فهرست مطالب
بزرگ‌ترین کشتی تمام‌برقی جهان با ظرفیت حمل ۲۱۰۰ مسافر و ۲۲۵ خودرو، فعالیت تجاری خود را در مسیر دریایی میان آرژانتین و اروگوئه آغاز کرد.
به گزارش سرویس فناوری تکناک، این کشتی آلومینیومی از نوع کاتاماران، ظرفیت جابه‌جایی ۲۱۰۰ مسافر و ۲۲۵ خودرو را دارد. چاینا زورییا در مسیر ۵۵ کیلومتری رودخانه ریو دلا پلاتا، میان بوئنوس‌آیرس در آرژانتین و کولونیا دل ساکرامنتو در اروگوئه، فعالیت می‌کند.
حمل‌ونقل تجاری دریایی یکی از بخش‌هایی است که کاهش انتشار کربن در آن دشوار بوده و همچنان تا حد زیادی به نفت کوره سنگین وابسته است. به همین دلیل، ورود این کشتی بزرگ و قابل شارژ به ناوگان شرکت بوکوبوس (Buquebus) در آمریکای جنوبی، نقطه عطفی در مسیر برقی‌سازی صنعت دریانوردی محسوب می‌شود. شرکت کشتی‌سازی استرالیایی اینکت تاسمانیا (Incat Tasmania) ساخت این شناور را بر عهده داشته است.
این پروژه با نام هال ۰۹۶ (Hull 096) شناخته می‌شد. اینکت در ابتدا قصد داشت کشتی را به‌صورت دوگانه‌سوز و با قابلیت استفاده از گاز طبیعی مایع و گازوئیل بسازد، اما در میانه اجرای پروژه تصمیم گرفت طراحی آن را به‌طور کامل برقی کند.
باتری عظیم و کاهش هزینه‌های عملیاتی
چاینا زورییا از سامانه ذخیره‌سازی انرژی ۴۳ مگاوات‌ساعتی بهره می‌برد که شرکت‌های فناوری وارتسیلا (Wärtsilä) و کوروس انرژی (Corvus Energy) آن را تأمین کرده‌اند. مجموعه باتری‌های اولیه این کشتی هنگام مونتاژ حدود ۲۵۰ تن وزن داشت، اما در طراحی نهایی گسترش یافت و اکنون بیش از ۵۰۰۰ باتری لیتیوم‌یونی با وزن تقریبی ۲۸۶ تن را در خود جای داده است.
ظرفیت این مجموعه باتری با ترکیب صدها بسته باتری خودروهای برقی پیشرفته برابری می‌کند و می‌تواند انرژی موردنیاز یک شهر کوچک را تأمین کند.
برقی‌سازی کشتی، هزینه‌های عملیاتی آن را نیز به میزان چشمگیری کاهش می‌دهد. یک کشتی دیزلی با ابعاد مشابه که در مسیری پرتردد فعالیت می‌کند، ممکن است سالانه بیش‌از یک میلیون گالن سوخت دریایی مصرف کند. چاینا زورییا با حذف این هزینه، سالانه حدود ۴.۵ میلیون دلار در هزینه سوخت صرفه‌جویی می‌کند. این کشتی همچنین از انتشار سالانه ۳۷ هزار و ۵۴۵ تن معادل دی‌اکسیدکربن جلوگیری خواهد کرد.
در کشتی‌های دیزلی بزرگ، موتورهای سنگین لرزش و صدای زیادی ایجاد می‌کنند، به تعمیر و نگهداری مکانیکی گسترده نیاز دارند و حجم زیادی از گوگرد سمی و ذرات آلاینده را از دودکش خارج می‌کنند. در مقابل، سامانه تمام‌برقی چاینا زورییا ساختار مکانیکی ساده‌تری دارد و هنگام فعالیت هیچ آلایندگی مستقیمی تولید نمی‌کند. این کشتی حتی دودکش هم ندارد.
بااین‌حال، استفاده از نیروی برق یک محدودیت عملیاتی نیز به همراه داشته است. طراحان ابتدا حداکثر سرعت ۳۷ گره دریایی، معادل حدود ۴۳ مایل بر ساعت، را برای نسخه هیبریدی زورییا در نظر گرفته بودند. اما سامانه تمام‌برقی، سرعت عملیاتی کشتی را به ۲۵ گره دریایی، معادل حدود ۲۹ مایل بر ساعت، محدود کرده است. این تغییر حدود ۱۰ دقیقه به زمان هر سفر اضافه می‌کند.
اپراتور کشتی این مصالحه را با توجه به کاهش چشمگیر هزینه انرژی، حرکت روان‌تر شناور و دوره بازگشت سرمایه پنج تا هشت‌ساله قابل قبول می‌داند.
