فهرست مطالب
یک آسیبپذیری بحرانی و ۱۰ ساله در NGINX به مهاجمان اجازه میدهد بدون احراز هویت، کدهای مخرب را روی سرورهای مجهز به HTTP/2 اجرا کنند.
به گزارش سرویس امنیت سایبری تکناک، شرکت F5، توسعهدهنده وبسرور NGINX، از شناسایی و اصلاح پنج آسیبپذیری امنیتی بحرانی در این نرمافزار خبر داده است. مهمترین آسیبپذیری با شناسه CVE-2026-123007 و نام nginx2root شناخته میشود و از سال ۲۰۱۵ در کد متنباز NGINX وجود داشته است. این نقص امنیتی به مهاجمان اجازه میدهد در شرایط مشخص، بدون داشتن حساب کاربری یا دسترسی اولیه به سرور، کدهای دلخواه خود را از راه دور اجرا کنند.
وبسایت The Hacker News در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ گزارش داد که این آسیبپذیری از نسخه 1.9.5 نرمافزار NGINX وجود داشته است. این نسخه در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر شد و نقص امنیتی مذکور برای بیش از یک دهه شناسایی نشده بود. شرکت F5 اکنون نسخههای 1.31.9 و 1.30.7 را برای برطرف کردن این مشکل منتشر کرده است.
بهرهبرداری از این آسیبپذیری به فعال بودن پروتکل HTTP/2 روی سرور نیاز دارد. HTTP/2 یکی از پروتکلهای پرکاربرد وب است که برای افزایش سرعت انتقال اطلاعات و بهبود ارتباط میان مرورگرها و سرورها طراحی شده است. وجود این پروتکل در بسیاری از زیرساختهای اینترنتی، اهمیت آسیبپذیری جدید را افزایش میدهد.
شرکت F5 اعلام کرده است که اجرای کد از طریق این نقص امنیتی زمانی امکانپذیر است که قابلیت حفاظتی ASLR غیرفعال باشد یا مهاجم بتواند آن را دور بزند. این قابلیت با تغییر تصادفی محل قرارگیری دادهها و بخشهای اجرایی برنامه در حافظه، سوءاستفاده از آسیبپذیریهای حافظه را دشوارتر میکند.
پژوهشگران شرکت امنیت سایبری Wiz در آزمایشهای خود توانستهاند ASLR را دور بزنند و از آسیبپذیری برای اجرای کد استفاده کنند. پژوهشگران شرکت Xint نیز اعلام کردهاند که تنها با دسترسی شبکهای به یک درگاه فعال HTTP/2 موفق به اجرای کد روی سرور شدهاند.
کدهای اجراشده از طریق این آسیبپذیری در ابتدا سطح دسترسی فرایندهای کاری NGINX را دارند. بنابراین، اجرای کد لزوماً به معنای دستیابی مستقیم به کنترل کامل سیستمعامل نیست. مهاجمان برای دریافت دسترسی root باید از آسیبپذیری دیگری برای افزایش سطح دسترسی استفاده کنند.
پژوهشگران Xint در آزمایشهای خود توانستند با بهرهبرداری از یک نقص امنیتی جداگانه در بخش SCTP هسته لینوکس، دسترسی root را به دست آورند. این حمله حتی زمانی موفق بود که NGINX در محیط ایزوله Docker اجرا میشد. این آزمایش نشان داد که اجرای نرمافزار در کانتینر بهتنهایی نمیتواند در برابر ترکیب چنین آسیبپذیریهایی محافظت کامل ایجاد کند.
با وجود شدت بالای این مشکل، شرکت F5 و پژوهشگران Wiz و Rapid7 تا زمان انتشار گزارش هیچ مورد تأییدشدهای از بهرهبرداری واقعی مهاجمان را اعلام نکرده بودند. آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت آمریکا، CISA، نیز این آسیبپذیری را تا ۱۸ نوامبر در فهرست آسیبپذیریهای شناختهشده و مورد سوءاستفاده ثبت نکرده بود.
