فهرست مطالب
پژوهشگران نشان دادند که بتن ساختهشده از صدف میتواند با کاهش چشمگیر انتشار کربن، مسیر ساختوساز پایدار را تقویت کند.
به گزارش سرویس علمی تکناک، پژوهشگران دانشگاه شرق لندن کاربری تازهای برای صدفها پیدا کردهاند. صدفها پس از آسیاب شدن میتوانند تا یکسوم جایگزین سیمان در بتن شوند. آزمایشها نشان میدهد که بتن صدفی بخش عمدهای از مقاومت و کارکرد خود را حفظ میکند.
با توجه به میلیونها تن پسماند صدف در جهان، این راهکار همزمان دو هدف را دنبال میکند، که شامل بازیافت ضایعات صنعتی و کاهش وابستگی به سیمان پرکربن میشود. دکتر علی عباس، سرپرست تحقیق بیان کرد که اگر حتی بخشی از این پسماند وارد مصالح کمکربن شود، تغییرات قابل توجهی در صنعت ساختوساز رقم خواهد خورد.
کاهش ۳۶ درصدی انتشار کربن
بر اساس این پژوهش، پودر صدفهای دورریخته میتواند جایگزین بخشی از سیمان شود و انتشار کربن را تا ۳۶ درصد کاهش دهد؛ رقمی قابل توجه برای صنعتی که مسئول ۷ درصد از انتشار کربن جهان است. دکتر عباس تاکید کرد که این راهکار ساده میتواند در مقیاس صنعتی نیز کاربرد داشته باشد، چرا که بتن ساختهشده از صدف عملکرد مطلوبی نشان میدهد.
پژوهشگران با آسیاب صدفها به دو درجه مختلف، امکان استفاده همزمان آنها را به عنوان پرکننده و جایگزین سیمان فراهم کردند. تحلیل میکروسکوپی نشان داد که به دلیل غنای کلسیمی صدفها، این پودر در فرایند هیدراسیون سیمان مشارکت میکند و ساختار نفوذپذیری بتن را بهبود میبخشد. نتیجه آن شکلگیری ترکیبات اتصالدهنده بیشتر و تقویت همزمان عملکرد بتن و کاهش اثرات زیستمحیطی است.
بیشتر بخوانید: بتن سبز با بازیافت ضایعات لیتیوم، آینده ساختمانسازی را تغییر می دهد
حتما بخوانید: بتن چاپ سهبعدی جدید تنها در سه روز به استحکام سازهای می رسد
آینده صنعت ساختمانسازی با بتن ساختهشده از صدف
این تحقیق رویکردی نو برای کاهش فشار زیستمحیطی سیمان معرفی میکند و در شرایطی که پیمانکاران با الزامهای سختگیرانهتری برای ثبت ردپای کربنی مواجه هستند، استفاده از ضایعات طبیعی فرصتی سریع و قابل اندازهگیری برای کاهش انتشارها فراهم میآورد. در صورت تایید عملکرد این روش در مقیاس صنعتی، پسماندهای ساحلی که تاکنون بلااستفاده رها میشدند، میتوانند به ستون اصلی سازههای آینده تبدیل شوند. دکتر عباس تأکید کرد که چنین آیندهای دور از ذهن نیست.
گذار به الگوهای اقتصاد چرخشی، که در آن ضایعات یک بخش به منبعی برای بخش دیگر تبدیل میشود، امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد. اگر این فناوری در سطح جهانی گسترش یابد، مسیر سادهای برای دستیابی به کاهشهای قابل سنجش در انتشار کربن فراهم خواهد شد.
نتایج این پژوهش در نشریه Construction Materials منتشر شده است.
