در شرایطی که هفته ها از قطعی اینترنت بین الملل در ایران می گذرد فضای غبارآلود و پر از تقلب بازار زیرزمینی فیلترشکن فروشی کاربران را با خسارت های مالی و تبعات جبران ناپذیر امنیتی روبروکرده است.
به گزارش سرویس اخبار داخلی تکناک، خبرگزاری ایسنا در گزارشی با بررسی شرایط حال حاضر بازار فروش کانفیگ های فیلترشکن به ابعاد مختلف آن پرداخته که بخشی از آن را در ادامه می خوانید:
«فروشندگان کانفیگهای فیلترشکن در شرایط قطعی گسترده، خود از مسیرهای جایگزین به اینترنت آزاد دسترسی دارند: سوءاستفاده از پهنای باند ارگانهای دولتی که اینترنتشان قطع نشده، استفاده از سیمکارتهای کشورهای همسایه در مناطق مرزی، پایانههای ماهوارهای استارلینک قاچاق و اجاره سرورهای داخلی متصل به «اینترنت سفید».
فرایند فروش عمدتاً در بستر تلگرام انجام میشود. فروشنده یک سرور مجازی (VPS) در خارج کشور اجاره کرده، پنل مدیریتی مانند «سنایی» یا «مرزبان» را روی آن نصب میکند و با اتصال یک ربات تلگرامی، پس از دریافت وجه، کانفیگ اختصاصی را بهصورت خودکار تحویل کاربر میدهد.
گفتوگو با یکی از فروشندگان کانفیگ های فیلترشکن نشان میدهد که: «کار با اجاره یک سرور مجازی در خارج از کشور شروع میشود؛ سروری که هنوز از دید سیستم کنترل و فیلترینگ ایران پنهان مانده. برخلاف تصور بیرونی، ما یک اپلیکیشن ویپیان ساده نمیفروشیم. چیزی که دست مشتری میدهیم یک بسته پیکربندی دستی یا همان کانفیگ است؛ شامل آدرس سرور، پورت، پروتکل ارتباطی و کلید رمزنگاری. خریدار باید خودش این اطلاعات را در هسته ابزارهایی مثل V۲RayNG وارد کند.»
او درباره دلیل تابآوری این روش توضیح میدهد: «وقتی اینترنت در ایران محدود میشود، سیستم بهطور کامل خاموش نیست؛ کنترل و فیلتر میشود. تا زمانی که شبکه کامل قطع نشده باشد، میشود با مهندسی معکوس و پروتکلهای پیشرفتهای مثل V۲Ray که قابلیت اختفای ترافیک دارند، راهی برای عبور پیدا کرد.»
بازار فروش کاملاً زیرزمینی و مبتنی بر معرفی چهرهبهچهره است. پرداختها به کیف پول دیجیتال یا کارتهای بانکی اجارهای منتقل میشود و کل این رابطه با بیاعتمادی و احتیاط سرپا مانده، چرا که هر لحظه احتمال کلاهبرداری، نفوذ مأموران پلیس فتا، یا سرقت اطلاعات کاربر توسط کانفیگ آلوده وجود دارد.
در غیاب هرگونه نظارت، بازار کانفیگ به بستری برای کلاهبرداریهای گسترده تبدیل شده است. یکی از شگردهای رایج، دستکاری «ضریب مصرف» (Usage Coefficient) است. پنلهای مدیریت سرور دارای تنظیمی هستند که به مدیر اجازه میدهد ترافیک واقعی کاربر را در عددی بزرگتر ضرب کند. برای مثال، با اعمال ضریب ۵، دانلود ۱ گیگابایت واقعی، ۵ گیگابایت از حجم کانفیگ کاربر را مصرف میکند.
نکته فنی قابل توجه این است که «بار اضافی پروتکلها» (Overhead) در حالت عادی بین ۵ تا ۱۵ درصد است و هرگز به چندین برابر نمیرسد. فروشندگان متقلب اما با سوءاستفاده از این مفهوم، کانفیگهایی با قیمتهای وسوسهانگیز و حجمهای اسمی بالا میفروشند و با پنهانکردن «لینک ساب»، امکان مشاهده حجم واقعی مصرفی را از کاربر سلب میکنند.
هشتادمین روز از خاموشی دیجیتال ایران میگذرد و آنچه در این بازه زمانی رخ داده، فراتر از یک بحران ارتباطی گذراست. اقتصاد اینترنت ایران اکنون به دو قطب متناقض اما همزیست تقسیم شده است: از یک سو، بازار زیرزمینی و بیقانون کانفیگها با شگردهایی چون «ضریب مصرف»، تنها روزنه ارتباط با جهان را به عرصهای برای جیببری دیجیتال بدل کرده و از سوی دیگر، طرح رسمی اینترنت پرو با قیمتهای نجومی و توزیع رانتوار خود، تبعیض دیجیتال را از یک زمزمه پشتپرده به یک مدل تجاری رسمی ارتقا داده است.
