با پایان عصر دیسکهای فیزیکی، استراتژی جدید سونی برای نسل آینده پلی استیشن بر فروش تمامدیجیتال و کنسولهای دستی اختصاصی برای تضمین سودآوری متمرکز است.
به گزارش سرویس کنسولهای بازی تکناک، صنعت بازیهای ویدیویی در حال حاضر در وضعیت پرآشوبی قرار دارد. مایکروسافت و سونی در حال تغییر مسیر به سمت نسل بعدی کنسولها هستند، اما چشمانداز موجود چندان امیدوارکننده به نظر نمیرسد. قیمتها به شدت در حال افزایش هستند، سونی در حال کنار گذاشتن دیسکهای بازی است و مایکروسافت پیش از این انتقال، دست به حذف استودیوها زده است. در چنین شرایطی چه چیزی میتواند کاربران را برای پرداخت هزینه ترغیب کند؟ در مورد جبهه ایکسباکس نمیتوان نظر قطعی داد، اما در تاریخ ۵ ژوئن، سونی در جلسه پرسش و پاسخ با سرمایهگذاران، نکات غیرمعمول بسیاری را درباره آینده پلیاستیشن مطرح کرد.
این پرسش و پاسخ یک ماه پیش از آنکه سونی پایان عمر دیسکهای پلیاستیشن را اعلام کند، صورت گرفت. با مرور آن نکات و در نظر گرفتن حذف دیسکها، معنای متفاوتی آشکار میشود. بیایید این موارد را بررسی کنیم. در صفحه دوم، هیدئاکی نیشینو، مدیرعامل سرگرمیهای تعاملی سونی، نخستین نشانهها را مطرح میکند: سونی در توسعه پلتفرم نسل بعدی قصد دارد تغییرات در نحوه بازی کردن بازیکنان و نیازهای در حال تحول آنها را پیشبینی کند و در عین حال اکوسیستم پلیاستیشن را برای طیف وسیعتری از بازیکنان، دسترسپذیرتر و قابلدسترسیتر سازد.
این کلمات به تنهایی ممکن است پیشپاافتاده و بیمعنی به نظر برسند. آیا وظیفه هر شرکتی این نیست که مسیر آینده را پیشبینی کند؟ اما سونی ایده مشخصی در این مورد دارد. در ابتدای صفحه سوم، پرسشی از سوی سرمایهگذاران درباره قیمت پلیاستیشن نسل بعدی مطرح میشود، اما سونی به جای صحبت درباره قیمت، به شکلی جالب توجه مسیر پرسش را تغییر میدهد: نخست، سختافزار به عنوان پایه ارائه تجربه بازی در نظر گرفته میشود و با ارائه محصولاتی مانند پلیاستیشن پورتال، هدف فراهم کردن تجربههایی است که فراتر از اتاق نشیمن، که به طور سنتی محیط اصلی استفاده در نظر گرفته میشد، با سبکهای بازی کاربران متناسب باشد.
بعدتر در صفحه پنجم، سونی باز هم پرسش دیگری را برای مطرح کردن همان دستور کار «فراتر از اتاق نشیمن» به حاشیه میبرد. در پاسخ به این پرسش که چگونه میتوان کاربرانی را که در دوران کووید به سمت رایانههای شخصی مهاجرت کردند به پلتفرم پلیاستیشن بازگرداند، سونی اعلام میکند که پلیاستیشن مدتها است به شدت با ایده بازی در اتاق نشیمن پیوند خورده است و سونی قصد دارد از این تصور ثابت که پلیاستیشن مساوی با اتاق نشیمن است، فاصله بگیرد و به دنبال تجربه یکپارچهای است که بتوان به طور طبیعی از آن در خارج از اتاق نشیمن لذت برد.
سونی پرسش مربوط به رایانههای شخصی را نیز به شکل دیگری پاسخ میدهد: برای پلتفرم نسل بعدی، به جای اینکه صرفاً به عنوان جایگزینی برای رایانههای شخصی عمل شود، هدف ارائه ارزشی است که منحصر به پلیاستیشن باشد. چه نوع پلیاستیشنی در خارج از اتاق نشیمن وجود دارد که صرفاً جایگزینی برای رایانههای شخصی نیست؟ به نظر میرسد کنسولهای دستی پلی استیشن گزینه مناسبی باشند. پاسخ دیگر میتواند بازی ابری باشد، اما سونی تصور استریم کردن بازیهای پلیاستیشن روی گوشی یا رایانه را رد میکند؛ به نظر میرسد یک دستگاه دستی اختصاصی نیز در این برنامه جای دارد. در پاسخ به پرسش درباره بازی ابری، سونی میگوید که پلیاستیشن پورتال به عنوان دستگاهی اختصاصی طراحی شده تا تجربه بازی پلیاستیشن را که بر پایه کنترلر و صفحه نمایش بزرگ است، به شکلی مطمئن ارائه دهد. از آنجا که ارائه تجربهای با کیفیت بالا از طریق کنترلهای لمسی گوشی هوشمند یا کیبورد و ماوس رایانه دشوار است، استراتژی ابری سونی توسعه سریع به سمت گوشیها و رایانهها نیست، بلکه تمرکز بر محیطهایی است که کیفیت در آنها قابل تضمین باشد. همچنین استریم ابری به حافظه کمی نیاز دارد که آن را به یک دستگاه کلاینت سبک، ارزانقیمت و فزاینده جذاب در محیط بازار کنونی تبدیل میکند.
