پژوهشگری در ترکیه از توسعه یک پوشش رادارگریز اسپریشونده با استفاده از سنگهای آتشفشانی با نام Kürşat 3.0 برای پهپادها خبر داد.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، این پوشش برای کاهش بازتاب امواج راداری طراحی شده است و سازندگان آن ادعا کردهاند که میتواند سیگنال رادار را تا 43 دسیبل تضعیف کند. وبسایت Defense Blog گزارش داد که یونس اینجه و شرکت تحقیقاتی او بیش از هفت سال روی این فناوری کار کردهاند. این پوشش برای استفاده روی پهپادها و دیگر پرندههای بدون سرنشین کوچک توسعه یافته است. اینجه، ویدیوهایی از آزمایش این محصول منتشر کرده و مدعی شده است که عملکرد آن از بسیاری از مواد جاذب رادار رایج بهتر است.
مواد جاذب امواج رادار یا RAM معمولا برای کاهش شناسایی تجهیزات نظامی توسط سامانههای راداری استفاده میشوند. این مواد بخشی از انرژی امواج الکترومغناطیسی را جذب میکنند و آن را به گرما تبدیل مینمایند. بیشتر پوششهای رایج کاهش بازتابی در محدوده 20 تا 30 دسیبل ایجاد میکنند، اما سازندگان Kürşat 3.0 بیان کردند که محصول آنها عملکرد بالاتری دارد.
کارشناسان هنوز این ادعاها را به صورت مستقل تایید نکردهاند. بررسی تخصصی و آزمایشهای میدانی برای مشخص شدن عملکرد واقعی این پوشش ضروری است. با وجود این، انتشار این اطلاعات توجه رسانههای نظامی و فعالان حوزه پهپاد را جلب کرده است.
استفاده گسترده از پهپادها در جنگ اوکراین باعث شده است که فناوریهای مرتبط با پنهانکاری و مقابله با رهگیری راداری اهمیت بیشتری پیدا کنند. پهپادهای کوچک و ارزان در سالهای اخیر نقش مهمی در عملیات شناسایی و حمله ایفا کردهاند و بسیاری از ارتشها به دنبال توسعه روشهایی برای مقابله با آنها هستند.
سامانههای دفاعی امروزی از رادار، لیزر، جنگ الکترونیک و حتی سلاحهای مایکروویوی برای شناسایی و انهدام پهپادها استفاده میکنند. در مقابل، تولیدکنندگان پهپاد نیز تلاش میکنند سطح مقطع راداری این وسایل را کاهش دهند تا شناسایی آنها دشوارتر شود.
فناوریهای رادارگریزی معمولا ترکیبی از طراحی بدنه و مواد جاذب امواج رادار هستند. جنگندههایی مانند F-117 Nighthawk و B-21 Raider از طراحی خاص بدنه برای منحرف کردن امواج رادار استفاده میکنند. در کنار آن، پوششهای جاذب رادار نیز بخشی از سیگنالها را جذب میکنند تا بازتاب کمتری ایجاد شود.
یونس اینجه اعلام کرد که تیم او در ساخت پوشش رادارگریز Kürşat 3.0 برای پهپادها از بازالت و سنگ پا استفاده کرده است. این مواد آتشفشانی، ساختاری متخلخل دارند و میتوانند بخشی از امواج الکترومغناطیسی را جذب کنند. پژوهشگران معتقد هستند که مهندسی این ساختار میتواند به کاهش بازتاب راداری کمک کند.
پهپادها معمولا به دلیل ابعاد کوچک خود هدف دشوارتری برای رادارها هستند. استفاده از یک پوشش جاذب امواج رادار میتواند شناسایی آنها را در فاصلههای طولانی سختتر کند. این موضوع برای پهپادهای شناسایی و انتحاری اهمیت زیادی دارد.
با وجود این، کارشناسان عنوان کردند که چنین پوششی نمیتواند یک پهپاد معمولی را به یک وسیله کاملا رادارگریز تبدیل کند. بسیاری از پهپادها طراحی مناسب را برای انحراف امواج رادار ندارند و قطعاتی مانند ملخها همچنان بازتاب راداری ایجاد میکنند.
در صورتی که آزمایشهای مستقل عملکرد Kürşat 3.0 را تایید کنند، این فناوری میتواند به راهکاری کمهزینه برای افزایش بقاپذیری پهپادهای کوچک تبدیل شود.

















