دسترسی غیرمجاز به دادههای شخصی علاوهبر تهدید حریم خصوصی، ممکن است خطرهای امنیتی جدی برای اطلاعات حساس شما ایجاد کند.
به گزارش تکناک، با گسترش روزافزون کاربردهای هوش مصنوعی در زندگی روزمره، از تلفنهای هوشمند و اپلیکیشنها گرفته تا مرورگرهای اینترنتی و خدمات آنلاین، نگرانیهای فزایندهای درباره حریم خصوصی و امنیت کاربران مطرح شده است. درحالحاضر، بسیاری از شرکتهای فناوری در حال ارائه ابزارهای هوش مصنوعی هستند که برای عملکرد خود خواهان دسترسی گسترده به دادههای شخصی کاربران شدهاند. این روند با وجود ظاهر کاربرپسند و کاربردهای نوین، موجب بروز نگرانیهای جدی در میان کارشناسان حوزه فناوری و حریم خصوصی شده است.
برای نمونه، مرورگر جدید شرکت پرپلکسیتی با نام Comet که به موتور جستوجوی مبتنیبر هوش مصنوعی مجهز است، از کاربران خود دسترسیهایی گسترده به حساب گوگل را درخواست میکند. این مجوزها شامل امکان مدیریت و ارسال ایمیل، مشاهده و ویرایش رویدادهای تقویم، دریافت مخاطبان و حتی کپیبرداری از فهرست کارکنان شرکت کاربر است. این درحالی است که شرکت سازنده ادعا میکند که دادهها بهصورت محلی روی دستگاه ذخیره میشود؛ اما کاربر همچنان مجوز استفاده از اطلاعات شخصی خود را به شرکت اعطا کرده است.
تککرانچ مینویسد که این موضوع فقط به پرپلکسیتی محدود نیست. بسیاری از اپلیکیشنهای دیگر نیز به بهانه صرفهجویی در زمان، درخواست دسترسی به مکالمات زنده، تقویم، عکسها و سایر اطلاعات حساس کاربر را مطرح میکنند. شرکت متا نیز در نسخههای آزمایشی محصولات هوش مصنوعی خود، امکان دسترسی به تصاویر ذخیرهشده در گوشی کاربران پیشاز بارگذاری را بررسی کرده است.
در همین راستا، مردیت ویتاکر (Meredith Whittaker)، رئیس شرکت پیامرسان سیگنال، استفاده از دستیارهای هوشمند را به «قراردادن مغز در شیشه» تشبیه کرده است. وی هشدار داده است که بسیاری از این دستیارها برای انجام کارهایی ساده مانند رزرو میز در رستوران یا خرید بلیت، به دسترسی به مرورگر، رمزهای عبور، اطلاعات بانکی، تقویم و مخاطبان نیاز دارند. این سطح از دسترسی کاربر را در معرض خطرهای جدی قرار میدهد.
کارشناسان تأکید میکنند که واگذاری این حجم از دادههای شخصی به ابزارهای هوش مصنوعی، معادل اعطای دائمی و بازگشتناپذیر کنترل بر اطلاعات حساس مانند ایمیلها و پیامها و سوابق چندساله تقویم کاربران است. افزونبر این، عملکرد برخی از این سامانهها هنوز از دقت کافی برخوردار نیست و در نمونههای متعددی اطلاعات نادرست تولید میکنند. در چنین شرایطی، شرکتها ممکن است به محتوای خصوصی کاربران دسترسی یابند تا مشکلات فنی را تحلیل کنند.
تحلیلگران حوزه فناوری تأکید میکنند که انجام ارزیابی ساده هزینه-فایده نشان میدهد که مزایای استفاده از این ابزارها نمیتواند توجیهگر خطرهای ناشی از افشای دادههای شخصی باشد. آنان هشدار میدهند هر اپلیکیشنی که دسترسیهایی فراتر از نیازهای منطقی خود درخواست میکند، باید همانقدر مشکوک تلقی شود که اپلیکیشن چراغقوه که موقعیت مکانی دقیق کاربر را میخواهد. در پایان، باید بگوییم که کاربران باید پیشاز استفاده از هر ابزار هوش مصنوعی، بهدقت مجوزهای درخواستی را بررسی و با دیدی انتقادی تصمیمگیری کنند.
