جام جهانی بی‌سروصدا در حال جا انداختن عینک‌های هوشمند در ورزش است

استفاده از دوربین‌های پوشیدنی و عینک‌های هوشمند در ورزش، به‌ویژه در پوشش و داوری مسابقات، می‌تواند با ارائه زاویه دید اول‌شخص و داده‌های دقیق‌تر، به بهبود پخش تلویزیونی و حتی تصمیم‌گیری‌های داوری کمک کند.

به‌گزارش سرویس عینک‌های هوشمند تک‌ناک، اگر پشت کوه زندگی نمی‌کنید، پس احتمالا از برگزاری جام جهانی آگاه هستید. مانند همیشه، این رویداد یک رقابت ورزشی نیست، بلکه یک نمایش رسانه‌ای جهانی است؛ نه فقط به دلیل محبوبیت فراگیر فوتبال، بلکه به این دلیل که امسال یک تغییر محسوس در تجربه بصری مخاطبان ایجاد شده است و این تغییر ارتباطی به توقف‌های آبرسانی اجباری ندارد، بلکه به تحول در زاویه دید مربوط می‌شود.

در دوره جاری رقابت‌ها، برای مخاطبانی که امکان حضور فیزیکی در استادیوم را ندارند، قابلیتی جدید به پوشش تصویری اضافه شده است: Ref Cam یا دوربین داور. این سیستم شامل دوربینی است که روی تجهیزات داور نصب شده و امکان ارائه نمای اول‌شخص از جریان بازی را فراهم می‌کند.

بیشتر بخوانید: نسل جدید عینک‌های هوشمند متا در راه است

این رویکرد، در مقایسه با استانداردهای معمول پخش در ورزش‌های حرفه‌ای مانند فوتبال آمریکایی، هاکی و بسکتبال، یک تغییر قابل توجه در زبان بصری محسوب می‌شود. از نظر فنی، این سیستم مبتنی بر یک ساختار شبیه به دستگاه‌های پوشیدنی روی سر است؛ هدستی که دوربین روی آن تعبیه شده و به داور متصل است.

خروجی این فناوری، انتقال تقریبا بلادرنگ تصاویر از زاویه دید داور به پلتفرم‌های پخش تلویزیونی است. در جریان مسابقات، تاخیر میان وقوع صحنه در زمین و نمایش بازپخش بسیار ناچیز است. این تجربه، از منظر مصرف‌کننده رسانه، جذاب و قابل توجه است و ظرفیت توسعه در سایر رشته‌های ورزشی را نیز دارد. در همین زمینه، ساختار در حال رشد «عینک‌های هوشمند در ورزش» به‌عنوان گزینه‌ای بالقوه و حتی پیشرفته‌تر از تجهیزات فعلی مطرح می‌شود.

ویژگی‌های عینک‌های هوشمند در مسابقات ورزشی

هرچند به‌کارگیری عینک‌های هوشمند در محیط‌های ورزشی می‌تواند با چالش‌های نظارتی و اخلاقی همراه باشد (نمونه آن در برخی لیگ‌های بزرگ کریکت در هند مشاهده شده) اما از منظر سیستم‌های داوری این فناوری می‌تواند مزیت‌های عملیاتی قابل توجهی ایجاد کند.

علاوه بر فراهم‌سازی زاویه دید اول‌شخص مشابه دوربین‌های نصب‌شده روی سر داور، این ابزارها ظرفیت استفاده به‌عنوان یک لایه کمکی برای بازبینی صحنه سر زمین را نیز دارند. با وجود تراکم بالای زیرساخت‌های تصویربرداری در بسیاری از لیگ‌های حرفه‌ای، در ورزش‌هایی مانند NFL که درگیری‌های فیزیکی و تجمع بازیکنان مانع دید مستقیم می‌شود، افزودن یک زاویه دید مستقل می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های میلی‌متری اثرگذار باشد.

عینک‌های هوشمند در ورزش

برای مطالعه بیشتر: عینک‌های هوشمند به نقطه تحول نزدیک می‌ شوند

از منظر فناوری، محدودیت جدی در این حوزه وجود ندارد. سیستم‌های تصویربرداری فیفا مبتنی بر دوربین‌های اختصاصی داوری هستند، اما کیفیت خروجی با کمک همکاری با لنوو و بهره‌گیری از الگوریتم‌های تثبیت لحظه‌ای بهبود یافته است.

طبق اعلام طرفین، این همکاری توانسته میزان محوشدگی و لرزش را تا حدود ۵۰ درصد کاهش دهد. اگرچه مشخصات دقیق رزولوشن این سیستم‌ها اعلام نشده، اما مقایسه با نسل جدید عینک‌های هوشمند مانند Ray-Ban Meta AI نشان می‌دهد که امکان دستیابی به خروجی‌های با وضوح بالاتر نیز وجود دارد. این پلتفرم‌ها اکنون تا کیفیت 3K ضبط می‌کنند و از نظر ثبیت‌کننده اپتیکال توانایی ثبت تصویر پایدار در سناریوهای صحنه‌های پرتحرک مانند اسنوبورد را دارند.

از منظر ارگونومی، داده‌های تجربی نشان می‌دهد بسیاری از مدل‌های فعلی عینک‌های هوشمند از نظر راحتی در استفاده و پایداری در حین حرکت عملکرد مناسبی دارند. مدل‌های Oakley Meta AI نمونه‌ای از طراحی بهینه‌شده هستند که با وجود بحث‌های پیرامون برند متا، از نظر فیت و ثبات در شرایط دینامیک عملکرد قابل قبولی ارائه می‌دهند. علاوه بر این، کاهش حجم و غیرتهاجمی‌تر شدن طراحی نسبت به تجهیزات سنتی، می‌تواند پذیرش آن را در میان داوران افزایش دهد.

عینک‌های هوشمند در ورزش

خبر پیشنهادی: عینک‌های هوشمند هواوی با تراشه‌ اختصاصی و طراحی سبک‌وزن معرفی شدند

با ارتقای هم‌زمان در وضوح تصویر و فرآیند تثبیت تصویر، کاربرد داده‌های تصویری حاصل از عینک‌های هوشمند می‌تواند از پخش فراتر برود. مطابق گزارش Wired، برخی لیگ‌های فوتبال در حال استفاده آزمایشی از این داده‌ها برای بازبینی داوری پس از مسابقه هستند؛ فرآیندی که هدف آن تحلیل عملکرد داوران پس از بازی است. هرچند این هنوز وارد حوزه تصمیم‌گیری نشده است.

در مجموع، حوزه ورزش یکی از معدود سناریوهایی است که در آن عینک‌های هوشمند می‌توانند نه‌تنها از نظر عملیاتی قابل قبول باشند، بلکه ارزش افزوده واقعی ایجاد کنند؛ در حالی که در بسیاری از کاربردهای دیگر، پذیرش اجتماعی و نهادی این فناوری همچنان محدود یا مناقشه‌برانگیز باقی مانده است.

مانی

مانی

We Trust in God

خبر بعدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *