فهرست مطالب
گوگل در پروژه‌ای با نام Suncatcher قصد دارد نخستین پردازنده‌های هوش مصنوعی خود را با موشک اسپیس ایکس برای آزمایش زیرساخت پردازشی به مدار زمین بفرستد.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، شرکت گوگل در جدیدترین اقدام خود برای توسعه زیرساخت‌های پردازشی، پروژه بلندپروازانه Project Suncatcher را کلید زده است. این طرح با هدف بررسی امکان استفاده از فضا به عنوان بستر پردازش‌های هوش مصنوعی گوگل طراحی شده و قرار است در نخستین گام، توانایی تراشه‌های پردازشگر گوگل را در برابر شرایط محیطی مدار زمین آزمایش کند.
ماهواره‌ای که برای این مأموریت در نظر گرفته شده و به پردازنده‌های تخصصی Tensor Processing Units گوگل مجهز است، در اول اکتبر سال جاری توسط موشک Falcon 9 متعلق به شرکت SpaceX به مدار نزدیک زمین پرتاب خواهد شد. هدف اصلی از این پرتاب، سنجش میزان تاب‌آوری سخت‌افزار در مواجهه با فشارهای فیزیکی ناشی از پرتاب موشک و همچنین مقابله با نوسانات شدید دمایی و تابش‌های پرانرژی فضایی است.
سنجش تاب‌آوری سخت‌افزار در فضا
گوگل بر این باور است که زیرساخت‌های فعلی مراکز داده در زمین محدودیت‌هایی دارند و فضا می‌تواند بستری جایگزین برای پردازش‌های حجیم باشد؛ دیدگاهی که پیش از این توسط برخی مدیران حوزه تکنولوژی مانند ایلان ماسک و جف بزوس نیز مطرح شده بود.
چالش‌های فنی در این مسیر بسیار جدی هستند. در حالی که آزمایش‌های اولیه روی زمین نشان داده است که تراشه‌های TPUs می‌توانند سطوح بالایی از فشار و تابش را تحمل کنند، مهندسان گوگل معتقدند که مدل‌سازی دقیق شرایط فضا در آزمایشگاه‌های زمینی امکان‌پذیر نیست.
محدودیت ۱۵ دقیقه‌ای فعالیت پردازشی
یکی از مهم‌ترین موانع فنی در این پروژه، مدیریت حرارت است. طبق اطلاعات منتشر شده، تراشه‌های به کار رفته در این ماهواره تنها می‌توانند حدود ۱۵ دقیقه به‌صورت مداوم فعالیت کنند و پس از آن نیازمند دوره‌ای برای خنک شدن هستند. برای رفع این چالش، گوگل قصد دارد عملکرد سیستم خنک‌کننده ویژه‌ای شامل لوله‌های حرارتی و رادیاتورهای خاص را در محیط مدار بررسی کند.
براساس گزارش ورج، تیم توسعه Project Suncatcher تأکید کرده است که این پرتاب تنها شروع یک نقشه راه طولانی‌مدت است. گوگل در حال برنامه‌ریزی برای پرتاب دو ماهواره دیگر در سال آینده است تا دانش فنی خود را برای ایجاد شبکه‌ای از ماهواره‌های پردازشی تکمیل کند. استراتژی کنونی گوگل مبتنی بر مهندسی روشمند است؛ به این معنا که با هر مأموریت، نقاط ضعف سخت‌افزاری شناسایی شده و در طراحی‌های آتی لحاظ می‌شوند. این شرکت امیدوار است با اثبات پایداری این سخت‌افزارها در مدار، راه را برای پردازش‌های مقیاس‌پذیر هوش مصنوعی در محیط فضا هموار کند. موفقیت این مأموریت می‌تواند تغییری بنیادین در نحوه میزبانی و پردازش داده‌های هوش مصنوعی در سطح جهانی ایجاد کند.