کد اثبات مفهوم این حمله در GitHub منتشر شده است. البته توضیحات همراه آن نشان میدهد که نسخه منتشرشده تنها برای نمایش حمله علیه یک کانتینر Docker تازهراهاندازیشده روی همان دستگاه مناسب است.
شناسایی چهار آسیبپذیری امنیتی دیگر در NGINX

شرکت F5 همزمان با اصلاح آسیبپذیری nginx2root، چهار نقص امنیتی بحرانی دیگر را نیز در NGINX برطرف کرده است. این شرکت اعلام کرده است که هر پنج آسیبپذیری در شرایط مشخص میتوانند به اجرای کد منجر شوند.
تمامی این آسیبپذیریها در نسخه چهارم سیستم امتیازدهی CVSS امتیاز ۹.۲ از ۱۰ را دریافت کردهاند. این امتیاز نشاندهنده شدت بحرانی مشکلات امنیتی شناساییشده است.
بااینحال، بهرهبرداری از هر نقص به تنظیمات و قابلیتهای فعال روی سرور بستگی دارد. برخی آسیبپذیریها تنها سرورهای مجهز به HTTP/2 را تهدید میکنند و برخی دیگر به پیکربندیهای خاص پراکسی، HTTP/3 یا سرویس ایمیل وابسته هستند.
| شناسه آسیبپذیری | شرایط لازم برای بهرهبرداری |
| CVE-2026-123007 | فعال بودن پروتکل HTTP/2 روی سرور |
| CVE-2026-123633 | فعال بودن HTTP/2، انتقال درخواستها به سرور پشتیبان و نزدیک شدن فرایند کاری به محدودیت worker_connections |
| CVE-2026-123634 | ساخت نام سرور پراکسی با متغیرها و استفاده از درخواست فرعی SSI یا mirror برای همان نام |
| CVE-2026-121810 | فعال بودن پروتکل HTTP/3 |
| CVE-2026-113425 | استفاده از NGINX بهعنوان پراکسی ایمیل |
طبق اطلاعیههای امنیتی NGINX، تمامی نسخههای متنباز این نرمافزار از 1.9.5 تا 1.31.8 در برابر آسیبپذیری اصلی آسیبپذیر هستند. این فهرست نسخه 1.31.8 منتشرشده در ۲۱ اکتبر و نسخههای امنیتی 1.31.7 و 1.30.6 منتشرشده در ۱۴ اکتبر را نیز شامل میشود.
نسخه تجاری NGINX Plus نیز تحت تأثیر این مشکل قرار گرفته است. نسخههای 37.x پیش از دریافت اصلاحیههای مربوط و شاخههای R34 تا R36 از جمله نسخههای آسیبپذیر هستند.
مدیران سیستم میتوانند با بررسی فایلهای پیکربندی NGINX از فعال بودن HTTP/2 مطلع شوند. وجود گزینه http2 در دستور listen یا تنظیم http2 on نشان میدهد که سرور از این پروتکل استفاده میکند.
روش دیگر، بررسی ارتباط سرور با استفاده از ابزار OpenSSL و گزینه -alpn h2 است. نمایش عبارت ALPN protocol: h2 در خروجی نشان میدهد که سرور اتصال HTTP/2 را میپذیرد.
در زیرساختهایی که از شبکه توزیع محتوا یا CDN استفاده میکنند، بررسی باید مستقیماً روی سرور اصلی انجام شود. اگر سرور اصلی تنها ارتباطات HTTP/1.1 را بپذیرد، مهاجمان نمیتوانند آسیبپذیری وابسته به HTTP/2 را از این مسیر هدف قرار دهند.
نسخههای اصلاحشده و راهکارهای مقابله با حملات
شرکت F5 برای مقابله با آسیبپذیریهای جدید، چندین بهروزرسانی امنیتی منتشر کرده است. مدیران سرورها باید نسخه نصبشده NGINX را بررسی کنند و متناسب با شاخه نرمافزاری خود، اصلاحیه مناسب را دریافت کنند.
