تأثیر ورزش عصرگاهی در کاهش قند خون

01

از 02

روش مطالعه و داده‌های شرکت‌کنندگان

جاناتان رویز، یکی از محققان این مطالعه گفت: نتایج ما اهمیتِ داشتن یک برنامۀ تمرینی دقیق را نشان می‌دهد.

داده‌های این مطالعه از معاینات پایۀ یک آزمایش تصادفی‌سازی و کنترل‌شدۀ چند مرکزی که در گرانادا و پامپلونای اسپانیا انجام شده، استفاده کرده است. هدف این آزمایش بررسی اثربخشی و امکان‌پذیری غذا خوردن با محدودیت زمانی بر بافت چربی احشایی (نتیجۀ اولیه)، ترکیب بدنی و عوامل خطرناک قلبی متابولیک در بزرگسالان دارای اضافه وزن و چاقی بود.

در مجموع 186 بزرگسال با میانگین سنی 46 سال و شاخص تودۀ بدنی 32.9 کیلوگرم بر متر مربع با اضافه وزن یا چاقی در این مطالعۀ مقطعی شرکت کردند. فعالیت بدنی و الگوهای گلوکز شرکت‌کنندگان به‌طور همزمان در یک دورۀ 14 روزه با استفاده از یک شتاب‌سنج سه محوری که روی مچ دست پوشیده شده بود و یک دستگاه نظارت مداوم گلوکز، کنترل شد.

02

از 02

نتیجه‌گیری و مسیرهای آینده

نتایج نشان داد که انجام بیش از 50 درصد فعالیت بدنی متوسط ​​تا شدید در زمان عصر، با کاهش کلی گلوکز خون در مقایسه با غیرفعال بودن همراه است. همچنین این موضوع در شرکت‌کنندگان با اختلال تنظیم گلوکز ارتباط قوی‌تری را نشان داد و الگوی این یافته‌ها هم در مردان و هم در زنان مشابه بود.

از آنجایی که تحقیقات به سمت تجویز تمرینات فردی برای بیماری‌های مزمن مختلف پیش می‌رود، این مطالعه اکنون بینش‌های فراتری را ارائه می‌کند تا اینکه فقط به بیماران گفته شود بیشتر ورزش کنند. اگر بیمار تمایل و توانایی انجام ورزش را داشته باشد، بهتر است در صورت امکان، این کار را در بعدازظهر تا عصر انجام دهد.