لاکهید مارتین ساخت چهار پهپاد رادارگریز Vectis را آغاز کرد

شرکت لاکهید مارتین با ساخت چهار نمونه اولیه دیگر از پهپاد رادارگریز Vectis، برنامه توسعه این هواگرد بدون دم را گسترش می‌دهد تا به آزمایش‌های پروازی و ارزیابی فرایند تولید آن سرعت بخشد.

به گزارش سرویس هوافضای تک‌ناک، این شرکت در کنفرانس انجمن نیروهای هوایی و فضایی در نشنال هاربر مریلند اعلام کرد که چهار نمونه جدید را در کنار هواگردی توسعه می‌دهد که هم‌اکنون در مرحله تولید قرار دارد.

این پهپاد نخستین بار در سال ۲۰۲۵ معرفی شد و انتظار می‌رود نخستین پرواز خود را تا پایان سال ۲۰۲۷ انجام دهد. ران فلن، رئیس بخش توسعه پیشرفته Skunk Works در لاکهید مارتین اعلام کرد که کار توسعه چهار هواگرد جدید آغاز شده است و این شرکت به‌ زودی جزئیات بیشتری ارائه خواهد کرد.

بیشتر بخوانید: رونمایی از پهپاد Gamera با برد ۱۶ هزار کیلومتر + ویدیو

پهپاد رادارگریز Vectis برای عملیات در کنار جنگنده‌ها

لاکهید مارتین، Vectis را یک پهپاد رادارگریز بزرگ از گروه ۵ معرفی می‌کند که می‌تواند مأموریت‌های مختلفی انجام دهد. این هواگرد بدون سرنشین با توجه به نیاز مشتری برای نبرد هوا به هوا، عملیات هوا به زمین و مأموریت‌های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی، قابل پیکربندی خواهد بود.

فلن، نامی از مشتریان احتمالی این پهپاد نبرد، اما گفت که Vectis بیشتر با برنامه هواگردهای رزمی مشارکتی، CCA، هم‌راستا است. این هواگردها برای انجام عملیات در کنار جنگنده‌های سرنشین‌دار طراحی می‌شوند. او تأکید کرد که در شرایط فعلی نمی‌توان این پهپاد را به مشتری مشخصی محدود کرد.

پهپاد Vectis حدود ۱۰.۴ متر طول و نزدیک به ۱۱.۶ متر دهانه بال دارد. طول این هواگرد بدون دم تقریبا با پهپاد MQ-9 Reaper برابر است و دهانه بال آن نیز با جنگنده F-35 قابل مقایسه است. همچنین لاکهید مارتین قصد دارد قیمت هر فروند را در سطحی نگه دارد که Vectis بتواند در بازار هواگردهای رزمی مشارکتی رقابت کند.

بیشتر بخوانید: برنامه آمریکا برای عملیاتی کردن ۵۰۰ پهپاد رزمی تا سال ۲۰۳۲

طراحی ویژه ورودی هوا برای عملیات در پایگاه‌های محدود

یکی از ویژگی‌های مهم پهپاد رادارگریز Vectis، ورودی هوای فرورفته‌ای است که در قسمت بالایی بدنه قرار دارد. به گفته فلن، این طراحی مقاومت آیرودینامیکی را کاهش می‌دهد و هم‌زمان احتمال ورود ذرات و اجسام خارجی به داخل هواگرد را محدود می‌کند.

این ویژگی برای عملیات در پایگاه‌ها و مناطق با زیرساخت محدود اهمیت دارد. باندهای پرواز در چنین محیط‌هایی ممکن است دارای سنگ‌ریزه یا مواد دیگری باشند که ورود آنها به موتور می‌تواند خسارت ایجاد کند. قرار گرفتن ورودی هوا در بالای بدنه می‌تواند این خطر را کاهش دهد و فرایند نگهداری از پهپاد را ساده‌تر کند.

لاکهید مارتین یک مدل تمام‌اندازه از Vectis را در این کنفرانس به نمایش گذاشت. همچنین این شرکت تصاویر جدیدی از نخستین نمونه در حال مونتاژ منتشر کرد، اما تاکنون میزان سرمایه‌گذاری خود را در برنامه Vectis اعلام نکرده است.

کاهش ۸۰ درصدی ساعات کاری با روش جدید مونتاژ

بخش Skunk Works برای کاهش هزینه و افزایش سرعت تولید پهپاد رادارگریز Vectis از روشی موسوم به «مونتاژ قطعی با حداقل ابزار» استفاده می‌کند. فلن این روش را به سرهم کردن مبلمان Ikea تشبیه کرد، زیرا قطعات با ابزار کمتر و نیاز محدودتر به کار دستی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.

به گفته فلن، این روش با کاهش کار دستی و افزایش احتمال تولید صحیح قطعات و مجموعه‌ها در همان مرحله نخست، هزینه و زمان ساخت هواگرد را کاهش می‌دهد. او اعلام کرد که استفاده از این روش در بسیاری از موارد، ساعات کاری لازم را برای ساخت خود هواگرد تا ۸۰ درصد کاهش داده است.

توسعه Vectis نیز با سرعت زیادی پیش رفته است. تیم Skunk Works تنها طی دو ماه طراحی اولیه را به مرحله اعتبارسنجی در تونل باد رساند. این تیم ساخت نخستین نسخه دیجیتالی هواگرد را در شش ماه تکمیل کرد و پس از هشت ماه نیز نخستین قطعه را برای ورود به فرایند تولید نهایی کرد. ساخت چهار نمونه اضافی اکنون به لاکهید مارتین امکان می‌دهد آزمایش‌های بیشتری را هم‌زمان انجام دهد و فرایند تولید این پهپاد رادارگریز را برای مراحل بعدی توسعه آماده کند.

بیشتر بخوانید: نخستین تصاویر از پهپاد Wildfire، جانشین جدید MQ-9 Reaper