بنابراین هنگامی که سونی درباره پلتفرم دیجیتال واقعی خود در مکانهایی فراتر از اتاق نشیمن صحبت میکند، به نظر نمیرسد قصد داشته باشد هر نمایشگری را به پلیاستیشن تبدیل کند؛ سونی به دنبال استراتژی «ایکسباکس در همه جا» از طریق بازی ابری نیست. سونی خواهان کنترلرهای پلیاستیشن در دستان کاربران است و اشاره به دستگاه کلاینت سبک و ارزانقیمت، نشان میدهد که سونی به تولید کنسولهای دستی پلی استیشن پورتال با کنترلرهای داخلی ادامه خواهد داد.
در مورد قیمتگذاری، سونی هشدار میدهد که پلیاستیشن بعدی ارزان نخواهد بود. اعلام شده است که جذب تمام هزینههای افزایش قیمت قطعات واقعبینانه نیست و افزایش قیمتهایی در خارج از ژاپن اعمال شده است. در حال حاضر فروش طبق برنامه پیش میرود و اعتقادی به کاهش تقاضای مشتری وجود ندارد. به عنوان یک اصل، سونی قصد ندارد سختافزار را با ضرر قابل توجه به فروش برساند. در عین حال، بازار به دقت تحت نظارت است و رویکردها مداوم ارزیابی میشوند. سونی معتقد است که تلاش برای اطمینان از درک کامل ارزش ارائه شده توسط مشتریان در رابطه با قیمتگذاری، حائز اهمیت است.
پرسش بعدی به جایگاه پلیاستیشن در ۱۰ سال آینده مربوط میشود. آیا پلیاستیشن به عنوان یک نگهبان سختافزاری وابسته به اقتصاد کنسولی باقی میماند که از نرمافزار سود میبرد، یا به سمت یک پلتفرم محتوایی مبتنی بر مالکیت فکری با سختافزار به عنوان صرفاً یک کانال توزیع حرکت میکند؟ پاسخ سونی نکات بسیاری را در بر دارد: ارزش دستگاه اختصاصی در تجربه نهفته است و در خود سختافزار نیست. به عنوان یک دستگاه بازی اختصاصی، دسترسی یکپارچه و فوری به محتوا را فراهم میکند؛ برخلاف دستگاههای چندمنظوره که پیش از شروع بازی مراحل متعددی دارند. هدف، گسترش دسترسی به سبکهای بازی و محیطهای گوناگون در عین حفظ اعتماد به نرمافزارهای داخلی است. در عین حال، بخش عمده ارزش اکوسیستم توسط ناشران شخص ثالث هدایت میشود که از پایگاه نصب بزرگ، تعامل قوی جامعه و ابزارهای درآمدزایی بهرهمند هستند. این موضوع از تغییر به سمت کسبوکار پلتفرم دیجیتال واقعی پشتیبانی میکند. اگرچه فرصتهایی فراتر از کنسول وجود دارد، هدف این است که با احتیاط عمل شود تا محدودیتی توسط اکوسیستم سختافزاری ایجاد نشود.
به طور کلی، پتانسیل گسترش طی پنج سال آینده دیده میشود. مالکیت فکری نقطه تمایز حیاتی برای محتوای اختصاصی است و بخشی از چرخه سازندهای است که تجربه پلیاستیشن را شکل میدهد. تلاش میشود استانداردها و محتوای الهامبخش ایجاد شود. اگرچه نرمافزار داخلی بخش کوچکی از کل فروش سرگرمیهای تعاملی سونی است، اما دلیل اصلی ورود افراد به تجربه پلیاستیشن محسوب میشود. امتیازات مالکیت فکری ارزشمند در افزایش وفاداری به برند مهم هستند. سناریوها و گزینههای متعددی ارزیابی میشوند و تمرکز بر چگونگی بهینهسازی سودآوری در آینده است.
