دانشمندان دانشگاه آلاسکا بزرگترین سایت ردپای دایناسورهای منفرد را در آلاسکا کشف و ثبت کردند. این مکان شگفتانگیز در پارک ملی و حفاظتشده دنالی قرار دارد و توسط کارشناسان کولوسئوم نامگذاری شده است.
به گزارش تکناک، کولوسئوم معادل یک و نیم برابر زمین فوتبال است و، مجموعه ای قابل توجه از لایه های سنگی است که هر کدام از آنها ردپای دایناسورهای زیادی را حفظ کرده است.
این سایت یک گزارش تاریخی جامع از گونههای مختلف دایناسور ارائه میدهد که تقریباً 70 میلیون سال پیش در محلی که اکنون به نام آلاسکای داخلی شناخته میشود، زندگی می کردند. یافتههای محققان و توصیفهای دقیق از کولوسئوم در مقالهای که اخیراً در مجله Historical Biology منتشر شده است، ارائه شده است.
داستین استوارت، نویسنده اصلی مقاله و دانشجوی سابق فارغ التحصیل UAF که این مقاله را به عنوان بخشی از پایان نامه کارشناسی ارشد خود منتشر کرده است، می گوید: این فقط یک سطح سخره ای با رد پا روی آن نیست. این یک توالی در طول زمان است. تا به حال، دنالی سایتهای ردپای دیگری را نیز داشته است، اما چیزی به این بزرگی نبوده است.
در نگاه اول، این مکان در زمینه چشم انداز وسیع پارک غیرقابل توجه است و به شکل یک برآمدگی صخره ای به ارتفاع یک ساختمان 20 طبقه می باشد.
پت دراکن میلر، نویسنده ارشد مقاله و مدیر موزه شمال دانشگاه آلاسکا، گفت: زمانی که همکاران ما برای اولین بار از سایت بازدید کردند، یک مسیر عبور دایناسور را در پایین این صخره عظیم دیدند. وقتی برای اولین بار به آنجا رفتیم، ما هم چیز زیادی ندیدیم.
استوارت به یاد میآورد که وقتی در پایان یک پیادهروی هفت ساعته به محل نزدیک میشد، در ابتدا دچار ناراحتی شده بود. سپس غروب نزدیک شد و تیم نگاهی دیگر انداخت.
او گفت: وقتی نور خورشید با آن سطوح زاویه پیدا میکند، اشکال نمایان میشوند. بلافاصله همه ما متحیر شدیم و سپس پت گفت: دوربینت را بیاور.
در دوره کرتاسه پسین، صخرههایی که کولوسئوم را تشکیل میدهند، بر روی زمینی مسطح در نزدیکی جایی که احتمالاً یک چاله آب در یک دشت سیلابی بزرگ بود، رسوب میکردند. همانطور که صفحات تکتونیکی زمین با هم برخورد کردند و کمانش کردند و رشته کوه آلاسکا را تشکیل دادند، زمین مسطح سابق به صورت عمودی چین خورده و کج شد و صخره های پوشیده از ردپاها را آشکار کرد.
![](https://technoc.ir/wp-content/uploads/2023/08/رد-پای-دایناسورهای-منفرد.webp)
![](https://technoc.ir/wp-content/uploads/2023/08/رد-پای-دایناسورهای-منفرد.webp)
ردپای دایناسورهای منفرد از سخت شدن اثرات به جای مانده از حرکت دایناسور ها در گل و لای باستانی ایجاد می شوند. دراکن میلر گفت: آنها زیبا هستند. شما می توانید شکل انگشتان پا و بافت پوست را ببینید.
علاوه بر ردپای دایناسورهای منفرد، تیم تحقیقاتی گیاهان فسیل شده، دانه های گرده و شواهدی از صدف های آب شیرین و بی مهرگان را پیدا کردند.
استوارت گفت: این منطقه بخشی از یک سیستم رودخانه ای بزرگ با حوضچه ها و دریاچه هایی در نزدیکی آن بود. آب و هوای این منطقه گرمتر از امروز بود و بیشتر شبیه به شمال غربی اقیانوس آرام بود. درختان سوزنی برگ و پهن برگ و زیر اشکوب متشکل از سرخس ها و دم اسبیان وجود داشتند.
بر اساس ردپاها، انواع دایناسورهای نوجوان تا بالغ در طول هزاران سال در این منطقه رفت و آمد می کردند. رایج ترین آنها دایناسورهای گیاهخوار بزرگ اردک منقار و شاخدار بودند. این تیم همچنین گوشتخواران نادرتر، از جمله رپتورها و تیرانوسورها، و همچنین پرندگان کوچک در حال حرکت را ثبت کردند.
دراکن میلر گفت که هر ساله هزاران نفر از پارک ملی و حفاظتگاه دنالی بازدید می کنند تا مناظر طبیعی و محیط زیست خیره کننده را تجربه کنند. شگفتانگیز است که بدانید حدود 70 میلیون سال پیش، دنالی از نظر گیاهان و جانوران خود به همان اندازه چشمگیر بود.
او گفت: این مکان جنگل بود و مملو از دایناسورها. یک تیرانوسور در اطراف دنالی می دوید که چند برابر بزرگ ترین خرس قهوه ای امروزی بود. رپتورها بودند. خزندگان در حال پرواز بودند. پرندگان بودند. این یک اکوسیستم شگفت انگیز بود. دنی کپس، زمین شناس پارک، گفت: حفظ مکان های فسیلی مانند کولیسئوم بخش مهمی از ماموریت خدمات پارک ملی است.
او گفت: از یک طرف، ما باید از مکانهای فسیلی در کلاس جهانی مانند کولیسئوم در برابر مزاحمت و سرقت محافظت کنیم. از سوی دیگر، ما بازدیدکنندگان را تشویق میکنیم که فسیلها را مطالعه کنند تا تکامل مناظر و اکوسیستمها را در طول زمان بهتر درک کنند.
دراکن میلر قصد دارد به همکاری با خدمات پارک ملی برای مطالعه کولیسئوم و سایر مکانهای دارای رد پا ادامه دهد.
دراکن میلر گفت: تحقیق در مورد مسیر عبور دایناسورها در پارک، کار ما را بر روی استخوانهای دایناسور که در شمال آلاسکا، در امتداد رودخانه کولویل جمعآوری میکنیم، تکمیل می کند. پارک ملی و حفاظتشده دنالی منطقهای در سطح جهانی برای مسیرهای دایناسور است. یک عمر کاوش برای انجام دادن باقی مانده است و من فقط می توانم تعجب کنم که چه شگفتی های دیگری در انتظارم است.