ایرباس از بال‌های تاشوی نسل آینده هواپیماهای مسافربری رونمایی کرد

01

از 02

بال‌های بلندتر برای کاهش مصرف سوخت

یکی از مهم‌ترین عوامل در افزایش بهره‌وری هواپیما، طراحی بال است. هرچه بال بلندتر و باریک‌تر باشد، نسبت برا به پسا افزایش پیدا می‌کند و هواپیما با انرژی کمتری پرواز می‌کند. همین اصل سال‌هاست در طراحی گلایدرها استفاده می‌شود، زیرا این هواگردها برای پیمودن مسافت‌های طولانی بدون موتور به بیشترین بازده آیرودینامیکی نیاز دارند.

ایرباس اکنون قصد دارد همین مفهوم را در هواپیماهای تجاری به کار گیرد. این شرکت بال‌هایی با نسبت منظر بالا طراحی کرده است که از مواد کامپوزیتی سبک ساخته می‌شوند. استفاده از این بال‌ها مقاومت هوا را کاهش می‌دهد و در نتیجه مصرف سوخت و میزان انتشار دی‌اکسیدکربن نیز به شکل محسوسی کمتر خواهد شد.

هواپیمای آزمایشی A321neo به این بال‌های جدید مجهز می‌شود. در این نمونه، طول هر نوک بال تا پنج متر نسبت به طراحی فعلی افزایش می‌یابد. این افزایش طول، عملکرد آیرودینامیکی را بهبود می‌دهد، اما هم‌زمان محدودیت‌های جدیدی برای استفاده از زیرساخت‌های فرودگاهی ایجاد می‌کند.

بر اساس استاندارد ICAO Code C، هواپیماهای تک‌راهرو مانند Airbus A320 و Boeing 737 حداکثر می‌توانند دهانه بالی برابر با ۳۶ متر داشته باشند تا در گیت‌ها و مسیرهای تاکسی استاندارد فرودگاه‌ها جای بگیرند. بال‌های جدید ایرباس از این حد فراتر می‌روند و در صورت ثابت بودن، امکان استفاده از بسیاری از فرودگاه‌های موجود را از بین می‌برند.

بیشتر بخوانید: نگاهی اجمالی به آینده هواپیماهای مسافربری ایرباس

02

از 02

فناوری بال تاشو؛ راه‌حلی برای حفظ سازگاری با فرودگاه‌ها

ایرباس برای حل این مشکل، نوک بال‌های هواپیما را به‌صورت تاشو طراحی کرده است. در زمان پرواز، بال‌ها به‌طور کامل باز می‌شوند تا بیشترین بازده آیرودینامیکی را فراهم کنند. اما پس از فرود و هنگام حرکت روی زمین، نوک بال‌ها تا می‌شود تا عرض کلی هواپیما دوباره در محدوده استاندارد قرار گیرد.

این فناوری تنها به نصب یک لولا یا موتور الکتریکی محدود نمی‌شود. مهندسان باید سازوکاری طراحی کنند که در عین استحکام بالا، وزن کمی داشته باشد و بر عملکرد آیرودینامیکی هواپیما نیز تأثیر منفی نگذارد. همچنین سیستم تا شدن باید در تمام شرایط پروازی کاملاً ایمن، قابل اطمینان و مقاوم در برابر بارهای سنگین واردشده به بال باشد.

به گفته ایرباس، طراحی این سازوکار یکی از پیچیده‌ترین بخش‌های پروژه محسوب می‌شود، زیرا هرگونه تغییر در ساختار بال می‌تواند رفتار آیرودینامیکی هواپیما را تحت تأثیر قرار دهد.

به‌جای انتظار برای تکمیل نسخه نهایی بال تاشو، ایرباس تصمیم گرفته است ابتدا نمونه‌ای با بال‌های ثابت اما دارای ویژگی‌های آیرودینامیکی مشابه را آزمایش کند. این روش امکان جمع‌آوری داده‌های پروازی را سریع‌تر فراهم می‌کند و ریسک توسعه فناوری را کاهش می‌دهد.

سو پارتریج، رئیس برنامه Wing of Tomorrow در ایرباس، اعلام کرد این شرکت بیش از پنج دهه است که مرزهای نوآوری در صنعت هوانوردی را جابه‌جا می‌کند. به گفته او، بال هواپیما یکی از مؤثرترین بخش‌ها برای افزایش بهره‌وری پرواز است و به همین دلیل، این پروژه نقش مهمی در توسعه نسل آینده هواپیماهای تک‌راهرو خواهد داشت. وی افزود مرحله جدید آزمایش‌های پروازی به مهندسان اجازه می‌دهد محدودیت‌های سنتی طراحی را بررسی کنند و مزایای استفاده از بال‌های بلندتر را در شرایط واقعی بسنجند.

بیشتر بخوانید: موتور هیدروژنی جدید ایرباس جایگزین توربین‌های جت می‌ شود

اگر نتایج این آزمایش‌ها مطابق انتظار باشد، فناوری بال‌های تاشو می‌تواند به یکی از مهم‌ترین نوآوری‌های صنعت هوانوردی در سال‌های آینده تبدیل شود. این فناوری بدون نیاز به بازسازی گسترده فرودگاه‌ها، امکان استفاده از بال‌های بزرگ‌تر را فراهم می‌کند و می‌تواند نقش مهمی در کاهش مصرف سوخت، کاهش هزینه‌های عملیاتی شرکت‌های هواپیمایی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ایفا کند. همچنین این پروژه مسیر توسعه نسل جدید هواپیماهای مسافربری ایرباس را هموار خواهد کرد و می‌تواند استاندارد تازه‌ای برای طراحی هواپیماهای تجاری آینده ایجاد کند.