نقش دوگانه میکروب‌ها برای سلامت بدن

تحقیقات نشان می دهد میکروب های موجود در غذا می‌توانند در دو نقش متفاوت به بدن شما برای مبارزه با سرطان کمک کنند یا مانع از آن شوند.

به گزارش تکناک، میکروب هایی که در غذای شما زندگی می کنند به بدن شما در مبارزه با سرطان کمک می کنند،اما برخی دیگر به تکامل و رشد تومورها کمک می کنند.

میکروب‌های روده می‌توانند با تغییر نحوه رفتار سلول‌ها، بر سرطان تأثیر بگذارند. بسیاری از میکروب های محافظ در برابر سرطان از رفتار طبیعی و مشترک سلول ها حمایت می کنند. در همین حال، میکروب های سرطان زا همکاری سلولی را تضعیف می کنند و خطر ابتلا به سرطان را در این فرآیند افزایش می دهند.

زیست شناسان تکاملی چگونگی رخ دادن این همکاری و درگیری در بدن انسان از جمله راه هایی که سرطان می تواند برای بهره برداری از بدن تکامل یابد را مطالعه می کنند. بررسی سیستماتیک آنها نشان می دهد که چگونه رژیم غذایی و میکروبیوم بر روش‌های تعامل سلول‌های بدن با یکدیگر و افزایش یا کاهش خطر ابتلا به سرطان تأثیر می‌گذارد.

سرطان به معنای از بین رفتن همکاری سلولی است

بدن انسان ترکیبی از همکاری چندین سلول است. 30 تریلیون سلول با یکدیگر همکاری می کنند و با یکدیگر هماهنگ می شوند تا از ما موجوداتی چند سلولی و زنده بسازند.

برای اینکه این همکاری چند سلولی موثر باشد، سلول ها باید به گونه ای عمل کنند که برای همه اجزا موثر باشند. این همکاری شامل تقسیم سلولی کنترل شده، مرگ سلولی مناسب، اشتراک منابع، تقسیم کار و حفاظت از محیط خارج سلولی است. همکاری چند سلولی چیزی است که به بدن اجازه می دهد تا به طور موثر عمل کند. اگر جهش های ژنتیکی با این رفتارهای مناسب تداخل داشته باشند، می توانند منجر به از بین رفتن همکاری سلولی و ظهور سرطان شوند.

سلول های سرطانی را می توان به عنوان متقلبان سلول در نظر گرفت زیرا از قوانین رفتار مشارکتی پیروی نمی کنند. آنها به طور غیرقابل کنترلی جهش می یابند، از مرگ سلولی فرار می کنند و از منابع سلول بیش از حد استفاده می کنند. با تکثیر این سلول های متقلب، سرطان در بدن شروع به رشد می کند.

سرطان اساساً به معنای بروز مشکل در عملکرد و همکاری چندین سلول در یک اندام است و این مشکل از زمان پیدایش حیات چند سلولی وجود داشته است. این بدان معناست که مکانیسم‌های سرکوب سرطان، صدها میلیون سال است که برای کمک به کنترل سلول‌های سرطانی احتمالی تکامل یافته‌اند. سلول ها خود را برای جهش کنترل می کنند و در صورت لزوم مرگ سلولی را که به عنوان آپوپتوز نیز شناخته می شود، القا می کنند. همچنین این سلول‌ها، سلول های مجاور خود را برای بررسی هرگونه علامتی از رفتار غیرطبیعی، تحت نظر دارند و سیگنال‌هایی را به سلول‌های ناهنجار برای القای مرگ سلولی ارسال می‌کنند. علاوه بر این، سیستم ایمنی بدن، بافت ها را برای از بین بردن سلول های سرطانی نظارت می کند.

سلول‌هایی که قادر به فرار از تشخیص، اجتناب از مرگ سلولی و تکثیر سریع هستند، نسبت به سلول‌هایی که رفتار طبیعی دارند، برتری تکاملی در بدن دارند. این فرآیند در بدن که تکامل جسمی نامیده می شود، همان چیزی است که سلول های سرطانی را به سمت رشد و مریض شدن افراد سوق می دهد.

میکروب ها می توانند به همکاری سلولی کمک کنند یا مانع آن شوند

میکروب‌ها می‌توانند از طریق تغییر روش‌های همکاری سلول‌های بدن با یکدیگر، بر سرطان تأثیر بگذارند.

