فهرست مطالب
ویدیوی برخورد شدید یک ربات انساننما با مانع در تمرین المپیک رباتها در پکن پربازدید شد و ضعف این رباتها را در کنترل و تعادل نشان داد.
به گزارش سرویس رباتیک تکناک، این ربات هنگام دویدن با سرعت بالا نتوانست پیش از رسیدن به انتهای مسیر متوقف شود و با مانع ضربهگیر برخورد کرد. شدت ضربه، بدنه ربات را از ناحیه کمر به شدت خم کرد و همزمان جرقههایی نیز از محل برخورد دیده شد.
این حادثه در جریان آمادهسازی برای دومین دوره بازیهای جهانی رباتهای انساننما رخ داد، رقابتهایی که به «المپیک رباتها» شهرت یافتهاند و از ۲۲ اوت در پکن آغاز میشوند. در این دوره، حدود ۲۰۵۶ ربات از ۶۶۶ تیم و ۱۶ کشور در مجموعهای از مسابقات ورزشی و چالشهای مبتنی بر سناریو شرکت خواهند کرد.
بیشتر بخوانید: پکن میزبان بزرگترین رقابت جهانی رباتهای انساننما میشود
برخورد شدید در تمرین دوی سرعت
ویدیوی منتشرشده، یک ربات دوپا را نشان میدهد که با سرعت زیاد در یک پیست سرپوشیده حرکت میکند. ربات هنگام نزدیک شدن به انتهای مسیر، ظاهراً توان کاهش سرعت کافی را ندارد و مستقیما با مانع دارای پوشش محافظ برخورد میکند. هنوز مشخص نشده است که ربات حاضر در این تصاویر متعلق به کدام شرکت یا چه مدلی است.
شدت برخورد باعث شد بخش میانی بدنه ربات به شدت خم شود و دستگاه پس از تا شدن به سمت جلو روی پیست سقوط کند. همزمان با برخورد نیز جرقههایی از بدنه آن بیرون آمد. این تصاویر پس از انتشار در فضای آنلاین به سرعت دستبهدست شدند و طبق گزارشها بیش از ۱۳ میلیون بازدید به دست آوردند.
در توضیح همراه ویدیو ادعا شد که ربات با سرعتی حرکت میکرد که فرصت کافی برای ترمز نداشت و در نتیجه از ناحیه کمر آسیب جدی دید. این صحنه واکنشهای طنزآمیزی در شبکههای اجتماعی ایجاد کرد. برخی کاربران پرسیدند چرا سامانه کنترلی ربات مانع را تشخیص نداده است. گروهی دیگر احتمال دادند سامانه بینایی دستگاه نتوانسته باشد مانع آبیرنگ را از سطح زمین تشخیص دهد.
کارشناسان معتقد هستند چنین حوادثی یکی از اهداف اصلی مسابقات رباتیک را آشکار میکند. رقابتها، ماشینها را در شرایط سخت قرار میدهند و میتوانند ضعفهای سامانههای ادراک محیط، برنامهریزی حرکت، تعادل و کنترل را مشخص کنند. برای توسعهدهندگان نیز سقوط یا برخورد میتواند اطلاعات ارزشمندی فراهم کند تا پیش از استفاده از رباتها در محیطهای واقعی، عملکرد آنها اصلاح شود.
بیشتر بخوانید: ۱۰۰۰ ربات چینی وارد محیطهای کاری واقعی می شوند + ویدیو
گسترش مسابقات و افزایش تعداد رباتها
دومین دوره بازیهای جهانی رباتهای انساننما نسبت به دوره نخست بزرگتر شده است. برنامه امسال المپیک رباتها ۳۰ رویداد رقابتی و ۲۱ رویداد مبتنی بر سناریو را شامل میشود، در حالی که نخستین دوره این بازیها ۲۶ رویداد و ۴۸۷ مسابقه داشت.
