فهرست مطالب
ناسا با یک روش جدید تلاش می‌کند عمر وویجر ۱ را افزایش دهد تا این کاوشگر نیم‌قرنی بتواند همچنان از دورترین نقاط فضای میان‌ستاره‌ای داده ارسال کند.
به گزارش سرویس هوافضای تکناک، وویجر ۱ ناسا با سرعت بیش از ۳۵ هزار مایل بر ساعت در فضای میان‌ستاره‌ای سفر می‌کند و اکنون در فاصله‌ای بیش از ۱۵ میلیارد مایل از زمین قرار دارد؛ فاصله‌ای که معادل حدود ۲۴ میلیارد کیلومتر است.
با وجود گذشت نزدیک به نیم قرن از آغاز ماموریت، مهندسان آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در نزدیکی لس‌آنجلس همچنان در تلاش هستند تا عمر عملیاتی این کاوشگر افسانه‌ای را افزایش دهند. مهندسان ماموریت وویجر در JPL روز سه‌شنبه اعلام کردند که یک ترفند حیاتی را برای کاهش مصرف انرژی با موفقیت روی وویجر ۲، دوقلوی وویجر ۱ اجرا کرده‌اند. این روش که «بیگ بنگ» نام گرفته است، شامل روشن و خاموش کردن کنترل‌شده مجموعه‌ای از تجهیزات کلیدی کاوشگر در گروه‌های سه‌تایی و در یک توالی دقیق است؛ روشی که به صرفه‌جویی انرژی کمک می‌کند، بدون آنکه خطر یخ‌زدگی خطوط سوخت یا آسیب به سامانه‌های حیاتی فضاپیما در سرمای طاقت‌فرسای فضای عمیق ایجاد شود.
بیشتر بخوانید: پنتاگون ویدیوی «گوی های سرد» مرموز بر فراز خلیج عمان را منتشر کرد + ویدیو
این راهکار در واقع از یک ویژگی منحصربه‌فرد سخت‌افزار قدیمی وویجرها بهره می‌برد. دو کاوشگر وویجر که در سال ۱۹۷۷ به فضا پرتاب شدند، محصول فناوری الکترونیکی دهه‌های گذشته هستند، اما همین طراحی قدیمی یک مزیت غیرمنتظره دارد. گرمای هدررفته تولیدشده توسط تجهیزات داخلی باعث می‌شود تقریبا تمام ابزارهای موجود روی فضاپیما بتوانند به حفظ دمای مناسب آن کمک کنند. وویجر ۲ به دلیل فاصله کمتر از زمین و برخورداری از ذخیره انرژی بیشتر، گزینه مناسب‌تری برای آزمایش این روش بود. اکنون کریم بدرالدین، مدیر ماموریت وویجر ناسا اعلام کرده است که تیم JPL قصد دارد همین موفقیت را روی وویجر ۱ نیز تکرار کند؛ کاوشگری که در فاصله بسیار دورتری از زمین قرار دارد. بدرالدین در گفت‌وگو با Scientific American گفت: «این مهم‌ترین اقدامی است که طی چند دهه گذشته روی فضاپیماهای وویجر انجام داده‌ایم. نمی‌خواهم با گفتن این حرف بدشانسی بیاورم، اما آزمایش «بیگ بنگ» تاکنون به شکلی شگفت‌انگیز بدون مشکل پیش رفته است.»
مرتبط: ایلان ماسک در ماه کارخانه می سازد!
