلیکون Nova Lake با ۲۸ هسته پرقدرت را به گزینه‌ای قابل‌اتکا تبدیل کند.
