وایب کدینگ به افراد ناآشنا با برنامهنویسی کمک میکند تا با کمک هوش مصنوعی ایدههای شخصی خود را به اپلیکیشنهای واقعی تبدیل کنند.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، چهار فرد ناآشنا با برنامهنویسی در گفتوگو با Business Insider توضیح دادند که چگونه با استفاده از وایب کدینگ در اوقات فراغت خود توانستند اپلیکیشنهای واقعی بسازند و مسیر حرفهای و شخصی خود را متحول کنند.
در حالی که وایب کدینگ ابتدا حوزهای مخصوص توسعهدهندگان تصور میشد، اکنون به جریان تازهای تبدیل شده است که به افراد فاقد دانش برنامهنویسی امکان میدهد ایدههای خود را به محصول تبدیل کنند و فرایندهای کاری را بهبود دهند. این روند بهویژه میان والدینی که زمان محدودی دارند و میان افرادی که به دنبال ارتقای شغلی یا ساخت یک پروژه جانبی هستند، رشد کرده است.
Cynthia Chen، طراح محصول ساکن سانفرانسیسکو، نمونه برجستهای از این موج است. او سالها این رؤیا را داشت تا اپی بسازد که سگهای دیدهشده در شهر را ثبت کند. زمانی که وایب کدینگ رواج یافت، تصمیم گرفت این رؤیا را از حالت ذهنی به محصول تبدیل کند. او طی حدود دو ماه و تنها در زمانهای آزاد خود Dog-e-dex را ساخت. این اپ روی iOS اجرا میشود و به کاربران اجازه میدهد از سگها عکس بگیرند، نژاد را شناسایی کنند و یک پروفایل تصویری بسازند.
مطلب پیشنهادی: ساخت اپلیکیشن موبایلی صرفه جویی مصرف آب توسط دانشمند ایرانی
Chen با اینکه هیچ آموزش رسمی مهندسی ندیده بود، تلاش کرد با پلتفرمهایی مانند Replit، ChatGPT و Cursor کار کند، اما درک کامل فرایند برای او دشوار بود. ورود Claude نقطه تحول بود. او کدهای تولیدشده از Claude را بدون اینکه ضرورتاً بفهمد چگونه کار میکنند در Xcode قرار میداد و پیشنمایش میگرفت. او گفت که دیدن نتیجه هر بار مانند بازکردن یک هدیه کوچک بود و این احساس پیشرفت، انگیزه او را افزایش داد. Chen تأکید کرد که کاربر باید با هوش مصنوعی مثل روش «والدگری ملایم» برخورد کند و دستورها را دقیق و مرحلهبهمرحله ارائه دهد.
Karima Williams، مادر ۳۴ ساله از مریلند، مسیر متفاوتی طی کرد. او زمانی که احساس میکرد از نظر احساسی تحت فشار است، از Claude کمک گرفت تا احساسات خود را پردازش کند. این تجربه نهتنها به او کمک کرد آرامتر شود، بلکه نقش والدگری او را نیز تقویت کرد. سپس Williams تصمیم گرفت وباپی بسازد که به افراد امکان دهد احساسات خود را بیان و تنظیم کنند. او گفت که مؤثرترین روش تعامل، خطاب قراردادن هوش مصنوعی به گونهای بود که انگار ۱۰ یا ۱۵ سال دارد. او همچنین درخواست میکرد که توضیحها مرحلهبهمرحله ارائه شود تا پیچیدگی کار کمتر شود. به گفته او، از آنجایی که ساختار محصول و بکاند را نمیشناخت، Claude همه مراحل را مشخص میکرد.
بخوانید: معرفی Grok Studio، ابزار جدید ساخت اسناد و اپلیکیشن
Wei Khjan Chan، حسابدار با سابقه ۱۸ سال فعالیت، انگیزهای کاملاً شغلی داشت. او نگران رقابت با اتوماسیون بود و میخواست جلوتر از جریان حرکت کند. او پس از حضور در کارگاههای کدنویسی، وارد وایب کدینگ شد و شبها بعد از خوابیدن بچهها کار میکرد. Chan یک وباپ ساخت که رسیدهای سفر را با OCR مبتنی بر هوش مصنوعی اسکن میکند و اطلاعات را به طور خودکار برای تیم مالی صادر مینماید. او فرایندهایی مانند صدور فاکتور را نیز خودکار کرد. او گفت که ابتدا به او توصیه شده بود درخواستهای طولانی بنویسد، اما تجربه به او آموخت که کارکردن با هوش مصنوعی باید در گامهای کوچک و روشن انجام شود. او تأکید کرد که اصلاحهای تدریجی بسیار مؤثرتر از ارائه یک فهرست بلند از نیازها است.
Laura Zaccaria، متخصص منابع انسانی در سنگاپور نیز از وایب کدینگ برای ساخت یک برنامهریز خانوادگی غذا استفاده کرد. او این کار را در دوران مرخصی زایمان، بیشتر شبها یا هنگام خواب نوزاد انجام داد. او بیان کرد که هوش مصنوعی گاهی مانند یک کارآموز جوان و مشتاق عمل میکند و باید فهمید کدام بخش دستور نامشخص یا بیش از حد کلی بوده است. او تجربه کرد که گاهی بهترین راه، شروع دوباره گفتوگو و بازنویسی کامل درخواست است. او همچنین گفت که ۹۰ درصد مواقع از گفتار برای تعامل استفاده میکند، چرا که بیان شفاهی باعث میشود مدل زمینه دقیقتری دریافت کند.
به گزارش بزینس اینسایدر، این چهار تجربه نشان میدهد که وایب کدینگ اکنون نقش ابزاری فراگیر پیدا کرده است. ابزاری که برای افراد ناآشنا با برنامهنویسی فرصتی خلق میکند تا ایدههای شخصی، حرفهای یا احساسی خود را به محصول واقعی تبدیل کنند. فناوری تولید کد با هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به یکی از مهمترین مسیرهای ورود افراد ناآشنا با برنامهنویسی به دنیای توسعهه نرمافزار است. روندی که نشان میدهد ساخت اپلیکیشن دیگر موضوعی اختصاصی برای توسعهدهندگان نیست و میتواند بخشی از زندگی روزمره والدین، متخصصان و کارآفرینان باشد.