برخی از میکروب‌ها می‌توانند با کمک به حفظ محیط سالم در روده، کاهش التهاب و آسیب DNA، و حتی محدود کردن مستقیم رشد تومور، از سلول در برابر سرطان محافظت کنند. میکروب های محافظ سرطان مانند لاکتوباسیلوس پنتوسوس، لاکتوباسیلوس گازسری و بیفیدوباکتریوم بیفیدوم در محیط و غذاهای مختلف یافت می شوند و می توانند در روده زندگی کنند. این میکروب‌ها همکاری بین سلول‌ها را تقویت می‌کنند و عملکرد سلول‌های متقلب را با تقویت دفاع سرطانی بدن محدود می‌کنند. به عنوان مثال، لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، تولید پروتئینی به نام IL-12 را افزایش می دهد که سلول های ایمنی را تحریک می کند تا علیه تومورها عمل کرده و رشد آنها را سرکوب کند.

سایر میکروب‌ها می‌توانند با ایجاد جهش در سلول‌های سالم که احتمال ظهور متقلبان سلولی و غلبه بر سلول‌های همکار را افزایش می‌دهند، سرطان را افزایش دهند. میکروب های سرطان زا مانند انتروکوکوس فکالیس، هلیکوباکتر پیلوری و ویروس پاپیلوما با افزایش میزان تومور و پیشرفت سرطان مرتبط هستند. آنها می توانند سمومی را آزاد کنند که به DNA آسیب می رساند، آزادسازی ژن را تغییر می دهد و تکثیر سلول های تومور را افزایش می دهد. به عنوان مثال، هلیکوباکتر پیلوری می‌تواند با ترشح پروتئینی به نام Tipα که می‌تواند به سلول‌ها نفوذ کند، آزادسازی ژن آن‌ها را تغییر داده و سرطان معده را تحریک کند.

استفاده از میکروب های محافظت کننده در برابر سرطان در رژیم غذایی

از آنجایی که آنچه می خوریم میزان میکروب های سرطان زا و پیشگیری کننده از سرطان را در بدن تعیین می کند، ما معتقدیم که میکروب هایی که مصرف می کنیم و پرورش می دهیم جزء مهمی از یک رژیم غذایی سالم هستند.

میکروب‌های مفید معمولاً در رژیم‌های تخمیری و گیاهی یافت می‌شوند که شامل غذاهایی مانند سبزیجات، میوه‌ها، ماست و غلات کامل است. این غذاها ارزش غذایی بالایی دارند و حاوی میکروب هایی هستند که توانایی سیستم ایمنی را برای مبارزه با سرطان و کاهش التهاب کلی افزایش می دهند. غذاهای پر فیبر به این معنا که منابعی را فراهم می‌کنند که به رشد میکروب‌های مفید کمک می‌کند و متعاقباً فوایدی را برای میزبان‌هایشان فراهم می‌کنند، پربیوتیک هستند. بسیاری از میکروب های مبارزه کننده با سرطان به وفور در غذاهای تخمیر شده و پر فیبر وجود دارند.

در مقابل، میکروب های مضر را می توان در رژیم های غذایی بسیار فرآوری شده و مبتنی بر گوشت یافت. به عنوان مثال، رژیم غذایی غربی حاوی مقدار زیادی گوشت قرمز و فرآوری شده، غذاهای سرخ شده و غذاهای پر قند است. مدت هاست که مشخص شده است که رژیم های غذایی مبتنی بر گوشت با شیوع بیشتر سرطان مرتبط است و گوشت قرمز سرطان زا است. مطالعات نشان داده‌اند که رژیم‌های غذایی مبتنی بر گوشت با میکروب‌های سرطان‌زا از جمله Fusobacteria و Peptostreptococcus در انسان و سایر گونه‌ها مرتبط هستند.

میکروب‌ها می‌توانند نحوه همکاری سلول‌های بدن برای جلوگیری از سرطان را تقویت کرده یا با آن تداخل ایجاد کنند. ما معتقدیم که پرورش هدفمند میکروبیومی که همکاری بین سلول‌های ما را ارتقا می‌دهد، می‌تواند به کاهش خطر سرطان کمک کند.