بازبرنامه‌ریزی سیستم ایمنی و ترمیم زخم ها با کمک تحریک الکتریکی

01

از 04

ماکروفاژها، شمشیر دو لبه سیستم ایمنی

ماکروفاژها نوعی گلبول سفید هستند که نقش حیاتی در ایمنی بدن ایفا می‌کنند، که از جمله آنها می‌توان به نابودی عوامل بیماری‌زا، پاک‌سازی سلول‌های مرده و فعال‌سازی سایر سلول‌های ایمنی اشاره کرد.

با وجود این، زمانی که فعالیت ماکروفاژها بیش از حد یا خارج از کنترل شود، می‌توانند التهاب شدیدی ایجاد کنند، که به‌جای ترمیم به بافت‌ها آسیب می‌زند. همین ویژگی دوگانه آنها را به عاملی کلیدی در بسیاری از بیماری‌ها تبدیل کرده است.

02

از 04

آزمایش ترمیم زخم با تحریک الکتریکی

در این تحقیق که در مجله Cell Reports Physical Science منتشر شده است، پژوهشگران ابتدا از خون افراد سالم، ماکروفاژها را جدا کردند و سپس آنها را در دستگاهی ویژه قرار دادند تا با جریان الکتریکی آزمایش شوند.

نتایج نشان داد که تحریک الکتریکی:

• ماکروفاژها را به حالت ضدالتهابی سوق داد.
• فعالیت ژن‌های مرتبط با رشد عروق خونی جدید را افزایش داد.
• به جذب سلول‌های بنیادی در محل زخم کمک کرد.

این تغییرات باعث ترمیم سریع‌تر و مؤثرتر بافت‌ها شدند.

03

از 04

بازبرنامه‌ریزی سلول‌های ایمنی برای بهبود سریع‌تر

دکتر سینید اورورک، پژوهشگر اصلی این مطالعه گفت: «ما می‌دانیم که سیستم ایمنی نقش مهمی در ترمیم بدن دارد و ماکروفاژها در مبارزه با عفونت و کمک به بهبود زخم بسیار مؤثر هستند.»

دانشمندان مدت‌ها است به دنبال راه‌هایی هستند تا عملکرد این سلول‌ها را تغییر و التهاب را کاهش دهند. این تحقیق برای اولین‌بار نشان می‌دهد که تحریک الکتریکی می‌تواند ماکروفاژهای انسانی را به حالتی تبدیل کند که به ترمیم بدن کمک بیشتری کنند.

04

از 04

چشم‌انداز ترمیم زخم و درمان‌های نوین با تحریک الکتریکی

این تحقیق به سرپرستی پروفسور آیسلینگ دان و پروفسور مایکل موناگان اهمیت ویژه‌ای دارد، چرا که:

• با سلول‌های انسانی واقعی انجام شده است.
• تحریک الکتریکی به نسبت ایمن و ساده است.
• می‌تواند در طیف وسیعی از بیماری‌های التهابی و آسیب‌های بافتی کاربرد داشته باشد.

پروفسور موناگان بیان کرد که مرحله بعدی این پژوهش، طراحی روش‌های دقیق‌تر و ماندگارتر برای تحریک الکتریکی سلول‌ها است. همچنین باید مواد و ابزارهای جدیدی ساخته شود تا بتوان میدان‌های الکتریکی را بهتر به بدن منتقل کرد. این روش‌ها می‌توانند در آینده برای درمان بسیاری از بیماری‌های التهابی کاربرد داشته باشند.