مجموعه باتری‌ها انرژی مورد نیاز هشت موتور الکتریکی را تأمین می‌کند. این موتورها به هشت واترجت پرقدرت متصل هستند که عملکرد آنها در مرحله آزمایش کشتی در بندر بهینه‌سازی شده است. عبور از مسیر ۵۵ کیلومتری رودخانه ریو دلا پلاتا حدود ۷۵ دقیقه طول می‌کشد و کشتی طبق برنامه روزانه حداکثر چهار بار این مسیر را طی می‌کند.
بیشتر بخوانید: نروژ نخستین تونل کشتیرانی اقیانوسی جهان را می‌سازد
فروشگاه معاف از مالیات و شارژ سریع در بنادر
چاینا زورییا علاوه‌بر ظرفیت بالای حمل‌ونقل، فضای بزرگی را نیز به فروشگاه معاف از مالیات اختصاص داده است. این فروشگاه حدود ۲۴ هزار و ۷۵۰ فوت مربع مساحت دارد و به دلیل تفاوت قیمت کالاها و محدودیت‌های ارزی میان آرژانتین و اروگوئه، اهمیت اقتصادی زیادی برای کشتی دارد.
این شناور در قالب یک منطقه بین‌المللی معاف از مالیات فعالیت می‌کند. مسافران در این شرایط می‌توانند از پرداخت تعرفه‌های سنگین واردات آرژانتین، مالیات‌های محلی کالاهای لوکس و محدودیت‌های پیچیده ارزی این کشور معاف شوند. همچنین مالیات بر ارزش افزوده بالای اروگوئه نیز شامل خریدهای آنها نمی‌شود.
خطوط کشتیرانی رودخانه ریو دلا پلاتا برای چند دهه نقش فروشگاه‌های شناور را ایفا کرده‌اند. مسافران در این مسیرها کالاهایی مانند لوازم الکترونیکی گران‌قیمت، لوازم آرایشی و پوشاک را با قیمت‌هایی بسیار پایین‌تر از بازار داخلی خریداری می‌کنند. به همین دلیل، فضای فروشگاهی کشتی یکی از منابع اصلی درآمد اپراتورها محسوب می‌شود.
از سوی دیگر، کشتی‌های پرتردد نمی‌توانند ساعت‌ها در بندر منتظر شارژ باتری بمانند. به همین دلیل، زیرساخت‌های بندری این مسیر به ایستگاه‌های شارژ سریع جریان مستقیم مجهز شده‌اند. چاینا زورییا می‌تواند ظرفیت باتری خود را در مدت ۴۰ دقیقه از ۲۰ به ۸۰ درصد برساند.
بیشتر بخوانید: کشتی هوایی دوناتی فرانسه؛ پرنده‌ای عجیب با مصرف انرژی ناچیز
رقابت با کشتی‌های پیشین و گسترش فناوری برقی
پیش‌از ورود چاینا زورییا، کشتی فرانسیسکو (Francisco) استاندارد حمل‌ونقل سریع مسافری در رودخانه ریو دلا پلاتا محسوب می‌شد. این کشتی کاتاماران دوگانه‌سوز را نیز شرکت اینکت برای اپراتور بوکوبوس ساخته بود. شناور جدید ظرفیت جابه‌جایی فرانسیسکو را دو برابر می‌کند و در عین حال، انتشار آلاینده‌های مستقیم را به صفر می‌رساند.
پیش‌از این، کشتی‌های برقی مانند الن (Ellen) در دانمارک و باستو الکتریک (Bastø Electric) در نروژ نشان داده بودند که استفاده از باتری برای مسیرهای کوتاه و پرتردد امکان‌پذیر است. بااین‌حال، این شناورها عمدتاً در مسیرهای چندمایلی با تعداد محدودی مسافر و خودرو فعالیت می‌کردند. چاینا زورییا با طی‌کردن مسیری بین‌المللی به طول ۵۵ کیلومتر و جابه‌جایی بیش از دو هزار مسافر، گام تازه‌ای در این حوزه برداشته است.
موفقیت پروژه هال ۰۹۶ همچنین یک الگوی تولید قابل تکرار برای کارخانه کشتی‌سازی اینکت در تاسمانی ایجاد کرده است. این شرکت اکنون سفارش ساخت چند شناور برقی مشابه با ظرفیت چند ده مگاوات را دریافت کرده است. اینکت درحال ساخت سه کشتی تمام‌برقی دیگر با طول ۱۲۹ متر برای شرکت دانمارکی مولسلینین (Molslinjen) است. این شناورها قرار است در مسیر کاتگات فعالیت کنند.
با سخت‌گیرانه‌ترشدن مقررات جهانی درباره انتشار آلاینده‌های دریایی، چاینا زورییا می‌تواند الگویی برای شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی در مسیرهایی مانند کانال مانش و منطقه پوگت ساوند در آمریکا باشد.
بیشتر بخوانید: نخستین کشتی کروز تمام‌برقی جهان با ظرفیت ۱۸۵۶ مسافر معرفی شد
