تحلیلی جدید بر روی آثار آهنی کشفشده از گورستانهای لهستان، که در طول شش دهه در انبار نگهداری میشدند، حقیقتی شگفتانگیز را آشکار ساخت: این آثار از آهن نادری ساخته شدهاند که منشأ فرازمینی دارد.
به گزارش تکناک، این کشف، علاوه بر اینکه نوید تسلط بر فلزکاری در زمانهای بسیار زودتر از آنچه که پیشتر تصور میشد را میدهد، تأثیرات زیادی در درک ما از تاریخچه فلزکاری و استفاده از آهن دارد.
مطالعهای که به تازگی درمجلهJournal of Archaeological Science Reports منتشر شده است، به بررسی تحلیلهای انجامشده توسط گروهی از دانشمندان لهستانی و فرانسوی روی آثار کشفشده از گورستانهای Częstochowa-Raków و Częstochowa-Mirów پرداخته است.
این تحلیلها نشان دادند که از میان ۲۶ اثر آهنی کشفشده، سه دستبند، یک حلقه مچ پا و یک سنجاق، حاوی مقادیر بالایی از نیکل در آهن بودند، که این ویژگیها نشان میدهند که این آثار از آهن شهابسنگی ساخته شدهاند.
به رغم اینکه تعداد این قطعات شاید در نگاه اول منطقی به نظر برسد، اما طبق گفته دانشمندان، این آثار یکی از بزرگترین مجموعه آثارهای شهابسنگی کشفشده در یک منطقه باستانی در سراسر جهان به شمار میروند. فقط در مصر مجموعهای مشابه در آثار باستانی یافت شده است.
این کشف، بهویژه در زمینه تغییر ارزش فلز شهابسنگی در دورههای مختلف تاریخی، جلب توجه میکند.
در دوره عصر برنز، آهن شهابسنگی بهعنوان مادهای گرانبها و با ارزش نمادین شناخته میشد، اما با آغاز عصر آهن، ارزش این ماده کاهش یافت و به تدریج جایگاه آن در فلزکاری تغییر کرد.
شواهد نشان میدهد که در دورههای بعد، آهن شهابسنگی دیگر آن ارزش و جذابیت خاص خود را نداشت. این ماده بهطور تصادفی در گورها پیدا میشد، چه در گورهایی که مردهها را میسوزاندند و چه در گورهایی که مردهها دفن میکردند. این آهن در گورهای مردان، زنان و حتی کودکان یافت شده است، که نشان میدهد آهن شهابسنگی دیگر به یک آیین یا نقش اجتماعی خاص مرتبط نبوده است.
این کشف به ما نشان میدهد که مردم لوساتیان در لهستان، بین سالهای ۷۵۰ تا ۶۰۰ قبل از میلاد، مهارت زیادی در کار با فلزات داشتهاند. آنها احتمالاً از آهن شهابسنگی برای ساخت جواهرات آهنی با طرحهای خاص استفاده میکردند، پیش از اینکه فولادهای معروفی مثل فولاد ووتز و دمشقی به وجود بیایند. این موضوع باعث میشود که ما تاریخ ذوب آهن را بهتر بفهمیم.
این کشف همچنین بر اهمیت مطالعات باستانشناسی در بازنویسی تاریخ تأکید دارد و نشان میدهد که فلزکاری در لهستان هزار سال زودتر از آنچه که تصور میشد، به وجود آمده است. مطالعات و تحلیلهای جدید این امکان را فراهم میکنند که تاریخ فلزکاری در اروپا دوباره و با دقت بیشتری بررسی شود.