نسخههای اصلاحشده برای آسیبپذیری CVE-2026-123007 عبارتاند از:
| محصول و نسخه آسیبپذیر | نسخه اصلاحشده |
| NGINX متنباز، نسخههای 1.31.0 تا 1.31.8 | 1.31.9 |
| NGINX متنباز، نسخههای 1.9.5 تا 1.30.6 | 1.30.7 |
| NGINX Plus نسخههای 37.1.0 تا 37.2.0.1 | 37.3.0.1 |
| NGINX Plus نسخههای 37.0.0 تا 37.0.7.1 | 37.0.8.1 |
| NGINX Plus نسخههای R34 تا R36 | اصلاحیهای اعلام نشده است |
نسخههای متنباز 1.31.9 و 1.30.7 هر پنج آسیبپذیری را برطرف میکنند. در نسخه تجاری NGINX Plus، بهروزرسانیهای 37.3.0.1 و 37.0.8.1 چهار نقص امنیتی را اصلاح کردهاند. اصلاحیه آسیبپذیری CVE-2026-123633 پیشتر در نسخههای 37.2.0.1 و 37.0.7.1 ارائه شده بود.
یکی از نکات مهم در فرایند بهروزرسانی، راهاندازی مجدد کامل NGINX پس از نصب اصلاحیه است. بارگذاری مجدد تنظیمات بهتنهایی کافی نیست، زیرا ممکن است فایل اجرایی قدیمی همچنان فعال بماند و ارتباطات موجود از فرایندهای کاری آسیبپذیر استفاده کنند.
مدیران سیستم میتوانند از روش ارتقای فایل اجرایی بدون توقف سرویس نیز استفاده کنند. این روش امکان جایگزینی نسخه قدیمی با نسخه اصلاحشده را بدون قطع کامل سرویس فراهم میکند.
تصاویر رسمی Docker برای نسخههای 1.31.9 و 1.30.7، از جمله نسخههای مبتنی بر Alpine، در زمان انتشار گزارش در دسترس قرار گرفته بودند.
بااینحال، توزیعهای لینوکسی اوبونتو و دبیان تا ۱۸ نوامبر هنوز بستههای اصلاحشده را منتشر نکرده بودند. اوبونتو نسخههای 16.04 تا 26.10 و دبیان شاخههای bookworm، trixie، forky و sid را آسیبپذیر اعلام کرده بودند.
مدیران سیستم باید توجه داشته باشند که برخی توزیعهای لینوکسی اصلاحیههای امنیتی را بدون تغییر شماره نسخه اصلی نرمافزار ارائه میکنند. بنابراین، بررسی خروجی دستور nginx -v بهتنهایی برای تشخیص وضعیت امنیتی کافی نیست و باید نسخه کامل بسته با اطلاعیه امنیتی توزیع مقایسه شود.
مرکز واکنش به رخدادهای رایانهای لوکزامبورگ، CIRCL، غیرفعال کردن موقت HTTP/2 را تا زمان نصب اصلاحیه توصیه کرده است. این اقدام مسیر بهرهبرداری از دو آسیبپذیری CVE-2026-123007 و CVE-2026-123633 را مسدود میکند.
در نسخههای 1.25.1 و جدیدتر، مدیران میتوانند دستور http2 off; را در بخشهای مربوط به server قرار دهند و گزینه HTTP/2 را از دستورهای listen حذف کنند.
در نسخههای قدیمیتر، از 1.9.5 تا 1.25.0، حذف گزینه http2 از دستور listen ضروری است. برای نمونه، دستور listen 443 ssl http2; باید به listen 443 ssl; تغییر کند.
پس از اعمال تغییرات، مدیران باید سرویس را در صورت نیاز راهاندازی مجدد کنند و با OpenSSL از غیرفعال شدن HTTP/2 مطمئن شوند.
غیرفعال کردن HTTP/3 نیز میتواند مسیر بهرهبرداری از آسیبپذیری CVE-2026-121810 را مسدود کند. برای نقص مربوط به پراکسی ایمیل نیز محدود کردن دسترسی به شبکههای مورد اعتماد پیشنهاد شده است.
