کاهش ۵۰ درصدی خطر بیماری های قلبی با ترک سیگار

01

از 01

فواید طولانی مدت ترک سیگار

بیماران به طور متوسط ​​6.5 سال پس از تشخیص بیماری عروق کرونر در مطالعه وارد شدند.

در این مطالعه، 13366 بیمار (41.3 درصد) هرگز سیگار نکشیده بودند، 14973 (46.2 درصد) در گذشته سیگار می‌کشیدند و 4039 (12.5 درصد) سیگاری بودند.

در میان سیگاری‌های سابق که در زمان تشخیص بیماری عروق کرونر سیگار می‌کشیدند، 72.8 درصد آن را در سال بعد ترک کردند، در حالی که تنها 27.2 درصد در سال‌های بعد این کار را انجام دادند.

جالب اینجا است که اولین سال پس از تشخیص، دیدگاه بسیار مهمی برای ترک کردن ارائه داد.

دکتر ژول مسنیر، نویسنده این مطالعه گفت: «در زمان تشخیص بیماری عروق پایدار، ما باید بر اهمیت ترک سیگار و حمایت از بیماران تأکید کنیم.»

بیمارانی که پس از تشخیص بیماری عروق کرونر ترک می‌کنند، بدون توجه به زمان ترک آنها، به طور قابل توجهی پیامدهای قلبی-عروقی خود را بهبود بخشیدند.

در میان سیگاری‌هایی که میزان مصرف سیگار خود را کاهش دادند، خطر وقوع یک رویداد نامطلوب قلبی-عروقی در مقایسه با سیگاری‌هایی که سیگار را ترک کردند، تغییر معنی‌داری نداشت.

خطر وقوع یک رویداد نامطلوب قلبی-عروقی پس از تشخیص بیماری عروق کرونر به ازای هر سال سیگار کشیدن فعال 8 درصد افزایش یافت.

اگرچه سیگاری‌هایی که ترک می‌کردند به کاهش سریع و قابل‌ توجهی در خطر وقوع یک رویداد نامطلوب قلبی-عروقی در مقایسه با سیگاری‌ها دست یافتند، اما هرگز به سطح کاهش خطر حادثه قلبی-عروقی بیمارانی که هرگز آن را نمی‌کشیدند، حتی پس از سال‌ها ترک هم دست نیافتند.

دکتر مسنیر بیان کرد: «من دوست دارم به بیمارانم بگویم که برای ترک کردن هرگز زود یا دیر نیست، اگرچه هر چه زودتر بیمار سیگار را ترک کند، بهتر است چرا که خطر وقوع حوادث قلبی-عروقی کاهش می‌یابد.»

وی تصریح کرد: «در این مورد حتی کاهش مصرف سیگار کافی نیست. اقدامات برای ترک سیگار شامل توصیه‌های کوتاه، مشاوره، مداخلات رفتاری و درمان دارویی است.»