فهرست مطالب
تیمی از دانشمندان چینی، آزمایشهای زمینی یک ماژول بادی و قابلتغییر شکل را برای ایستگاه فضایی انجام دادهاند.
به گزارش تکناک، این ماژول میتواند امکان تولید صنعتی در مقیاس بزرگ را در مدار فراهم کند. این ماژول نوآورانه به گونهای طراحی شده است که هنگام پرتاب به صورت فشرده جمع میشود و پس از رسیدن به مدار، باد و به سکویی بزرگ برای «کارخانه فضایی» تبدیل میشود. این فناوری میتواند جاهطلبیهای فضایی چین را بیش از پیش تقویت کند. در حالی که آمریکا با تأخیر در اجرای ماموریت قمری «آرتمیس» روبهرو است، چین با بهرهگیری از فناوریهای نوین تلاش دارد به رهبر جدید صنعت فضا در جهان تبدیل شود.
فناوری بادی، گامی بزرگ برای عبور از محدودیتهای پرتاب فضایی
یکی از چالشهای همیشگی ماموریتهای فضایی، محدودیت در ابعاد و وزن محمولههایی است که موشکها قادر به حمل آنها هستند. هزینه بالای پرتاب نیز این محدودیت را دوچندان میکند. اما ماژول بادی جدید چین میتواند این معضل را برطرف کند و راه را برای تولید صنعتی در مقیاس وسیع در مدار زمین بگشاید.
آکادمی علوم چین (CAS) روز دوشنبه در بیانیهای جزئیات این فناوری را منتشر کرد. به گفته دانشمندان این مرکز، تصاویر آزمایشی نشان میدهد که ماژول پس از باز شدن به ساختاری استوانهای با قطری بیش از دو متر تبدیل میشود.
تیم تحقیقاتی موفق شد در آزمایشهای زمینی، اتصال محکم و هوابندیشدهای میان اجزای سخت و بخشهای انعطافپذیر ماژول برقرار کند و فرایند باز شدن کنترلشده آن را در محیطی شبیهسازیشده از بیوزنی به طور موفقیتآمیز انجام دهد.
طبق گزارش CGTN، این فناوری امکان ایجاد محیطی پایدار برای تولیدات فوقدقیق و ساخت یک کارخانه فضایی در فضا را فراهم میکند. یانگ ییچیانگ، مدیر پروژه از موسسه مکانیک آکادمی علوم چین در گفتوگو با CGTN تأکید کرد: «این دستاورد، تولید در فضا را از مرحله ایده و آزمایش به واقعیت مهندسی نزدیک میکند. آینده بهرهبرداری از منابع فضایی، بسیار در دسترستر از گذشته خواهد بود.» پژوهشگران معتقد هستند که این ساختار گسترشپذیر، بستری ایدئال برای تولیدات فضایی است و میتواند مسیر تولید انبوه داروهای زیستی و توسعه نسل جدید مواد پیشرفته را هموار کند.
آغاز دوران کارخانههای فضایی با ماژول بادی چین
رقابت برای فتح مرز بعدی فضا تنها به چین محدود نیست. در ایالات متحده نیز چند شرکت وارد میدان شدهاند. استارتآپ آمریکایی «واردا اسپیس اینداستریز» مستقر در کالیفرنیا در سال ۲۰۲۳، نخستین ماهواره خود را به نام W-Series 1 به مدار فرستاد و آن را «نخستین کارخانه فضایی جهان» نامید. در همین حال، شرکت «آستروفورج» نیز بر این باور است که کارخانههای فضایی میتوانند پاسخی برای برخی از بزرگترین بحرانهای زیستمحیطی و منابعی بشر باشند. مت جیالیچ، مدیرعامل این شرکت در گفتوگو با Interesting Engineering در ماه می گفت: «ما برای ثروتمند شدن به سراغ استخراج منابع در فضا نرفتهایم؛ هدف ما نجات سیاره آبی است.»
او تاکید کرد که معدنکاوی در فضا میتواند وابستگی انسان را به استخراج منابع محدود زمینی کاهش دهد. وی تصریح کرد: «هدف نهایی ما از ساخت کارخانه فضایی ایجاد راهحلی بلندمدت است که بدون آسیب به تنها سیارهای که خانه ما است، نیازهای آینده را تامین کند.»
با وجود این، چین بیش از هر زمان دیگری در تلاش است تا جایگاه ایالات متحده را به عنوان قدرت نخست فضایی جهان تصاحب کند. تاخیر در پروژه فرودگر قمری استارشیپ شرکت اسپیسایکس (که ناشی از مشکلات در آزمایشهای سوختگیری مداری است) باعث شده است بسیاری از کارشناسان باور داشته باشند که چین زودتر از آمریکا، انسان را دوباره به سطح ماه خواهد رساند. اکنون، رقابت بر سر «کارخانه فضایی» نیز در حال شکلگیری است؛ میدانی تازه که میتواند تعیینکننده برتری فضایی قدرتهای بزرگ در دهه پیش رو باشد.
