نقش اضطراب و افسردگی در ابتلا به بیماری های قلبی عروقی

01

از 01

محققان در این 10 سال به نتایج زیر دست یافتند:

• 38 درصد از تمام شرکت‌کنندگان در طول پیگیری، یک عامل خطرناک جدید برای ابتلا به بیماری های قلبی عروقی مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا یا دیابت نوع 2 را ایجاد کردند.
• شرکت‌کنندگانی که قبلاً مبتلا به اضطراب یا افسردگی بودند، به طور متوسط شش ماه زودتر از افرادی که افسردگی یا اضطراب نداشتند، یک عامل خطرناک جدید ایجاد کردند.
• افسردگی و اضطراب خطر یک رویداد قلبی عروقی مهم مانند حمله قلبی یا سکته مغزی را تا حدود 35 درصد افزایش می دهد.
• حدود 40 درصد از ارتباط بین افسردگی یا اضطراب و حوادث عمده قلبی و سکته مغزی، با رشد سریع عوامل خطرناک ابتلا به بیماری های قلبی عروقی توضیح داده شد.
• افرادی که استعداد ژنتیکی بالاتری برای استرس داشتند، اولین عامل خطرناک قلبی عروقی را در سنین پایین‌تر (به طور متوسط 1.5 سال زودتر از افرادی که نشانگر ژنتیکی نداشتند) ایجاد کردند.

سیویری گفت: توسعه فاکتورهای خطرناک ابتلا به بیماری های قلبی عروقی بیش از شش ماه، به طور متوسط طی پنج سال، زیاد است. این واقعیت که تجزیه و تحلیل ژنتیکی از یافته های بالینی پشتیبانی می کند جالب بود و اعتماد بیشتری به نتایج ما ایجاد کرد.

محققان می گویند که به نظر می رسد افسردگی و اضطراب ممکن است تغییراتی در مغز ایجاد کنند که در بدن باعث ایجاد اثراتی مانند افزایش التهاب و رسوب چربی می‌شود.

این یافته ها بر اهمیت شناسایی عوامل خطرناک ابتلا به بیماری های قلبی عروقی در میان افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب تاکید می کند.

این مطالعه نشان می‌دهد که متخصصان باید آگاه باشند که سلامت روانی منفی یعنی چیزهایی مانند افسردگی یا اضطراب، نه تنها بر وضعیت روحی بیمار تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند بر سلامت جسمی آنها و خطر ابتلا به بیماری های قلبی نیز تأثیر بگذارد. بنابراین این بیماری ها باید جدی گرفته شوند.

سیویری افراد مبتلا به افسردگی یا اضطراب را تشویق کرد تا بیشتر مورد غربالگری برای عوامل خطرناک ابتلا به بیماری های قلبی عروقی خود مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت نوع 2 قرار گیرند. او گفت: اگرچه ما این جنبه را بررسی نکردیم، اما منطقی است که فرض کنیم درمان افسردگی و اضطراب ممکن است رشد سریع عوامل خطرناک ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد.

پیشینه مطالعه:

• تجزیه و تحلیل با استفاده از داده های 71262 بزرگسال (میانگین سنی 49 سال، 45٪ مرد) انجام شد و داده ها از دسامبر 2010 تا دسامبر 2020 جمع آوری شد.
• 16 درصد از گروه مورد مطالعه داروهای افسردگی یا اضطراب مصرف می کردند. البته تعدیل آماری برای چنین داروهایی تأثیر قابل توجهی بر نتایج نداشت.
• یک نشانگر ژنتیکی حساسیت به استرس برای افرادی که داده‌های ژنتیکی ارائه می‌دادند، مورد ارزیابی قرار گرفت.

طراحی مشاهده‌ای و طبقه‌بندی نادرست کدهای تشخیصی افسردگی و اضطراب از محدودیت‌های این مطالعه بود.

یافته های مطالعه قلب دالاس (MDP100)

در مطالعه دوم، محققان با بررسی پاسخ به پرسشنامه‌های تکمیل‌شده توسط بزرگسالان در مطالعه قلب دالاس که بیماری قلبی عروقی نداشتند، اثرات استرس تجمعی بر سلامت قلب و مغز را بررسی کردند.