بر اساس گزارش China Daily، تعداد تیمهای حاضر در این دوره ۱۳۸ درصد افزایش یافته و تعداد رباتهای شرکتکننده نیز چهار برابر شده است. آمریکا، آلمان و ژاپن از جمله کشورهایی هستند که تیمهایی را به پکن اعزام خواهند کرد. برزیل نیز با یک تیم پنجنفره متشکل از قهرمانان جام جهانی رباتها در رقابتها حضور خواهد داشت.
چین بیشترین تعداد شرکتکننده را در این مسابقات دارد. در مجموع ۱۵۷ شرکت، ۶۴۱ تیم و ۱۹۷۵ ربات از چین در این رویداد شرکت میکنند. تیمهایی از ۲۷ دانشگاه چین نیز حاضر خواهند بود و شرکتکنندگان چینی از ۳۰ استان، منطقه خودمختار، شهرداری و منطقه ویژه اداری این کشور میآیند.
بخش مسابقات مبتنی بر سناریو نیز گسترش پیدا کرده است. تعداد محیطهای آزمایشی این بخش از شش دسته به ۹ دسته افزایش یافته است و رباتها در شرایطی شبیه خانه، هتل، تأسیسات صنعتی، عملیات امداد و نجات، لجستیک، کتابخانه، فروشگاه، خدمات اداری و ایستگاه شارژ خودرو آزمایش خواهند شد.
بیشتر بخوانید: رباتهای انساننما تنیس را با سبک نادال، فدرر و جوکوویچ یاد گرفتند
آزمون مهارت و عملکرد خودکار در المپیک رباتها
برگزارکنندگان امسال دو چالش تازه را برای سنجش تواناییهای عملی رباتها اضافه کردهاند. «چالش دست ماهر» کارهایی مانند مونتاژ ابزار، وزن کردن پودر، چیدن بلوکها، کوبیدن میخ، باز کردن بطری، خارج کردن وسایل از بستهبندی، جابهجایی اشیا با موچین و اتصال کابلها را شامل میشود.
هدف این بخش، ارزیابی توانایی رباتها در بینایی، برنامهریزی حرکت، کنترل نیرو و اجرای دقیق وظایف است.
«چالش پنجگانه یکپارچه» نیز چند توانایی را در یک مسابقه ترکیب میکند. رباتها باید مهارت در دستکاری اشیا، انتقال پایدار آنها و بلند کردن بارهای سنگین را در کنار یک مسابقه دوی ۱۰۰ متر نشان دهند.
قوانین مسابقات سرعت نیز سختگیرانهتر شده است. محدودیت زمانی دوی ۱۰۰ متر به یک دقیقه، دوی ۴۰۰ متر به پنج دقیقه و دوی ۱۵۰۰ متر به ۱۵ دقیقه کاهش یافته است. بیشتر مسابقات پیست و رویدادهای رقابتی باید به صورت خودکار انجام شوند و فقط در موارد محدودی امکان مداخله مستقیم وجود دارد.
عملکرد خودکار در رقابتهای مبتنی بر سناریو نیز امتیاز بیشتری دریافت میکند. اجرای کاملا خودکار ضریب امتیاز ۱.۰ دارد، در حالی که تلاشهایی که با کنترل از راه دور انجام میشوند، حداکثر ضریب ۰.۵ خواهند داشت. این شیوه امتیازدهی، تیمها را به توسعه رباتهایی تشویق میکند که بتوانند بدون هدایت مداوم انسان، محیط را تشخیص دهند، تصمیم بگیرند و وظایف خود را مستقل و دقیق اجرا کنند.
حادثه برخورد ربات با مانع در جریان تمرین، نمونهای از همان محدودیتهایی است که این رقابتها برای آشکار کردن آنها طراحی شدهاند. فشار مسابقه میتواند نقصهایی را نشان دهد که در آزمایشهای کنترلشده کمتر دیده میشوند و این دادهها میتوانند به توسعه نسلهای پایدارتر، دقیقتر و ایمنتر رباتهای انساننما کمک کنند.
