انتشار یک آگهی شغلی جدید نشان میدهد که اینتل یک گام دیگر به تحقق معماری Unified Core نزدیک شده است.
به گزارش سرویس سخت افزار تکناک، این موضوع میتواند به معنای پایان تدریجی استفاده از طراحی هستههای هیبریدی در نسلهای آینده باشد.
شرکت اینتل به تازگی در لینکدین به دنبال جذب یک مهندس ارشد تأیید صحت عملکرد CPU برای پیوستن به تیم Unified Core مستقر در آستین تگزاس بوده است. این آگهی تنها حدود سه روز فعال بود و اکنون درخواست جدیدی را نمیپذیرد. در توضیحات این موقعیت شغلی آمده است که فرد منتخب مسئول هدایت و اجرای صحت عملکرد منطقی طراحیهای CPU از طریق روشهای سختگیرانه اعتبارسنجی پیش از تولید سیلیکون خواهد بود.
بر اساس گزارش Windows Central، این نشانه حاکی از آن است که عرضه پردازندههای مبتنی بر معماری Unified Core اینتل هنوز چند سال با بازار فاصله دارد. پیشتر شایعه شده بود که این معماری پس از نسل Razer Lake معرفی خواهد شد؛ نسلی که خود جانشین Nova Lake مورد انتظار محسوب میشود. با توجه به اینکه فرایندهای تأیید و اعتبارسنجی بسیار پیش از معرفی عمومی محصولات آغاز میشوند، احتمال میرود تغییر به معماری یکپارچه در بازه زمانی ۲۰۲۹ یا ۲۰۳۰ رخ دهد.
شرکت اینتل نخستین بار در سال ۲۰۲۱ و همزمان با معرفی پردازندههای نسل دوازدهم Alder Lake، معماری هستههای هیبریدی خود را به صورت عمومی رونمایی کرد. در این طراحی، هستههای Performance برای انجام پردازشهای سنگین در پیشزمینه با مصرف انرژی بیشتر به کار گرفته میشوند و هستههای Efficient وظایف پسزمینه را با مصرف انرژی کمتر بر عهده دارند. این رویکرد شباهت زیادی به معماری big.LITTLE شرکت ARM دارد.
پیشنهادی: بازگشت مقتدرانه به سوکت محبوب؛ همهچیز درباره پردازندههای Bartlett Lake اینتل
این ساختار باعث بهبود توان پردازش چندریسمانی و افزایش بهرهوری در مدیریت وظایف پسزمینه شد، همچنین امکان افزایش تعداد هستهها را فراهم کرد. برای نمونه، پردازنده دسکتاپ Core Ultra 9 285K دارای ۲۴ هسته شامل ۸ هسته Performance و ۱۶ هسته Efficient و در مجموع ۲۴ رشته پردازشی است. در برخی محصولات مانند خانواده Xeon که عمدتاً در سرورها و مراکز داده استفاده میشوند، تراشهها به طور کامل بر پایه یکی از این دو نوع هسته ساخته شدهاند.
بخوانید: اینتل با پردازندههای Nova Lake-S به رقابت با AMD می رود + جدول مشخصات
با وجود این، تفکیک معماری به دو نوع هسته نیازمند مدیریت پیچیدهتری بود که از طریق فناوری Thread Director اینتل انجام میشود. هرچند این فناوری عملکرد چندریسمانی قدرتمندی ارائه میدهد، اما پیچیدگی زمانبندی میتواند در برخی کاربردهای سنگین مانند بازیهای رایانهای چالش ایجاد کند.
بازگشت اینتل به معماری Unified Core میتواند بخشی از این پیچیدگی را حذف و سربار زمانبندی را کاهش دهد. همچنین استفاده از یک نوع هسته یکپارچه، فضای بیشتری برای افزایش حافظه کش، واحدهای پردازش عصبی بزرگتر و پردازندههای گرافیکی مجتمع قدرتمندتر فراهم خواهد کرد. در حال حاضر، شرکت AMD نیز در معماریهای Zen 5 و Zen 5c از رویکرد مشابهی استفاده میکند که در آن هر دو نوع هسته بر پایه یک معماری مشترک و با دستورالعمل یکسان در هر سیکل طراحی شدهاند، اما متناسب با نیاز، تنظیم میشوند.