جیمو الازا سرپرست تیم تحقیق گفت: در طی یک ماه، محققان استرس عمومی روزمره، استرس روانی- اجتماعی (استرس ناشی از تهدیدها برای عملکرد روانی یا اجتماعی)، استرس مالی و استرس محلی را در یک امتیاز تحت عنوان “امتیاز تجمعی استرس” گنجاندند.

این امتیاز نوآورانه پس از اعمال اصلاحات لازم برای عوامل خطرناک شناخته شده بروز بیماری های قلبي عروقي مانند فشار خون بالا، ديابت نوع 2، سيگار کشیدن و کلسترول بالا، همچنین درآمد فرد و تحصيلات، به طور قابل توجه با بروز بیماری های قلبی عروقی همبستگی داشت.

حتی پس از تعدیل عوامل خطرناک مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا، سیگار کشیدن، دیابت نوع 2 و همچنین درآمد و تحصیلات، محققان به این نتیجه رسیدند که استرس تجمعی بالاتر، باعث:

• با افزایش 22 درصدی خطر آترواسکلروز همراه است، که در آن پلاک در شریان ها ایجاد می شود و جریان خون کافی را کاهش می دهد.
• با افزایش 20 درصدی خطر کلی ابتلا به بیماری های قلبی عروقی همراه است. از جمله بیماری عروق کرونر و نارسایی قلبی.
• بیشتر در میان زنان، افراد 18 تا 45 ساله و افراد با سطح درآمد و تحصیلات پایین تر و همچنین در میان بزرگسالان سیاه پوست یا اسپانیایی تبار، بیشتر است.

علاوه بر این، نمرات استرس تجمعی در میان کسانی که تبعیض نژادی و فقدان بیمه درمانی را گزارش کردند، بالاتر بود. نمرات بالاتر با فشار خون بالا، اضافه وزن، عدم تحرک فیزیکی و سیگار کشیدن همراه بود.

این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که استرس مداوم خطر ابتلا به بیماری های قلبی را از دو طریق افزایش می دهد: با تأثیر مستقیم بر سلامت جسمانی و همچنین افزایش رفتارهای نامناسب سبک زندگی مانند سیگار کشیدن و بی تحرکی که به نوبه خود منجر به کاهش سلامت قلبی عروقی می شود.

الازا گفت: تحقیقات قبلی نشان داده است که استرس مزمن می تواند منجر به افزایش میزان هورمون های استرس مانند کورتیزول شود که به نوبه خود می تواند بر میزان قند خون، التهاب و سایر واکنش های زنجیره ای بیولوژیکی تأثیر بگذارد که بر قلب تأثیر می گذارند.

در واقع یک ارتباط بین ذهن و قلب وجود دارد. مراقبت از ذهن می تواند بر سلامت جسمانی شما نیز تأثیر بگذارد. این که بیماران با پزشکان خود در مورد استرس خود صحبت کنند و پزشکان، خیلی در این زمینه مفید خواهد بود.

لوین افزود: مفهوم جدید جمع کردن و ارزیابی استرس تجمعی شخص بسیار عالی است، زیرا در برخی جنبه‌های زندگی ما ممکن است تا حد زیادی استرس را تجربه نکنیم، اما در بخش‌های دیگر زندگی مان، مانند امور مالی یا سلامت، ممکن است استرس زیادی داشته باشیم. این مطالعه نشان داد که بهترین روش بررسی، بررسی استرس تجمعی کلی شخص است.

پیشینه و جزئیات مطالعه:

• داده های ارزیابی شده متعلق به 2685 بزرگسالی بود که بیماری قلبی عروقی نداشتند و در مرحله 2 مطالعه قلب دالاس (2007-2009) که یک گروه چند قومیتی مبتنی بر جمعیت مستقر در دالاس بود، شرکت کردند.
• میانگین سنی شرکت کنندگان 48 سال بود. 55 درصد زن بودند. 49٪ بزرگسالان سیاه پوست بودند. و 15٪ از شرکت کنندگان بزرگسالان اسپانیایی / لاتین بودند.
• شرکت کنندگان به طور متوسط 12.4 سال پیگیری شدند و حوادث قلبی عروقی و مرگ و میرها توسط هیئتی از متخصصان قلب و عروق مورد قضاوت قرار گرفتند.

الازا توضیح داد که محدودیت های این مطالعه شامل عوامل متضاد ناشناخته ای است که در نظر گرفته نشده اند و اینکه امتیاز تجمعی، معیاری جدید است و به طور کامل تأیید نشده است.