فهرست مطالب
پژوهشگران روشی را توسعه دادهاند که با استفاده از سیگنالهای روترهای معمولی وایفای، افراد را با دقتی نزدیک به ۱۰۰ درصد شناسایی میکند.
به گزارش سرویس امنیت سایبری تکناک، این فناوری بدون دوربین، تجهیزات نظارتی ویژه یا حتی همراه داشتن گوشی هوشمند از سوی فرد کار میکند و میتواند شبکههای بیسیم روزمره را به ابزارهایی برای نظارت نامرئی تبدیل کند.
این روش با بررسی نحوه انتشار امواج رادیویی در محیط، حضور افراد و ویژگیهای محیط اطراف آنها را تشخیص میدهد. پژوهشگران میگویند که فعال بودن دستگاههای وایفای متعلق به دیگران در محیط برای اجرای این روش کافی است. بنابراین، حتی خاموش کردن گوشی یا دستگاههای شخصی نیز لزوماً مانع شناسایی فرد نمیشود.
پروفسور Thorsten Strufe از مؤسسه امنیت اطلاعات و قابلیت اطمینان KASTEL در مؤسسه فناوری کارلسروهه، KIT، میگوید که پژوهشگران با مشاهده نحوه انتشار امواج رادیویی میتوانند تصویری از محیط اطراف و افراد حاضر در آن ایجاد کنند. به گفته او، این روش عملکردی مشابه دوربین دارد، اما بهجای امواج نور از امواج رادیویی برای شناسایی استفاده میکند.
بیشتر بخوانید: ابداع فناوری جدید برای ردیابی افراد با وایفای
01
از 02تبدیل روترهای وایفای به ابزار نظارتی و شناسایی افراد
پژوهشگران این قابلیت را یک خطر بالقوه جدی برای حریم خصوصی میدانند. شبکههای وایفای اکنون در خانهها، ادارهها، رستورانها، کافهها و بسیاری از فضاهای عمومی وجود دارند و همین گستردگی میتواند امکان استفاده وسیع از چنین فناوریهایی را فراهم کند.
Julian Todt از KASTEL هشدار میدهد که این فناوری هر روتر را به یک ابزار بالقوه برای نظارت تبدیل میکند. برای مثال، فردی که بهطور مرتب از کنار یک کافه مجهز به شبکه وایفای عبور میکند، ممکن است بدون اطلاع خود شناسایی شود. مقامهای دولتی یا شرکتها نیز میتوانند در آینده همان فرد را دوباره تشخیص دهند.
Felix Morsbach میگوید که سازمانهای اطلاعاتی یا مجرمان سایبری در حال حاضر روشهای سادهتری برای نظارت بر افراد دارند. دسترسی به سامانههای دوربین مداربسته یا زنگهای درِ ویدیویی متصل به اینترنت نمونههایی از این روشها هستند. با این حال، شبکههای بیسیم یک تفاوت مهم دارند.

شبکههای وایفای برخلاف دوربینهای امنیتی قابل مشاهده نیستند و معمولاً سوءظن افراد را برنمیانگیزند. کاربران هنگام ورود به یک محیط مجهز به وایفای نشانهای نمیبینند که به آنها هشدار دهد امواج رادیویی موجود در آن محیط ممکن است برای تشخیص هویت آنها استفاده شود. پژوهشگران معتقد هستند همین ویژگی میتواند شبکههای بیسیم فراگیر را به زیرساختی تقریباً جامع برای نظارت تبدیل کند.
روشهای قبلی برای شناسایی افراد با استفاده از سیگنالهای بیسیم معمولاً به تجهیزات تخصصی یا اندازهگیریهای پیچیده نیاز داشتند. برخی از این روشها از حسگرهای LiDAR استفاده میکنند که با ارسال نور و تحلیل سیگنال بازتابشده، فاصله اجسام را اندازهگیری مینمایند.
روشهای دیگر مبتنی بر وایفای برای شناسایی افراد نیز از اطلاعات وضعیت کانال یا CSI استفاده میکنند. این اطلاعات تغییرات سیگنال رادیویی را هنگام حرکت در محیط و بازتاب از دیوارها، مبلمان، افراد و دیگر اشیا نشان میدهد.
روش جدید پژوهشگران به چنین تجهیزات تخصصی نیاز ندارد و یک دستگاه استاندارد وایفای برای اجرای آن کافی است. این فناوری از ارتباطات معمول کاربران متصل به WLAN استفاده میکند. WLAN همان شبکه محلی بیسیمی است که در خانه، اداره، کافه و مکانهای مشابه فعالیت میکند.
02
از 02استفاده از اطلاعات عادی شبکه برای تشخیص هویت
دستگاههای متصل به وایفای بهطور معمول اطلاعاتی را برای روتر ارسال میکنند تا کیفیت ارتباط بیسیم بهینه شود. این سیگنالها با عنوان «اطلاعات بازخورد شکلدهی پرتو» یا BFI شناخته میشوند و بدون رمزنگاری انتقال مییابند. در نتیجه، افراد حاضر در محدوده شبکه میتوانند بهطور بالقوه این اطلاعات را دریافت کنند.
سامانه پژوهشگران با تحلیل BFI میتواند تصاویری از افراد را از زاویههای مختلف ایجاد کند و سپس از این تصاویر برای تعیین هویت آنها استفاده نماید. پس از آموزش مدل یادگیری ماشینی برای تشخیص افراد، فرایند شناسایی تنها چند ثانیه زمان میبرد.
پژوهشگران برای ارزیابی عملکرد این فناوری، مطالعهای با حضور ۱۹۷ شرکتکننده انجام دادند. سامانه آنها توانست هویت افراد را با دقتی نزدیک به ۱۰۰ درصد تشخیص دهد. زاویه مشاهده و نحوه راه رفتن افراد نیز تأثیر قابل توجهی بر توانایی سامانه برای تعیین هویت آنها نداشت.
Strufe تأکید میکند که این فناوری در کنار قدرت بالای خود، خطرهایی را برای حقوق بنیادین افراد و بهویژه حریم خصوصی ایجاد میکند. پژوهشگران بهطور خاص درباره احتمال استفاده از این فناوری در کشورهای اقتدارگرا ابراز نگرانی کردهاند.
آنها هشدار میدهند که سامانههای شناسایی مبتنی بر وایفای میتوانند برای نظارت بر معترضان یا گروههای دیگر استفاده شوند. در چنین شرایطی، نهادهای استفادهکننده از فناوری دیگر به نصب زیرساخت نظارتی آشکاری مانند دوربینهای متعارف نیاز نخواهند داشت.
گستردگی شبکههای وایفای نیز این نگرانی را افزایش میدهد. روترها و دستگاههای بیسیم از قبل در تعداد زیادی از محیطهای خصوصی و عمومی فعال هستند و توسعه چنین روشهایی میتواند از همین زیرساخت موجود برای شناسایی افراد استفاده کند.
پژوهشگران به همین دلیل خواستار توسعه اقدامات حفاظتی پیش از گسترش استفاده از این قابلیتها شدهاند. آنها معتقد هستند سازوکارهای حفاظت از حریم خصوصی باید در نسلهای آینده فناوری وایفای تعبیه شوند و اقدامات لازم برای جلوگیری از سوءاستفاده از این اطلاعات در استانداردهای جدید در نظر گرفته شود.
این گروه بهطور مشخص خواستار گنجاندن تدابیر حفاظتی و سازوکارهای صیانت از حریم خصوصی در استاندارد آینده IEEE 802.11bf وایفای شده است.
بیشتر بخوانید: چگونه عملکرد شبکه وایفای را بالا ببریم؟

