اکنون که دیسکها دیگر بخشی از آینده پلیاستیشن نیستند، کسبوکار پلتفرم دیجیتال واقعی و دستور کار سودمحور سونی معنای متفاوتی پیدا میکند. سونی کسبوکار دیجیتال واقعی خواهد داشت، چرا که فیزیکی نیست؛ سونی میتواند از هر فروش سود ببرد زیرا همه آنها از طریق فروشگاه دیجیتال پلیاستیشن انجام میشود، بدون اینکه خردهفروشان دیسک یا بازارهای دستدوم، سهمی از آن داشته باشند. پرسش پایانی صفحه ششم به ویژه جالب توجه است، زیرا به نظر میرسد پرسشکننده انتظار تغییراتی را در پلیاستیشن ۶ دارد. آیا از قبل مشخص بود که سونی دیسکها را حذف خواهد کرد؟ پرسش: اگر تغییراتی در تجربه بازی روی پلتفرم نسل بعدی ایجاد شود، آیا انتظار میرود که این تغییرات به رشد درآمد منجر شود؟ پاسخ: در حالی که انتظار نمیرود ساختار کلی درآمد به طور قابل توجهی تغییر کند، سازگاری با نسخههای پیشین و دیجیتالیسازی به وضوح دسترسی به محتوا را گسترش داده است. یک نمونه قابل توجه این است که هنگام انتشار یک عنوان جدید برای پلیاستیشن ۵، کاربران میتوانند به راحتی به عناوین قبلی پلیاستیشن ۴ از همان مالکیت فکری مراجعه نمایند و آنها را بازی کنند.
در هر صورت، به نظر میرسد که پلیاستیشن بعدی همچنان با بازیهای پلیاستیشن ۴ و پلیاستیشن ۵ Backward Compatibility یا سازگاری معکوس خواهد داشت، اگرچه هنوز مشخص نیست که سونی راهکاری برای تبدیل دیسک به دیجیتال دارد یا کاربر را مجبور به خرید مجدد محتوا میکند. اکنون که هر کنسول اساساً یک رایانه است، Backward Compatibility مورد انتظار است. در نهایت، این پرسش و پاسخ به نظر میرسد گزارشهایی را تأیید میکند که سونی انتشار بازیهای انحصاری بزرگ تکنفره پلیاستیشن روی رایانه شخصی را تقریباً تمام کرده است. اگرچه سونی میگوید که سازندگان ممکن است برای به حداکثر رساندن دسترسی، عناوین را به پلتفرمهای دیگر گسترش دهند، اما بعداً توضیح میدهد که در برخی حوزهها، مانند بازیهای سرویسمحور، گسترش پلتفرم منطقی است.
تحلیل نهایی این است: سونی در حال ساخت کنسولهای دستی پلی استیشن ۶ است، اما دیگر به عنوان یک محصول فرعی به حسای نمیآیند و ممکن است به محصول اصلی تبدیل شوند. نینتندو سوییچ و سوییچ ۲ ثابت کردهاند که یک کنسول هیبریدی همهکاره، محبوبترین و سودآورترین نوع کنسول تاکنون است. سونی همچنان یک دستگاه قدرتمند برای اتاق نشیمن برای رقابت تولید خواهد کرد، اما قیمت آن در شرایط فعلی بازار ممکن است چنان نجومی باشد که خریداران سنتی کنسول نتوانند توجیهی برای آن داشته باشند. این دستگاه شاید یک پلیاستیشن ۶ پرو لوکس اما غیرضروری باشد. اگرچه دستگاه دستی نیز ارزان نخواهد بود، اما تنها راه تجربه بازیهای بزرگ تکنفره سونی خواهد بود؛ سونی دیگر به گیمرها اجازه نخواهد داد تصور کنند که میتوانند یک رایانه دستی برای بازیهای انحصاری پلیاستیشن بخرند. پس از تولید آن کنسول دستی، سونی احتمالا اولین سیستمی را خواهد ساخت که دیسک در آن معنایی ندارد.
بر اساس گزارش ورج، شایعات حاکی از آن است که کنسولهای دستی پلی استیشن باید بازیهای کامل پلیاستیشن ۵ را اجرا کنند، اما مشخصاً هیچکس بلوری را داخل یک دستگاه دستی قرار نمیدهد. آیا واقعاً انتظار میرود سونی فرمت دیسک کوچک اختصاصی دیگری ایجاد کند؟ سونی برای کسب سود از آن دستگاه دستی به دیسکهای موجود در فروشگاهها نیاز ندارد. کسانی که دستگاه دستی سونی را بخرند، اثر استیم دک را تجربه خواهند کرد؛ یعنی ناگهان این امکان را خواهند داشت که آخرین بازیها را در هر زمان و هر مکان انجام دهند، اما هنگام خرید عناوین جدید، تنها قادر خواهند بود بازیهای دیجیتال را از سونی خریداری کنند. با کنار گذاشتن دیسکهای بازی، چیز ارزشمندی از دست میرود، اما بعید است برنامهریزان سونی به این موضوع اینگونه نگاه کنند.