شرکت F5 برای آسیبپذیری CVE-2026-123634 توصیه کرده است که مدیران از دستورهای SSI و mirror و ساخت نام سرور پراکسی با متغیرها خودداری کنند.
مرکز CIRCL همچنین توصیه کرده است که در سیستمهایی که از پروتکل SCTP استفاده نمیکنند، بارگذاری ماژول مربوط به آن در هسته لینوکس مسدود شود. این اقدام میتواند خطر سوءاستفاده از آسیبپذیری جداگانه افزایش سطح دسترسی را کاهش دهد.
بیشتر بخوانید: آسیبپذیری قدیمی ویندوز اطلاعات بیش از یک میلیون کارت بانکی را افشا کرد
نشانههای احتمالی حمله و محدودیتهای بهرهبرداری
شناسایی حملات احتمالی مبتنی بر این آسیبپذیریها به بررسی دقیق فعالیت فرایندهای NGINX نیاز دارد. مرکز CIRCL چندین نشانه را برای تشخیص رفتارهای مشکوک معرفی کرده است.
اجرای برنامههای غیرمنتظره توسط فرایندهای کاری NGINX، توقف غیرعادی این فرایندها و ایجاد فایلهای گزارش خرابی حافظه از جمله مواردی هستند که مدیران باید بررسی کنند.
ارتباطات طولانیمدت HTTP/2 با حجم بالای داده ورودی و تعداد اندک درخواستهای ثبتشده نیز میتوانند نشانه فعالیت غیرعادی باشند. ارتباطات خروجی ناشناخته و درخواستهای غیرمعمول DNS از دیگر موارد قابل بررسی هستند.
البته هیچیک از این نشانهها بهتنهایی وقوع حمله را اثبات نمیکند. همچنین نبود درخواست مشکوک در گزارشهای دسترسی NGINX به معنای ایمن بودن سرور نیست، زیرا فریمهای کنترلی HTTP/2 معمولاً بهعنوان درخواست عادی ثبت نمیشوند.
بیشتر بخوانید: BubbleLoader از برنامههای محبوب ویندوز برای انتشار بدافزار استفاده میکند
شرکت Rapid7 در تحلیل فنی خود اعلام کرده است که روش بهرهبرداری توسعهیافته توسط پژوهشگران این شرکت به انتقال حدود ۱۲۸ گیگابایت داده از طریق HTTP/2 نیاز دارد.
اجرای موفق این حمله در آزمایش Rapid7 حدود دو دقیقه و نیم طول کشیده است. در ارتباطاتی با سرعت کمتر از حدود ۳۰۰ مگابیتبرثانیه، انتقال اطلاعات ممکن است از محدودیت پیشفرض یکساعته اتصال NGINX فراتر برود و حمله شکست بخورد.
روش Rapid7 همچنین به یک تابع کپی حافظه در کتابخانه glibc وابسته است. این تابع روی پردازندههای x86-64 مجهز به قابلیتهای avx512f و avx512vl انتخاب میشود.
پژوهشگران Wiz نیز آزمایشهای خود را روی نسخههای رسمی 1.31.7 و 1.31.8 انجام دادهاند. این آزمایشها روی سیستمهای ۶۴ بیتی و با استفاده از ارتباطات رمزنگاریشده HTTP/2 بر بستر TLS انجام شدهاند.
این محدودیتهای فنی نشان میدهند که بهرهبرداری موفق از آسیبپذیری به شرایط مشخصی وابسته است. بااینحال، انتشار عمومی کد اثبات مفهوم و شدت بحرانی بودن نقصهای شناساییشده، ضرورت بررسی فوری پیکربندی سرورها و نصب اصلاحیههای امنیتی را افزایش داده است.
بیشتر بخوانید: رمزهای عبور ضعیف همچنان امنیت کاربران را تهدید می کنند