حفظ توان باقی‌مانده
وویجر ۱ و وویجر ۲ هر دو به نیروگاه‌های هسته‌ای کوچک موسوم به مولدهای ترموالکتریک رادیوایزوتوپی مجهز هستند؛ سامانه‌هایی که گرمای حاصل از واپاشی طبیعی پلوتونیوم-۲۳۸ را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کنند. با وجود این، با کاهش تدریجی فعالیت این ایزوتوپ و نزدیک شدن آن به نیمه‌عمر ۸۸ ساله، میزان گرمای تولیدی کمتر می‌شود و هر کاوشگر سالانه حدود ۴ وات از توان خود را از دست می‌دهد. در مانور «بیگ بنگ»، مهندسان JPL دو گرم‌کن و یک دستگاه ضبط نوار هشت‌ترک قدیمی متعلق به سامانه ضبط داده دیجیتال وویجر (DTR) را خاموش کردند و در مقابل، دو واحد گرمایشی دیگر و یکی از سامانه‌های پیشران داخلی فضاپیما را به صورت کنترل‌شده فعال نگه داشتند. این تغییر کوچک توانست سالانه نزدیک به ۱۰ وات انرژی ذخیره کند، بدون آنکه هیچ‌یک از تجهیزات حیاتی کاوشگر در سرمای شدید فضای میان‌ستاره‌ای قربانی شود.
برای مطالعه بیشتر: سیزدهمین پرواز استارشیپ یک قدم بزرگ به سوی پروازهای عملیاتی برداشت
هر یک از کاوشگرهای وویجر هنگام پرتاب در سال ۱۹۷۷ به ۱۰ ابزار علمی مجهز بودند. بسیاری از این تجهیزات می‌توانستند سال‌ها قبل خاموش شوند، چرا که ماموریت اصلی خود را در جریان «تور بزرگ» ناسا برای بررسی سیارات بیرونی منظومه شمسی به پایان رسانده بودند. اکنون تیم ماموریت وویجر امیدوار است انرژی ذخیره‌شده با مانور «بیگ بنگ» بتواند به فعال نگه داشتن یک ابزار علمی مهم روی وویجر ۱ کمک کند: آزمایش LECP یا «ذرات باردار کم‌انرژی» که وظیفه اندازه‌گیری تراکم ذرات در محیط میان‌ستاره‌ای را بر عهده دارد. این ابزار در بهار گذشته روی وویجر ۱ خاموش شد تا از وقوع بازنشانی ناخواسته سیستم‌های داخلی کاوشگر جلوگیری شود. کریم بدرالدین، مدیر ماموریت وویجر و مهندس سامانه‌های JPL در اطلاعیه‌ای از ناسا در آوریل گذشته اعلام کرد: «وویجر ۱ هنوز دو ابزار علمی فعال برای شنیدن امواج پلاسما و اندازه‌گیری میدان‌های مغناطیسی دارد. این ابزارها همچنان عملکرد فوق‌العاده‌ای دارند و داده‌هایی را از منطقه‌ای از فضا ارسال می‌کنند که هیچ فضاپیمای ساخت بشر دیگری تاکنون به آن نرسیده است.»
رسیدن وویجر ۱ ناسا به فاصله یک روز نوری از زمین
اگر وویجر ۱ بتواند تا ماه نوامبر به مسیر خود ادامه دهد، یکی از نقاط عطف تاریخی ماموریت خود، یعنی قرار گرفتن در فاصله یک روز نوری از زمین را ثبت خواهد کرد. این فاصله را می‌توان تنها کسری از یک سال نوری دانست، اما از زاویه‌ای دیگر، برابر با فاصله‌ای خیره‌کننده، حدود ۱۷۳ برابر فاصله میان زمین و خورشید است. از آن نقطه به بعد، هر پیام ارسالی به وویجر ۱ بیش از ۲۴ ساعت در راه خواهد بود؛ البته به شرطی که این کاوشگر افسانه‌ای همچنان بتواند به کار خود ادامه دهد.
خبر پیشنهادی: تبدیل بمب JDAM به سلاح دوربرد هدایت پذیر با موتور جت
سوزان داد، مدیر پروژه وویجر در JPL در سال ۲۰۲۲ و طی یک پخش زنده ناسا اعلام کرده بود که انتظار دارد وویجر ۱ «قطعا» بتواند پنجاهمین سالگرد آغاز ماموریت خود را در ۵ سپتامبر ۲۰۲۷ پشت سر بگذارد. او همان سال در گفت‌وگو با Space.com بیان کرد که در صورت «خوش‌شانسی بسیار زیاد»، وویجر ۱ ممکن است بتواند ماموریت خود را تا دهه ۲۰۳۰ ادامه دهد.
