نگاهی به زیردریایی بدون سرنشین عظیم مانتا‌ ری

شرکت نورثروپ گرومن جزئیات بیشتری از زیردریایی بدون سرنشین مانتا‌ ری (Manta Ray)خود را در چند ویدئو جدید نشان داده، که شامل یک تور 360 درجۀ 4K از اولین شیرجۀ آزمایشی این زیردریایی و خلاصه‌ای از پروژه با تصاویری از زوایای دیده نشده است.

به گزارش تک‌ناک، زیردریایی گلایدر مانتا ری برای انجام عملیات‌های دور بُرد، جابه‌جایی محموله‌های سنگین و بدون نیاز به خدمۀ انسانی طراحی شده است.

هنگامی که شرکت نورثروپ گرومن نمونۀ اولیۀ مانتا ری خود را در اوایل سال جاری به دریا فرستاد، چهار سال کار بر روی پروژۀ دارپا (سازمان پروژه‌های پژوهشی پیشرفتۀ دفاعی آمریکا) برای توسعۀ یک وسیلۀ نقلیۀ خودمختار فوق‌العاده بدون خدمۀ زیر آب (XLUUV) به اوج خود رسید، که بتواند مأموریت‌های دوربُرد و طولانی مدت را بدون نظارت انسان انجام دهد.

این موضوع نه تنها به یک کشتی بسیار بزرگ نیاز دارد، بلکه باید از یک لنگرگاه (و نه از یک کشتی یا زیردریایی) قابل پرتاب باشد، علاوه بر این نیازمند یک روش جدید است تا بتواند در طول ماه‌های زیاد، مسافت‌های طولانی را با هزینه و انرژی بسیار کم پوشش دهد.

نتیجۀ کار یک گلایدر فوق پیشرفته شد، که قادر به حمل محموله‌های بسیار بزرگ است و به لطف بدنۀ هیدرودینامیکی و سامانۀ شناورساز خود می‌تواند اغلب با بالا آمدن از آب و سپس سُر خوردن به پایین، مسافت را طی کند.

برایان تئوبالد، محقق اصلی و مهندس ارشد مانتا ری گفت: گلایدرها مکانیسم محرکۀ جذابی دارند که همیشه از طریق آب هم به سمت بالا و هم به سمت پایین، به جلو می‌روند. هنگامی که مانتا ری نیاز به بالا یا پایین رفتن دارد، با پمپاژ آب دریا برای تغییر وزن وسیلۀ نقلیه، میزان شناوری خود را تغییر می‌دهد.

یکی از ویدئوها نمای VR با وضوح بالا از غواصی‌های آزمایشی مانتا ری است.

اولین ویدئو پاسخ بسیاری از سؤالات در مورد مانتا ری را در اختیار ما قرار می‌دهد. این فیلم که هم حرکت کشتی در خشکی و هم حرکت آن در آب را نشان می‌دهد، مشخص می‌کند که نیروی محرکه توسط دو ملخ چهار پره‌ای که بر روی لبۀ بال‌ها نصب شده‌اند، انجام می‌شود. همچنین برخی از قابلیت‌های مانور زیر آب این کشتی را نشان می‌دهد و تأیید می‌کند که می‌تواند در صورت لزوم برای صرفه‌جویی در انرژی، در کف دریا پرسه بزند.

جو دین، مدیر برنامۀ مانتا ری نیز عنوان کرد: قابلیت بدون خدمه بودن مانتا ری بسیار مهم است، چرا که ما می‌خواهیم انسان‌ها را از خطر در طول مأموریت‌های طولانی و محیط‌های خطرناک دور نگه داریم.