فهرست مطالب
ناشر آکسیوس با بیان اینکه برای خواندن کتابها از هوش مصنوعی کمک میگیرد، موجی از انتقادها را درباره جایگزین شدن AI با مطالعه و تفکر عمیق انسان برانگیخت.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، اوضاع در دنیای رسانه چندان خوب به نظر نمیرسد. نیکلاس جانستون، ناشر آکسیوس و سردبیر سابق این رسانه، روز سهشنبه مقالهای منتشر کرد که در آن توضیح داد چگونه اکنون از هوش مصنوعی برای «خواندن» مطالب استفاده میکند؛ روشی که به گفته منتقدان، جایگزین درگیر شدن واقعی ذهن با محتوا شده است.
جانستون مقاله خود را با این جمله آغاز کرد: «هوش مصنوعی به شریک مطالعه من تبدیل شده است.» او توضیح داد که خواندن واقعی کتابها گاهی فرایندی زمانبر و دشوار است و همین موضوع باعث میشود دنبال کردن خط اصلی داستان سخت شود. به گفته او، رمان کلاسیک «آخرین موهیکانها» نوشته جیمز فنیمور کوپر، برای مطالعه معمولی در تعطیلات بیش از حد متراکم و پیچیده بود؛ بنابراین او به جای ادامه مطالعه، از یک چتبات هوش مصنوعی کمک گرفت.
بیشتر بخوانید: مدیرعامل آنتروپیک: ریشه موج مخالفت با هوش مصنوعی در بحران اعتماد است
01
از 02چگونه ناشر آکسیوس از هوش مصنوعی استفاده میکند؟
مرتبط: آکسیوس با کمک OpenAI روزنامهنگاری را متحول می کند
جانستون از هوش مصنوعی خواست نقش یک راهنمای مطالعه را ایفا کند؛ راهنمایی که بدون افشای داستان یا جلو افتادن از روند مطالعه، فصلبهفصل توضیح دهد چه اتفاقی رخ داده است و داستان در چه نقطهای قرار دارد. چتبات نیز با این درخواست موافقت کرد و حتی گفت که دنبال کردن داستان این کتاب دشوار است؛ واکنشی که منتقدان آن را نمونهای دیگر از تمایل مدلهای هوش مصنوعی به تایید خواستههای کاربران میدانند. طبق گفته جانستون، نتیجه، دریافت خلاصههایی از اتفاقات رخداده و توضیح بخشهای مبهم کتاب بود.
02
از 02واکنش کاربران اینترنت
اما این تجربه بحثهای زیادی به راه انداخت. آیا این نمونهای از وابستگی افراطی به هوش مصنوعی است؟ آیا مدیران فناوری و رسانه بیش از حد به این ابزارها وابسته شدهاند؟ آیا رمانی مانند «آخرین موهیکانها» واقعا برای خواندن دشوار است؟ و مهمتر از همه، آیا استفاده از هوش مصنوعی برای خلاصهسازی کتابها واقعا ایده جدیدی محسوب میشود؟ کاربران اینترنت واکنش تندی به این نوشته نشان دادند. یکی از پستهای وایرال در Bluesky با لحنی طعنهآمیز نوشت: «ناشر آکسیوس: با هوش مصنوعی مغزم را از کار انداختم؛ دیگر نهتنها نمیتوانم بخوانم، بلکه حتی هدف خواندن را هم نمیفهمم.» برخی منتقدان نیز با نگاهی جدیتر، اما همچنان انتقادی، به این موضوع پرداختند.
برای مطالعه بیشتر: آیا هوش مصنوعی مدرک دانشگاهی را بیارزش می کند؟
جین روزنزوایگ، نویسنده و مدیر سابق مرکز نویسندگی کالج هاروارد معتقد است این نوع استفاده از هوش مصنوعی با مفهوم سنتی مطالعه تفاوت دارد. او بیان کرد که چنین روشی بیشتر به «بهینهسازی و شکست دادن کتاب» شباهت دارد تا تجربه واقعی خواندن آن باشد؛ روندی که مشابه آن را در حوزه نوشتن با هوش مصنوعی نیز شاهد هستیم. انتخاب «آخرین موهیکانها» برای این تجربه نیز از سوی منتقدان زیر سوال رفت. این کتاب که در بسیاری از مدارس تدریس میشود، دارای منابع مطالعاتی فراوان و رایگان در اینترنت است که میتوان با جستوجویی ساده به آنها دسترسی پیدا کرد؛ منابعی که برخلاف پاسخهای هوش مصنوعی، معمولا از دقت قابل پیشبینیتری برخوردار هستند. با وجود این، جانستون پیشنهاد دیگری هم دارد: «اگر میخواهید پاسخهای دقیقتری از هوش مصنوعی بگیرید، میتوانید کل متن کتاب را در اختیار چتبات قرار دهید تا تحلیل کاملتری ارائه کند.»
