نزدیک به یک‌چهارم جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله کشور نه در کلاس درس حضور دارند، نه شغلی دارند و نه حتی در حال یادگیری مهارتی هستند.
به گزارش سرویس اخبار داخلی تکناک، تازه‌ترین آمارهای سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد شاخص NEET، که وضعیت جوانان خارج از چرخه تحصیل، اشتغال و آموزش را می‌سنجد، همچنان در سطحی هشداردهنده قرار دارد.
براساس آخرین داده‌های آماری، نرخ NEET در سال ۱۴۰۴ به ۲۳.۵ درصد رسیده است. اگرچه این شاخص نسبت به سال گذشته ۰.۸ واحد درصد کاهش یافته، اما همچنان بیانگر آن است که نزدیک به یک‌چهارم جمعیت جوان کشور از مهم‌ترین مسیرهای رشد فردی و اقتصادی فاصله گرفته‌اند؛ وضعیتی که می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای بازار کار و توسعه اقتصادی به همراه داشته باشد.
بررسی جزئیات این شاخص، از نابرابری قابل‌توجه میان زنان و مردان حکایت دارد. نرخ NEET در میان زنان جوان ۳۶.۲ درصد است؛ رقمی که بیش از دو برابر نرخ ۱۵.۲ درصدی مردان به شمار می‌رود. این اختلاف نشان می‌دهد زنان ۱۵ تا ۲۴ ساله با موانع بیشتری برای ادامه تحصیل، ورود به بازار کار یا حتی دسترسی به آموزش‌های مهارتی روبه‌رو هستند.
از سوی دیگر، این شاخص در مناطق روستایی نیز وضعیت نامطلوب‌تری نسبت به شهرها دارد؛ موضوعی که از محدودیت فرصت‌های آموزشی، مهارتی و شغلی در مناطق کمتر برخوردار حکایت می‌کند.
مرتبط: بهترین گجت های دانشجویی؛ 35 ابزار کاربردی برای درس
شاخص‌های بازار کار تنها به نرخ اشتغال محدود نمی‌شوند. آمارهای سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد متوسط ساعت کار هفتگی شاغلان به ۴۵.۳ ساعت رسیده که نسبت به سال قبل ۰.۳ ساعت کاهش یافته است.
در این بخش نیز شکاف جنسیتی مشهود است؛ مردان به طور متوسط ۴۷.۱ ساعت در هفته کار می‌کنند، در حالی که این رقم برای زنان ۳۵.۴ ساعت است. این اختلاف می‌تواند نشانه سهم بیشتر زنان در مشاغل پاره‌وقت یا محدودیت دسترسی آنان به فرصت‌های شغلی پایدار باشد؛ موضوعی که با نرخ بالای NEET در میان زنان همخوانی دارد.
مرتبط: تازه ترین جایگاه دانشگاه‌های ایرانی در ۳ رتبه بندی جهانی
زنگ خطری فراتر از یک آمار
شاخص NEET صرفاً یک عدد در گزارش‌های آماری نیست، بلکه تصویری از وضعیت بخشی از نسل جوان است که نه در حال تحصیل است، نه شغلی دارد و نه مهارتی می‌آموزد. تداوم این وضعیت می‌تواند به کاهش سرمایه انسانی، افت بهره‌وری اقتصادی و افزایش آسیب‌های اجتماعی منجر شود.
کارشناسان معتقدند کاهش این شاخص، بیش از هر چیز به توسعه آموزش‌های مهارتی، ایجاد فرصت‌های شغلی متناسب با نیاز جوانان و اجرای سیاست‌های حمایتی، به‌ویژه برای زنان و مناطق روستایی، وابسته است؛ اقداماتی که می‌تواند نسل جوان را دوباره به مسیر آموزش، اشتغال و مشارکت اقتصادی بازگرداند./منبع:تسنیم
