بازی What Surrounds Us با الهام از Zelda معما و اکتشاف را ترکیب می‌ کند

01

از 02

ساختار آشنای بازی What Surrounds Us

با وجود طراحی روان‌گردان و عجیب‌وغریب، بازی What Surrounds Us ساختار آشنایی دارد. در طول عبور از سه منطقه متمایز و حل معماهای سبک برای رفتن از جایی به جای دیگر، مدام ردپای The Legend of Zelda احساس می‌شود. در جریان بازی، توانایی‌های تازه‌ای مانند امکان عبور از شکاف‌ها با شارژ کردن یک پرش بلند به دست می‌آید. در ادامه نیز باید راه‌هایی برای عبور از ماده‌ای گلیچ‌مانند پیدا شود که مرتب در جهان بازی می‌خزد و مسیر را مسدود می‌کند.

الهام‌گیری از Zelda کمک می‌کند تا بازی‌ که تقریباً هیچ توضیحی ارائه نمی‌دهد، راحت‌تر قابل‌ درک شود. عملاً هیچ متنی وجود ندارد و فقط چند پیام کوتاه روی صفحه، کنترل‌ها را توضیح می‌دهند. به همین دلیل، بیشتر زمان صرف گشت‌وگذار در جهان، دیدن اینکه کاربر به کجا می‌رسد و آزمایش ابزارهای محدودی می‌شود که در اختیار دارد تا نتیجه‌ها را ببیند. این روند اغلب به شگفتی‌های خوشایند منجر می‌شود؛ مثل اینکه روشن می‌شود استفاده از یک پینگ در نزدیکی یک دایره تیره، مسیرهای تازه‌ای را باز می‌کند. البته گاهی هم دردسرساز می‌شود؛ مانند وقتی که کاربر بیش از حد به یک دایره دشمن تهاجمی نزدیک می‌شود و آن دایره او را می‌بلعد.

02

از 02

یک تجربه فشرده سه‌ساعته

بدون تکیه‌گاه‌های همیشگی بسیاری از بازی‌های ویدیویی، مثل سرنخ‌های بیش‌ازحد واضح یا همراهان پرحرف، بیشتر قواعد بازی What Surrounds Us باید به‌تنهایی کشف شوند. با وجود این، همان‌طور که در بسیاری از بازی‌های Zelda دیده می‌شود، امتحان کردن یک راه‌حل فقط برای اینکه معلوم شود کار می‌کند یا نه و بعد دیدن موفقیت آن، معمولاً رضایت‌بخش است. همچنین این آزمون‌وخطا کمک می‌کند ارتباط میان اجزای مختلف بازی بهتر درک شود.

بر اساس گزارش ورج، همان‌طور که خود کارهای بازی باید کشف شوند، معنای آن هم به عهده خود کاربر گذاشته می‌شود. از آنجایی که همه‌چیز در بازی از مجموعه‌ای از دایره‌ها تشکیل شده است، لازم است که تفسیر شود هرکدام چه چیزی را نمایندگی می‌کنند؛ برای مثال، روشن می‌شود که دایره‌های قرمز تیره‌ای که مسیر را می‌بندند، در اصل نقش دیوار را دارند. وقتی یک دوست تنها و دایره‌شکل را نزد گروهی دیگر از دایره‌های دوستانه بردم، آن دایره چرخید و جیک‌جیک کرد؛ رفتاری که فقط می‌توان آن را شبیه از خوشحالی پریدن توصیف کرد. حتی موسیقی هم به‌نوعی «همه‌جا را در بر می‌گیرد»؛ اثیری و محیطی است، هیچ‌وقت حواس را با شدت تحت فشار قرار نمی‌دهد، اما اغلب در پس‌زمینه و هنگام گشت‌وگذار آرام زمزمه می‌کند.

بازی What Surrounds Us هم از نظر مضمونی و هم از نظر گیم‌پلی، کارهای جالب زیادی انجام می‌دهد و همه این‌ موارد را در یک تجربه فشرده سه‌ساعته جمع می‌کند. چه کسی فکر می‌کرد یک دونات کوچک و بامزه این‌همه عمق داشته باشد؟

این بازی هم‌اکنون از طریق استیم برای رایانه‌های شخصی در دسترس است.