ماموریت آرتمیس ۲ با فرود موفق فضاپیمای اوریون در اقیانوس آرام در ۱۰ آوریل به پایان رسید و نخستین سفر سرنشیندار فراتر از مدار زمین را پس از ۵۰ سال ثبت کرد.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، ناسا اعلام کرد که کپسول اوریون با نام Integrity در ساعت ۸:۰۷ شب به وقت شرقی در جنوبغربی سندیگو در اقیانوس آرام فرود آمد و به این ماموریت تاریخی پایان داد. چهار فضانورد حاضر در این پرواز شامل رید وایزمن، ویکتور گلاور، کریستینا کوک و جرمی هانسن در سلامت کامل قرار دارند و تیمهای بازیابی، آنها را به ناو نیروی دریایی USS John P. Murtha آمریکا منتقل کردند.
رید وایزمن، فرمانده ماموریت بلافاصله پس از فرود بیان کرد که هر چهار عضو خدمه در وضعیت «سبز» هستند و شرایط جسمی آنها کاملاً پایدار است. ریک هنفلینگ، مدیر پرواز مرحله ورود نیز تاکید کرد که گزارشهای پزشکی نشان میدهد خدمه سالم هستند و برای بازگشت به هیوستون آمادهاند.
پایان ماموریت آرتمیس ۲ با مجموعهای دقیق از عملیاتهای حساس در آخرین ساعت همراه بود. ماژول خدماتی اوریون در ساعت ۷:۳۳ شب از ماژول خدمه جدا شد و چند دقیقه بعد، کپسول با اجرای یک مانور کوتاه برای ورود به جو زمین تنظیم شد. ورود رسمی در ساعت ۷:۵۳ شب و در ارتفاع ۱۲۱.۹ کیلومتری آغاز شد؛ جایی که فضاپیما به بیشینه سرعت خود یعنی حدود ۳۹٬۶۹۳ کیلومتر بر ساعت رسید.
مرتبط: سنگاپور از نخستین هواپیمای عمودپرواز خود رونمایی کرد
در ادامه، پلاسما ناشی از اصطکاک شدید با جو باعث قطع ارتباطی حدود شش دقیقهای شد که از پیش برنامهریزی شده بود. پس از آن، دو چتر کمکی در ارتفاع ۶٬۷۰۰ متری باز شدند و در ادامه سه چتر اصلی در ارتفاع ۱٬۸۰۰ متری فعال شدند تا فرود ایمن کپسول تضمین شود.
این مرحله از ماموریت به طور ویژه زیر نظر قرار داشت، چرا که در ماموریت آرتمیس ۱ در سال ۲۰۲۲، سپر حرارتی اوریون دچار فرسایش بیش از حد انتظار شده بود. بررسیها نشان داده بود که تجمع حرارت در ماده Avcoat باعث ایجاد گاز و ترک در ساختار سپر میشود. ناسا برای آرتمیس ۲ بهجای تغییر کامل طراحی، مسیر ورود را اصلاح کرد تا میزان حرارت کنترل شود؛ دمایی که در این ماموریت به حدود ۲٬۷۶۰ درجه سانتیگراد رسید.
مقامات ناسا اعلام کردند که دادههای گستردهای از عملکرد سپر حرارتی جمعآوری شده است. این دادهها شامل تصاویر هوایی هنگام فرود و تصویربرداری زیرآبی پس از برخورد با آب است. این اطلاعات پس از انتقال کپسول به Kennedy Space Center برای تحلیلهای دقیقتر بررسی خواهد شد.
ماموریت آرتمیس ۲ بیش از ۹ روز به طول انجامید و در ۱ آوریل با پرتاب توسط موشک Space Launch System آغاز شد. اوریون پس از یک روز حضور در مدار بیضوی زمین با روشن کردن موتور اصلی خود وارد مسیر بازگشتی به دور ماه شد؛ مسیری که فضانوردان را به نخستین انسانهایی تبدیل کرد که از زمان ماموریت Apollo 17 در سال ۱۹۷۲ از مدار زمین فراتر میروند.
مرتبط: طراحی ابزاری نوین برای پیشبینی برخورد صاعقه با هواپیماها
این فضاپیما در ۶ آوریل به نزدیکترین فاصله خود از سطح ماه رسید و در فاصله ۶٬۵۴۵ کیلومتری از آن عبور کرد. همچنین رکورد جدیدی برای دورترین فاصله یک ماموریت سرنشیندار با ثبت فاصله ۴۰۶٬۷۷۱ کیلومتری از زمین به ثبت رسید. مجموع مسیر طیشده در این ماموریت نیز به بیش از ۱.۱۲ میلیون کیلومتر رسید.
آرتمیس ۲ در اصل یک پرواز آزمایشی برای ارزیابی عملکرد اوریون در شرایط واقعی با حضور انسان بود. فضانوردان در طول ماموریت، سامانههای مختلف از جمله کنترل دستی، ناوبری و سیستمهای پشتیبانی حیات را بررسی کردند. ناسا تنها چند مشکل جزئی از جمله انسداد در خط تخلیه فاضلاب و نشتی در برخی سوپاپهای مخازن سوخت را گزارش داد که انتظار میرود قبل از ماموریتهای بعدی اصلاح شوند.
کریستینا کوک درباره تجربه حضور در این فضاپیما گفت که زندگی در اوریون با وجود فضای محدود، تجربهای لذتبخش و همکاریمحور بوده و تمام فعالیتها به صورت تیمی انجام میشده است.
دادهها و تجربیات این ماموریت نقش مهمی در برنامههای آینده ناسا خواهند داشت. ماموریت آرتمیس ۳ قرار است در سال ۲۰۲۷ انجام شود و ماموریت آرتمیس ۴ نیز به عنوان نخستین تلاش برای فرود سرنشیندار روی ماه در سال ۲۰۲۸ برنامهریزی شده است.
جرد آیزاکمن، مدیر ناسا تاکید کرد که این ماموریت آغاز بازگشت جدی انسان به ماه است و ناسا قصد دارد این مسیر را با ماموریتهای پیدرپی ادامه دهد. کریستینا کوک نیز این روند را به یک مسابقه امدادی تشبیه و بیان کرد که هر دستاورد این ماموریت برای موفقیت خدمههای آینده طراحی شده است.
